Το σύγχρονο ελληνικό μπάσκετ μέσα σε 10 δευτερόλεπτα! (video)

Τις τελευταίες μέρες έχουμε γίνει μάρτυρες μιας επικής μονομαχίας του ελληνικού μπάσκετ. Ο ένας μονομάχος (Δημήτρης Διαμαντίδης) εγκαταλείπει την ενεργό δράση σε μερικές μέρες, ο άλλος (Βασίλης Σπανούλης) σε 2-3 χρόνια. Οι φετινοί τελικοί της Α1, είναι τα τελευταία ματς στα οποία θα αγωνιστούν ως αντίπαλοι, οι πάλαι ποτέ συμπαίκτες. Και έχουν βαλθεί να τρελάνουν κόσμο. Ο αγώνας της Κυριακής έμελλε να κριθεί από 2 σουτ, τα οποία θα γραφτούν στην ιστορία και μάλιστα σε ένα γήπεδο όπου κατά καιρούς έχουν λάβει χώρα αρκετές «ομορφιές» (non call κλπ.). Στο συγκεκριμένο φινάλε όμως είδαμε να πρωταγωνιστούν οι 2 από τους 3 τελευταίους σωματοφύλακες του ελληνικού μπάσκετ. Ο 3ος (Θοδωρής Παπαλουκάς) έπαιζε λίγο νωρίτερα παρέα με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο στη Θεσσαλονίκη, στο γήπεδο το οποίο φέρει το όνομα του Θεού του ελληνικού μπάσκετ, Νίκου Γκάλη.

Φαίνεται όμως ότι το ματς είχε κρατήσει την κορυφαία στιγμή του για μετά τη λήξη του και δεν αφορούσε κανένα από τα 2 σουτ των Διαμαντίδη και Σπανούλη. Ήταν η αγκαλιά-αφιέρωση του Σπανούλη στον Πρίντεζη μέσα στα αποδυτήρια, λίγο μετά το σουτ που άφησε ένα γήπεδο ξερό. Αυτό που έχει κάνει ο Γιώργος Πρίντεζης τις τελευταίες μέρες, ξεπερνάει κάθε νίκη ή τίτλο. Ξεπερνάει ακόμη και το μεγαλύτερο καλάθι που έχουμε δει να κρίνει ένα ευρωπαϊκό τρόπαιο, αυτό στην Πόλη το 2012. Χρειάζονται πολλά κιλά… κότσια, για να μπορέσεις να αφήσεις στην άκρη τον πόνο της απώλειας και να δηλώνεις «παρών» στα δύο πιο κρίσιμα ματς της ομάδας σου. Και μάλιστα όχι «ωσεί παρών», αλλά παίζοντας στο 100%, όντας ο κορυφαίος σε απόδοση και κάνοντας περήφανο εκείνον που σε βλέπει πλέον από ψηλά. Τον άνθρωπο που βρίσκει δύναμη μέσα στον πόνο του, μην τον φοβάσαι. Είναι παλικάρι. Είναι ένα μάθημα ζωής, που ξεπερνάει το μπάσκετ και τον αθλητισμό. Mea culpa, Γιώργο.