Κι ακόμη σε θυμούνται… ο Σάντσες κι ο Βενγκέρ!
Οι μεγάλες ευρωπαϊκές νύχτες του Ολυμπιακού στο Champions League συνεχίζονται, με την άλωση του «Emirates».
Το στοιχείο που μετατρέπει μια ομάδα από πρώτη στο «χωριό», σε ομάδα ευρωπαϊκού επιπέδου, είναι η σταθερότητα. Σαν αυτή που έχει αποκτήσει ο Ολυμπιακός τα τελευταία 6-7 χρόνια. Και πριν είχε να επιδείξει σημαντικές νίκες ή προκρίσεις, όμως ήταν πυροτεχνήματα, σαν αυτά που μας έχει συνηθίσει το ελληνικό ποδόσφαιρο τόσο σε συλλογικό, όσο και σε εθνικό επίπεδο.
Πλέον, ο Ολυμπιακός συγκαταλέγεται στα 20 κορυφαία κλαμπ της Ευρώπης. Δεν το λέμε εμείς, το λέει η βαθμολογία του τα τελευταία χρόνια. Το λένε και οι νίκες όπως η χθεσινή επί της Άρσεναλ με 3-2, το λένε ακόμη και οι ήττες όπως πριν 4 χρόνια πάλι στο «Emirates», όταν ο Ολυμπιακός μπορεί να έχασε 2-1, όμως είχε διπλάσιες τελικές προσπάθειες από τους «Κανονιέρηδες» κι ένα δοκάρι στο τέλος που θα του χάριζε έστω την ισοπαλία. Οι Άγγλοι μετά το ματς δήλωναν ότι ούτε οι Μπαρτσελόνα δεν είχε καταφέρει να κάνει διπλάσιες τελικές στην έδρα τους! Υπάρχει μεγαλύτερο παράσημο από αυτό;
Όλα αυτά όμως δεν ήταν αποτέλεσμα τύχης, αλλά του εντυπωσιακού ποδοσφαίρου κατοχής ανεξάρτητα από τον αντίπαλο, το οποίο εισήγαγε ο κορυφαίος προπονητής που είδαμε στα ελληνικά γήπεδα και Κύριος με «Κ» κεφαλαίο, Ερνέστο Βαλβέρδε. Το «Μυρμήγκι» έφτιαξε έναν Ολυμπιακό, ο οποίος έπιανε το αντίπαλο από το «λαιμό», με ασφυκτικό πρέσινγκ ψηλά και κατοχή μπάλας, στα πρότυπα της Μπαρτσελόνα. Και το έκανε σε όποια έδρα κι αν έπαιζε. Αυτό βέβαια πολλές φορές κόστισε σε αποτελέσματα, καθώς αν μετά από τόσες τελικές η μπάλα δεν έμπαινε στα δίχτυα, δεν υπήρχαν οι ίδιες δυνάμεις για να διατηρηθεί αυτός ο ρυθμός.
Όμως ο κόσμος του Ολυμπιακού γούσταρε να βλέπει την ομάδα του να μην… κωλώνει σε καμία έδρα, απέναντι σε κανέναν αντίπαλο. Κέρδιζε και έχανε, παίζοντας μπάλα. Και για αυτό αγαπήθηκε, ακόμη και από τους προπονητές της εξέδρας. Στη συνέχεια στο ίδιο μοτίβο, αλλά με διαφορετικά υλικά και φιλοσοφία, βάδισε τόσο ο Ζαρντίμ, όσο και ο Μίτσελ, πετυχαίνοντας μερικές απίστευτες νίκες απέναντι στις πρωταθλήτριες των κορυφαίων ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων. Η φανέλα του Ολυμπιακού έχει «βαρύνει» στην Ευρώπη και οι εποχές που απλά κυνηγούσε το «πρώτο διπλό στο Champions League» έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Και πλέον έχει ξεφύγει από τα μίζερα ελληνικά δεδομένα, ταξιδεύει στο Λονδίνο όχι ως τουρίστας, αλλά ως υπολογίσιμος αντίπαλος απέναντι σε ομάδες με 10πλάσιο μπάτζετ, ο οποίος μπορεί να ρίξει μέχρι και 3 «κανονιές» στο «Emirates» και να πετύχει το διπλό του αιώνα… Μέχρι το επόμενο.
ΥΓ1. Οι απαντήσεις δίνονται μέσα στο γήπεδο και τα άλλοθι είναι για όσους προσπαθούν απλά να κρύψουν την ανυπαρξία τους, κοροϊδεύοντας τους πάντες. Μέχρι να τους κυνηγήσουν οι ίδιοι οι χειροκροτητές τους.
ΥΓ2. Σε τέτοια ματς δεν υπάρχουν διακριθέντες, όμως η τριάδα Καμπιάσο, Κασάμι και Φορτούνης, ήταν λίγο πιο κομβική. Από την μία η εκπληκτική απόδοση τους μετέτρεψε το δίδυμο Σιόβα-Μποτία σε απροσπέλαστο τείχος και από την άλλη έδωσε τις απαραίτητες βοήθειες στους μεσοεπιθετικούς για να μπορέσουν να σκοράρουν 3 φορές.
ΥΓ3. Το όνομα της νίκης έχει μία υπογραφή: Μάρκο Σίλβα. Θα τα ξαναπούμε σύντομα για τον Πορτογάλο προπονητή.
