Τελείωσε μια πράξη, όχι η τραγωδία

Η Ελλάδα είναι εδώ και πολύ καιρό στην πρώτη σελίδα της ενημέρωσης στα διεθνή ΜΜΕ και δυστυχώς όχι για κάποιο καλό λόγο.  Το αβάσταχτο χρέος μαζί με τα επακόλουθά του κυριαρχούν καθημερινά στα νέα σε όλο τον κόσμο και τώρα που μετά από τόσους μήνες κωλυσιεργίας, ψευτοτσαμπουκά και τσάμπα μαγκιάς έγινε το πρώτο βήμα για την πολυπόθητη συμφωνία, η είδηση αντιμετωπίστηκε με (συγκρατημένη μεν αλλά) αισιοδοξία. Όλοι οι διεθνείς αναλυτές είδαν με καλό μάτι την σύγκλιση απόψεων μεταξύ ελληνικής κυβέρνησης και δανειστών αλλά από την άλλη άπαντες προειδοποιούν ότι υπάρχει μακρύς δρόμος μέχρι την κάθαρση (από όλες τις απόψεις).

Όπως δείχνουν τώρα τα πράγματα, μέχρι το τέλος της εβδομάδας αναμένεται να επιτευχθεί οριστική συμφωνία η οποία θα δώσει ανάσα στην βυθισμένη κάτω από το νερό ελληνική οικονομία. Είναι όμως αυτή η ανάσα αρκετή ώστε να αναπνέουμε καλύτερα; Προφανώς και όχι. Κατ΄αρχήν η όποια αρχική βοήθεια δεν θα είναι αρκετή. Συζητήσεις και διαπραγματεύσεις για διάφορα πακέτα στήριξης θα γίνονται για καιρό και πάντα θα υπάρχει ο κίνδυνος να τιναχτεί μια συμφωνία στον αέρα.

Δεύτερο, αλλά πολύ σημαντικό επίσης, είναι το πρόβλημα της ρευστότητας των ελληνικών τραπεζών. Οι ακρογωνιαίοι λίθοι του χρηματοπιστωτικού συστήματος είναι γονατισμένοι και περνούν τις πιο δύσκολες ώρες τους. Η αθρόα και μαζική ανάληψη των καταθέσεων του κοινού έφερε τις τράπεζες στα όρια τους και σχεδόν εξάντλησε τα κεφάλαια που είχαν διαθέσιμα για μια τέτοια ακραία περίπτωση ώστε να πάρουν τα απαραίτητα δάνεια είτε από την Τράπεζα της Ελλάδας είτε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Αν λοιπόν οι Έλληνες πολίτες δεν πειστούν να πάρουν τα χρήματά τους από τα σπίτια τους ή να τα επαναπατρίσουν από τις τράπεζες του εξωτερικού και να τα τοποθετήσουν στις ντόπιες τράπεζες το πρόβλημα θα παραμένει. Σε μια τέτοια περίπτωση τα ελληνικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα είναι σε διαρκή ισορροπία τρόμου και η αβεβαιότητα αυτή δεν θα μπορεί επ ουδενί να στηρίξει την ελληνική οικονομία –κάτι απαραίτητο ώστε να γίνει κάποιο βήμα προς τα εμπρός και να υπάρξει μια σταθερότητα.