Ο πάμπλουτος κληρονόμος που έγινε η φωνή του λαού

Τα όσα –σοβαρά και μη- έγιναν τον τελευταίο καιρό στη Βαλτιμόρη ήταν άλλος ένας κρίκος στην αλυσίδα των λαϊκών ξεσηκωμών ανά την υφήλιο. Δικαιολογημένα ή όχι ο απλός κόσμος νιώθει όλο και πιο συχνά την ανάγκη να πάρει την κατάσταση στα χέρια του- αυτό δεν είναι απαραιτήτως καλό αλλά είναι σημείο των καιρών.

Με το χάσμα πλουσίων – φτωχών να διευρύνεται διαρκώς και τις κατά τόπους αρχές να προβαίνουν συχνά σε αδικαιολόγητες πράξεις ωμής βίας το λαϊκό κίνημα βγαίνει στους δρόμους και διαμαρτύρεται. Υπάρχουν βέβαια οι γνωστοί αλητήριοι που έχουν ως μόνο στόχο την καταστροφή ξένης περιουσίας και το πλιάτσικο αλλά υπάρχουν και αυτοί που θέλουν η φωνή τους να ακουστεί και το δίκαιο να επικρατήσει.

Και επειδή η ηλιθιότητα των ολίγων δεν μπορεί να χαλάει τον αγώνα των πολλών, ο κόσμος της Βαλτιμόρης βρήκε τη φωνή που χρειαζόταν να τον εκπροσωπήσει σε έναν άνθρωπο που ζει χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά και δεν έχει πατήσει ποτέ το πόδι του στην πόλη τους. Α, και είναι και κληρονόμος μίας από τις μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου.

Ο Τζάστιν Μπρότμαν είναι ο γιός του συνιδιοκτήτη της αλυσίδας Costco και η περιουσία του μπαμπά έχει πολλά μηδενικά. Ο γιός είναι ενεργός ακτιβιστής και δεν ήθελε η δίκαιη οργή των κατοίκων της πόλης της ανατολικής ακτής να σπιλωθεί από μια χούφτα καθαρμάτων.

Από το Σιάτλ όπου ζει έφτιαξε λογαριασμό στο Twitter με την επωνυμία @Bipartisanism και υπερασπίστηκε τους συνανθρώπους του που διαδήλωναν την αγανάκτησή τους για τον άδικο φόνο ενός νεαρού από τις αρχές.

«Οι άνθρωποι χρησιμοποίησαν όρους όπως «εξέγερση» και «καθάρματα» για να περιγράψουν την κατάσταση στην Βαλτιμόρη. Νομίζω ότι αυτό είναι λάθος και για αυτό κινητοποιήθηκα ώστε να αλλάξω την εικόνα και να δουν όλοι ότι το αληθινό πρόβλημα είναι η βίαιη συμπεριφορά των αρχών» είπε ο Μπρότμαν.

Ο σκοπός του νεαρού κληρονόμου ήταν να δείξει στον πολύ κόσμο πως τα γεγονότα της Βαλτιμόρης δεν ήταν όπως τα έδειχναν τα μεγάλα δίκτυα –μόνο ταραχές και λεηλασίες. Ήθελε να κάνει γνωστό στο ευρύ κοινό ότι πέρα των ολίγων αλητήριων υπήρχαν και οι πολλοί. Αυτοί που διαδήλωναν ειρηνικά, φωνάζοντας συνθήματα και κρατώντας πλακάτ. Οι άνθρωποι οι οποίοι δεν βγήκαν στους δρόμους για να σπάσουν και να κλέψουν αλλά για να φωνάξουν και να (προσπαθήσουν να) αλλάξουν την αντιμετώπιση που τυγχάνει μερίδα του πληθυσμού από τις αρχές.

«Πρέπει να αλλάξουμε την αμερικάνικη κουλτούρα. Δεν σημαίνει ότι επειδή κάποιος είναι μαύρος και φτωχός είναι και εγκληματίας. Πόσοι μαύροι είναι άδικα στην φυλακή; Πόσοι έχουν χάσει τη ζωή τους από «υπερβάλλοντα ζήλο» της αστυνομίας; Ο κόσμος πρέπει να μάθει την αλήθεια και μετά να σχηματίσει άποψη» τόνισε ακόμη ο νεαρός ακτιβιστής.