Ποιός είπε πως στα `40s δεν έβγαζαν selfies?

Η τεχνολογία και οι πατέντες των πρώτων φωτογράφων, έκαναν δυνατή την αυτοφωτογράφιση, ή αλλιώς τη λήψη μιας selfie, κάτι λιγότερο από 2 αιώνες πριν με τον Robert Cornelius στην αποθήκη της οικογενειακής του επιχείρησης στη Phladepphia των ΗΠΑ to 1839. 105 ολόκληρα χρόνια αργότερα, ο Gjon Mili, ένας από τους βασικούς συνεργάτες του περιοδικού LIFE και υπεύθυνος για πολλές καινοτομίες στη φωτογραφία, θα έκανε τέχνη, αυτό που μέχρι τότε ήταν απλά πειραματισμός.

Ο Mili, το 1944, κάλεσε στο στούντιό του πολλούς αστέρες του Hollywood. Το αγαπημένο “παιδί της διπλανής πόρτας” Van Jonshon, η γνωστή για τους τσακωμούς της πίσω από την κάμερα Geraldine Fitzerald, τη Larraine Day, ο Robert Alda και η Joyce Reynolds μεταξύ άλλων, έβγαλαν με την καθοδήγησή του έβγαλαν τις δικές τους φωτογραφίες.

S. Z. Sakall

Larraine Day

Michael Curtiz

Van Johnson

Joyce Reynolds

Οι σημερινές selfies είναι κάτι νέο στη φωτογραφική κοινότητα μόνο ως προς τα μέσα για τη λήψη τους και φυσικά την ευρεία τους αποδοχή. Στις φωτογραφίες αυτές του 1944, δεν υπάρχει χρώμα, δεν υπάρχει κάπου το προτεταμένο χέρι να κρατάει την κάμερα ή το τηλέφωνο, αντί για selfie stick βλέπουμε τον πρόγονό του, ένα καλώδιο με διακόπτη, δεν έχουν το ξαφνικό της “στιγμής”, αντίθετα μάλιστα χρειάστηκαν μέρες οργάνωσης από τη σύλληψη μέχρι την ολοκλήρωση, και το duck face είναι άγνωστη λέξη. Πέρα όμως από τις διαφορές για τις οποίες η τεχνολογία και μόνο ευθύνεται, η ανθρώπινη αντίδραση απέναντι στο φακό ελάχιστα έχει αλλάξει. Όχι;

Robert Alda Lauritz Melchior Geraldine Fitzgerald

John Garfield