Μέριλιν Μονρόε: Η γυναίκα που έγινε μύθος πριν ακόμη φύγει από τη ζωή
Με αφορμή την επέτειο του θανάτου της, ένα αφιέρωμα στη γυναίκα που το Χόλιγουντ μετέτρεψε σε σύμβολο επιθυμίας, ενώ εκείνη πάλευε μια ζωή να αναγνωριστεί ως ηθοποιός, καλλιτέχνιδα και άνθρωπος
Περιεχόμενα
Υπάρχουν σταρ που γνωρίζουν τεράστια επιτυχία και υπάρχουν προσωπικότητες που ξεπερνούν την εποχή τους και μετατρέπονται σε παγκόσμια πολιτιστικά σύμβολα. Η Μέριλιν Μονρόε ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Περισσότερο από εξήντα χρόνια μετά τον θάνατό της, η εικόνα της εξακολουθεί να κοσμεί εξώφυλλα, μουσεία, εκθέσεις, πίνακες ζωγραφικής και δημοπρασίες, ενώ το όνομά της παραμένει συνώνυμο της λάμψης, της ομορφιάς και, ταυτόχρονα, της ανθρώπινης ευαλωτότητας.
Η ζωή της υπήρξε γεμάτη αντιθέσεις. Ήταν η πιο φωτογραφημένη γυναίκα της εποχής της, όμως ένιωθε βαθιά μόνη. Έγινε το απόλυτο sex symbol του Χόλιγουντ, ενώ η ίδια αγωνιζόταν να αποδείξει ότι ήταν κάτι πολύ περισσότερο από μια όμορφη ξανθιά. Πίσω από το λαμπερό χαμόγελο της Μέριλιν Μονρόε βρισκόταν η Νόρμα Τζιν, ένα κορίτσι που μεγάλωσε χωρίς σταθερή οικογένεια και αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στην αναζήτηση της αγάπης και της αποδοχής.
Σαν σήμερα, τον Αύγουστο του 1962, η είδηση του θανάτου της συγκλόνισε τον κόσμο. Η Μέριλιν βρέθηκε νεκρή στο σπίτι της στο Μπρέντγουντ του Λος Άντζελες σε ηλικία μόλις 36 ετών. Ο θάνατός της αποδόθηκε επισήμως σε υπερβολική δόση βαρβιτουρικών και χαρακτηρίστηκε ως «πιθανή αυτοκτονία», αν και οι συνθήκες εξακολουθούν να αποτελούν αντικείμενο συζήτησης μέχρι σήμερα.
Από τη Νόρμα Τζιν στη Μέριλιν Μονρόε
Η Μέριλιν γεννήθηκε την 1η Ιουνίου 1926 στο Λος Άντζελες ως Νόρμα Τζιν Μόρτενσον. Ο πατέρας της δεν υπήρξε ποτέ ουσιαστικά στη ζωή της, ενώ η μητέρα της αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας. Τα παιδικά της χρόνια τα πέρασε ανάμεσα σε ανάδοχες οικογένειες και ιδρύματα.
Η ανασφάλεια εκείνων των χρόνων τη συνόδευσε σε όλη της τη ζωή. Αναζητούσε διαρκώς ανθρώπους που θα την αγαπούσαν πραγματικά, όχι επειδή ήταν η Μέριλιν Μονρόε, αλλά επειδή ήταν η Νόρμα Τζιν.
«Δεν με πειράζει να ζω σε έναν ανδρικό κόσμο…» Μία από τις πιο γνωστές φράσεις της συνοψίζει τη στάση της απέναντι στη ζωή:
«Δεν με πειράζει να ζω σε έναν ανδροκρατούμενο κόσμο, αρκεί να μπορώ να παραμένω γυναίκα μέσα σε αυτόν.»
Η Μέριλιν δεν αμφισβήτησε ποτέ τη θηλυκότητά της. Αντίθετα, απέδειξε ότι μια γυναίκα μπορεί να είναι ταυτόχρονα αισθησιακή, έξυπνη και φιλόδοξη.
Η γυναίκα που δημιούργησε η ίδια τον μύθο της
Η μεταμόρφωση από τη Νόρμα Τζιν στη Μέριλιν Μονρόε δεν έγινε τυχαία. Η ίδια μελέτησε σχολαστικά την εικόνα της. Άλλαξε το χρώμα των μαλλιών της, βελτίωσε τον τρόπο που μιλούσε, περπατούσε και φωτογραφιζόταν.
Το Χόλιγουντ την προώθησε ως την απόλυτη ξανθιά καλλονή, όμως εκείνη αντιλαμβανόταν πολύ καλά τη δύναμη της δημόσιας εικόνας. Ήταν από τους πρώτους σταρ που διαχειρίστηκαν το προσωπικό τους brand με στρατηγική, πολύ πριν εμφανιστεί ο όρος «personal branding».
Ταινίες όπως Gentlemen Prefer Blondes, How to Marry a Millionaire, The Seven Year Itch και Some Like It Hot την καθιέρωσαν ως μία από τις μεγαλύτερες σταρ της δεκαετίας του 1950.
Ωστόσο, η ίδια δεν ήταν ευχαριστημένη με τους ρόλους που της ανέθεταν. Πίστευε ότι το Χόλιγουντ την αντιμετώπιζε ως προϊόν και όχι ως ηθοποιό.
Για τον λόγο αυτό ίδρυσε τη δική της εταιρεία παραγωγής, μια πρωτοποριακή απόφαση για γυναίκα εκείνης της εποχής. Παράλληλα, σπούδασε υποκριτική στο περίφημο Actors Studio δίπλα στον Λι Στράσμπεργκ, αναζητώντας βαθύτερη καλλιτεχνική έκφραση.
«Θέλω να με αγαπούν γι’ αυτό που είμαι»
Η ίδια είχε πει:
«Θέλω να μεγαλώσω χωρίς αισθητικές επεμβάσεις. Θέλω να έχω το θάρρος να μείνω πιστή στο πρόσωπο που έχω αποκτήσει μέσα από τη ζωή μου.»
Η φράση αυτή δείχνει μια γυναίκα που πάλευε να συμφιλιωθεί με τον εαυτό της, πίσω από την τελειότητα που απαιτούσε το Χόλιγουντ.
Οι μεγάλοι έρωτες και η μοναξιά Η προσωπική της ζωή απασχόλησε όσο και η καριέρα της.
Ο γάμος της με τον θρύλο του μπέιζμπολ Τζο ΝτιΜάτζιο υπήρξε θυελλώδης, ενώ η σχέση της με τον θεατρικό συγγραφέα Άρθουρ Μίλερ θεωρήθηκε ένωση δύο διαφορετικών κόσμων: της ποπ κουλτούρας και της διανόησης.
Παρά τις σχέσεις της, η Μέριλιν ένιωθε συχνά απομονωμένη. Οι φίλοι της περιέγραφαν μια γυναίκα ευγενική, με χιούμορ, αλλά εξαιρετικά ευαίσθητη.
Η ευφυΐα που λίγοι αναγνώρισαν
Η δημόσια εικόνα της «αφελούς ξανθιάς» δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα.
Η Μέριλιν διάβαζε ασταμάτητα. Είχε προσωπική βιβλιοθήκη με εκατοντάδες βιβλία, αγαπούσε τη λογοτεχνία, την ποίηση και τη φιλοσοφία, ενώ συναναστρεφόταν συγγραφείς, διανοούμενους και καλλιτέχνες.
Όσοι τη γνώρισαν προσωπικά μιλούσαν για μια γυναίκα με οξύ πνεύμα, αυτοσαρκασμό και βαθιά ανάγκη να εξελιχθεί.
Η πιο διάσημη ίσως φράση της παραμένει διαχρονική:
«Η ατέλεια είναι ομορφιά, η τρέλα είναι ιδιοφυΐα και είναι προτιμότερο να είσαι εντελώς γελοίος παρά εντελώς βαρετός.»
Ίσως γιατί εκφράζει ακριβώς τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε τη ζωή: με ειλικρίνεια απέναντι στις αδυναμίες της.
Ένα τέλος που έγινε θρύλος
Τη νύχτα της 4ης προς 5η Αυγούστου 1962, η Μέριλιν Μονρόε πέθανε στο σπίτι της στο Μπρέντγουντ. Ήταν μόλις 36 ετών. Η επίσημη έρευνα κατέληξε ότι ο θάνατός της προήλθε από υπερβολική δόση βαρβιτουρικών και χαρακτηρίστηκε ως «πιθανή αυτοκτονία». Παρά ταύτα, με την πάροδο των δεκαετιών διατυπώθηκαν πολλές εναλλακτικές θεωρίες, χωρίς να προκύψουν αποδείξεις που να ανατρέπουν το επίσημο πόρισμα. (Βικιπαίδεια)
Ο θάνατός της δεν σήμανε το τέλος του μύθου της. Αντίθετα, ήταν η αρχή μιας πολιτιστικής κληρονομιάς που συνεχίζει να επηρεάζει τη μόδα, τον κινηματογράφο, τη φωτογραφία και την ποπ κουλτούρα.
Η γυναίκα που δεν έπαψε ποτέ να εμπνέει
Η Μέριλιν Μονρόε υπήρξε η μούσα του Άντι Γουόρχολ, ενέπνευσε σχεδιαστές μόδας, φωτογράφους, τραγουδίστριες και ηθοποιούς, ενώ η αισθητική της εξακολουθεί να αναπαράγεται μέχρι σήμερα.
Όμως η πραγματική της κληρονομιά δεν βρίσκεται μόνο στα κόκκινα κραγιόν, στα λευκά φορέματα ή στις εμβληματικές φωτογραφίες. Βρίσκεται στο γεγονός ότι πίσω από το πιο διάσημο πρόσωπο του Χόλιγουντ υπήρχε μια γυναίκα που πάλεψε να ακουστεί, να αγαπηθεί και να την πάρουν στα σοβαρά.
Η ιστορία της Μέριλιν Μονρόε δεν είναι μόνο η ιστορία μιας σταρ. Είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που έζησε μέσα στις αντιφάσεις της δόξας. Όσο περισσότερο την εξιδανίκευε ο κόσμος, τόσο περισσότερο εκείνη αναζητούσε την αλήθεια της.
Ίσως γι’ αυτό εξακολουθεί να μας συγκινεί. Γιατί πίσω από τον μύθο δεν βλέπουμε μόνο το απόλυτο σύμβολο του Χόλιγουντ. Βλέπουμε μια γυναίκα που, παρά τις πληγές της, κατάφερε να γίνει διαχρονική.
Και ίσως η πιο συγκινητική της παρακαταθήκη να είναι ότι μας υπενθυμίζει πως η πραγματική ομορφιά δεν βρίσκεται στην τελειότητα, αλλά στην ανθρώπινη ευαλωτότητα.
