«Coyote vs. ACME» – Κυκλοφόρησε η ταινία που το Χόλιγουντ δεν ήθελε να δεις
Η περιπέτεια με πρωταγωνιστές τους αγαπημένους ήρωες του «Looney Tunes» βρίσκεται στις μαρκίζες έπειτα από μια στουντιακή οδύσσεια.
Το φθινόπωρο του 2023, το στούντιο της Warner Bros. επιδίωξε να κάνει ένα σπάνιο χατ – τρικ ακυρώσεων δικών της παραγωγών, οι οποίες μάλιστα είχαν σχεδόν ολοκληρωθεί, αποσύροντας από τον προγραμματισμό του το υπερηρωικό «Batgirl», το πρίκουελ «Scoob! Holiday Haunt» και το υβριδικό «Coyote vs. ACME» (Ντέιβ Γκριν). Σκοπός των ιθυνόντων ήταν με αυτόν τον τρόπο να πετύχουν μια φορολογική ελάφρυνση που θα ωφελούσε τους ισολογισμούς, αγνοώντας φυσικά τον κόπο ή την άποψη των συντελεστών αυτών των ταινιών και παράλληλα, προκαταβάλλοντας αυθαίρετα την αρνητική πορεία τους στο box office.
Ωστόσο, εκ των προαναφερθέντων τίτλων, το «Coyote vs. ACME» ήταν πλήρως έτοιμο για κυκλοφορία, με αποτέλεσμα η απόφαση της Warner Bros. να μοιάζει με ωμή παρέμβαση στο καλλιτεχνικό έργο του Γκριν και της ομάδας του. Για αυτό και εκείνοι, μέσα από μια πολύμηνη και κοπιώδη καμπάνια ευαισθητοποίησης και δημοσιοποίησης της στουντιακής περιπέτειάς τους, κατάφεραν να πουλήσουν τα δικαιώματα σε μια εταιρία διανομής που «τόλμησε» να πιστέψει στο δημιούργημά τους. Έτσι, τρία χρόνια μετά, η πολύπαθη ταινία κατάφερε να φτάσει στις μαρκίζες και των ελληνικών κινηματογράφων.
Η αλληλεγγύη το όπλο των καρτούν
Σε ένα χολιγουντιανό τοπίο όπου όχι απλώς κυριαρχούν οι μεταμοντέρνες αφηγήσεις, αλλά επιπλέον τείνουν να κορεστούν σε αφόρητο βαθμό, ο Γκριν και ο σεναριογράφος Σάμι Μπερτς εμπνεύστηκαν μια πραγματικά ξεχωριστή ιδέα. Τι και εάν το Κιογότ από τα «Looney Tunes» αποφάσιζε να κάνει μήνυση στην κατασκευαστική εταιρεία ACME, έχοντας υποφέρει για δεκαετίες εξαιτίας των ελαττωματικών προϊόντων τους;
Με αισθητική που παραπέμπει στο «Ποιος Παγίδευσε τον Ρότζερ Ράμπιτ» (Ρόμπερτ Ζεμέκις, 1988), δηλαδή σε ένα νοσταλγικό συνδυασμό χειροποίητων κινουμένων σχεδίων και live-action δράσης, το «Coyote vs. ACME» σε κερδίζει από το πρώτο λεπτό χάρη ακριβώς στην οικεία φύση του. Το καρτουνίστικο χιούμορ, η ανάλαφρη πλάκα και οι έξυπνες φάρσες δίνουν τον τόνο σε μια υπόθεση που θυμίζει Δαβίδ εναντίον Γολιάθ. Διότι δεν είναι μόνο πως ο Κογιότ έχει ταυτιστεί με την ιδιότητα του αιώνιου λούζερ, αφού το θήραμά του, ο δρομέας «Μπιπ Μπιπ», παραμένει άπιαστος, αλλά ακόμη γιατί τώρα έχει στο πλευρό του έναν αντίστοιχα «επιτυχημένο» δικηγόρο. Στο ρόλο παρεμπιπτόντως, μια έξοχη επιλογή, ο Γουίλ Φόρτε.
Πρέπει να φανταστούμε το Κογιότ ευτυχισμένο
Εν μέρει νομικό θρίλερ και εν μέρει ταξική περιπέτεια, το «Coyote vs. ACME» χάνει λίγη από τη φούρια του όταν επιλέγει να εμβαθύνει υπαρξιακά στη «σισύφια» σχέση Κογιότ – «Μπιπ Μπιπ», όμως, στο φινάλε παραμένει ένα κερδισμένο στοίχημα, τόσο κινηματογραφικά όσο και, με τον τρόπο του, πολιτικά.
Το μέγεθος της ειρωνείας που συνοδεύει αυτήν την ταινία είναι τεράστιο. Μια παραγωγή που αφουγκράζεται την εταιρική απληστία και εργασιακή εκμετάλλευση, μετά από απόπειρα «θαψίματός» της, καταλήγει να ξεπερνά τα 126 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, την ώρα που οι προβολές της συνεχίζονται και το κοινό την αποθεώνει. Μοιάζει δύσκολο κάποιος στουντιάρχης να νιώσει αληθινή αμηχανία με τις εν λόγω εξελίξεις, παρόλα αυτά, συμπληρώνει αψεγάδιαστα το μήνυμα που βρίσκεται στην καρδιά του φιλμ: πως καρτούν και απλοί άνθρωποι το μόνο που έχουμε είναι ο ένας τον άλλο.
Η ταινία «Βασίλισσα στη Θάλασσα» κυκλοφορεί από το Cinobo (22/10). Περισσότερες κριτικές ταινιών εδώ.
