Θα είναι το ξύλο η λύση για πιο ασφαλείς και αποδοτικές μπαταρίες;

Είναι τρομακτική η σκέψη και μόνο της εξάρτησης που έχει ο σύγχρονος άνθρωπος από κάτι που σπάνια πάει εκεί το μυαλό του, άσχετα με το πόσο συχνά το  χρησιμοποιεί κάθε μέρα. Για τη μπαταρία ο λόγος. Από το κινητό σου τηλέφωνο – προέκταση του χεριού και τον φορητό σου υπολογιστή, μέχρι τα ρολόγια και τους συναγερμούς, πρακτικά η κάθε στιγμή της μέρας είναι συνδεδεμένη με μια τουλάχιστον μπαταρία.

Οι μπαταρίες συνήθως χρησιμοποιούν έναν υγρό ηλεκτρολύτη για να μεταφέρουν ιόντα μεταξύ δύο ηλεκτροδίων. Στις σημερινές μπαταρίες λιθίου, χρησιμοποιούνται πτητικά υγρά που λόγο της φύσης τους, εγκυμονούν κινδύνους πυρκαγιάς σε περίπτωση βραχυκυκλώματος. Την ίδια στιγμή, έχουν περιορισμένο σχετικά κύκλο ζωής, εξ’ αιτίας της δημιουργίας σχηματισμών με τη μορφή πλοκαμιών, που τη μπλοκάρουν και τελικά την καθιστούν άχρηστη. Για το λόγο αυτό, οι επιστήμονες έχουν στρέψει την προσοχή τους στους στερεούς ηλεκτρολύτες και στην πιθανότητα αυτοί να είναι κατασκευασμένοι από μη εύφλεκτα υλικά που θα αλλάξουν την αρχιτεκτονική της μπαταρίας και θα δώσουν πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες.

Η καλύτερη λύση ως σήμερα, στην κατασκευή στερεών ηλεκτρολυτών, είναι η χρήση κεραμικών υλικών. Εξαιρετικά αποτελεσματικά στις διαβρώσεις, την ίδια στιγμή όμως, η φύση τους τα καθιστά εξαιρετικά ευαίσθητα στην καταπόνηση από τις συνεχείς φορτίσεις λόγω των ταλαντώσεων που προκαλούνται. 

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Μπράουν και το Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ αναζήτησαν μια εναλλακτική λύση σε αυτό και χρησιμοποίησαν κυτταρίνη που προέρχεται από ξύλο ως βάση για έναν από αυτούς τους στερεούς ηλεκτρολύτες, ο οποίος είναι λεπτός σαν χαρτί και μπορεί να λυγίσει και να επανέλθει για να απορροφήσει τις πιέσεις κατά τη φόρτιση της μπαταρίας.

Στις έρευνες, η κυταρρίνη συνδυάστηκε με χαλκό, ώστε να σχηματιστεί ένας στερεός αγωγός ιόντων, με αποδόσεις αντίστοιχες των κεραμικών και εξαιρετικής αντοχής, μιας και στην ουσία το υλικό είναι λεπτό και εύκαμπτο χαρτί, κάτι που θα μπορούσε να βοηθήσει να σπάσει το φράγμα της ενεργειακής πυκνότητας και να επιτρέψει στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα και τα αεροπλάνα να ταξιδεύουν πολύ μακρύτερα χωρίς φόρτιση και σε εμάς να έχουμε λιγότερο συχνά στο νου μας την απορία «το φόρτισα;». Και φυσικά, πιο φιλικά για το περιβάλλον.