Ολυμπιακός: Η σημασία της κατάκτησης του Σούπερ Καπ
Ενώ οι αντίπαλοι έψαχναν υπερβάσεις για τον Ολυμπιακό η κατάκτηση του Σούπερ Καπ, παρά τις απουσίες που είχε, ήταν μια μέρα στην δουλειά.
Περιεχόμενα
O Ολυμπιακός κέρδισε το Σούπερ Καπ του μπάσκετ για πέμπτη συνεχόμενη σεζόν. Μπορεί σε κάποιες από αυτές τις σεζόν να μην κατάφερε να κερδίσει κάτι άλλο, πλην όμως και στις πέντε ήταν άκρως ανταγωνιστικός και κοντά στους στόχους του. Για αυτό και η κατάκτηση του Σούπερ Καπ έχει την σημασία της: είναι ένα σημάδι ετοιμότητας και σταθερότητας. Αλλά η διοργάνωση είχε κι άλλα σημάδια.
Αλλά ας τα πάρουμε με την σειρά.
Η γνωστή επιτυχημένη συνταγή
Ο νέος Ολυμπιακός δεν έχει μυστικά. Σε γενικές γραμμές ότι είχαμε δει στην πρώτη επίσημη διοργάνωση που τον είδαμε, στο Ευρωπαϊκό Σούπερ καπ του Ντουμπάι, το είδαμε και στο γήπεδο του Περιστερίου στο διήμερο. Είναι μια ομάδα που επιθετικά θα στηριχθεί στους πολύ παραγωγικούς γκαρντ που ο Γιώργος Μπαρτζώκας διαθέτει και φυσικά στον Βεζένκοφ που συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε πέρυσι. Επιπλέον, σε σχέση με τα ματς στο Ντουμπάι, είδαμε και κάτι άλλο: ότι είναι αρκετά πιθανό από την τετράδα Ντόρσεϊ, Μοντέρο, Φουρνιέ και ΜακΙνάιερ ο Μπαρτζώκας να βρίσκει σταθερά τουλάχιστον δυο ήρωες της κάθε βραδιάς, δηλαδή μίνιμουμ δυο παίκτες να τραβήξουν το σκορ. Δεν χρειάζεται για να κερδίσει ο Ολυμπιακός να είναι άψογοι και οι τέσσερεις. Στον ημιτελικό με την ΑΕΚ ο Φουρνιέ είχε μόλις 5 πόντους: το γεγονός δεν έπαιξε κανένα ρόλο. Στον τελικό με τον ΠΑΟΚ ο Ντόρσεϊ είχε μόλις 8, αλλά ο Ολυμπιακός πέρασε τους 100. Που σημαίνει πως δεν θα μπορούσε να χάσει ποτέ κι ο πρώτος που το γνωρίζει είναι ο Αντρέα Τρινκέρι.
Φάνηκαν επίσης στα δυο ματς που ο Ολυμπιακός έδωσε στο Σούπερ καπ και δυο άλλα πράγματα. Το πρώτο ότι η επιθετική προσφορά του ΜακΙντάιερ έχει να κάνει κυρίως με ασίστ: αν αυτές είναι κοντά στις 10 στο ματς αυτή η προσφορά θα είναι μεγάλη, αν όχι δεν θα είναι. Το δεύτερο φυσικά που χτυπά στο μάτι είναι οι εμφανίσεις του Μοντέρο. Παίζει σαν στον Ολυμπιακό να είναι χρόνια τώρα, δεν έχει κανένα πρόβλημα προσαρμογής και την ίδια στιγμή δίνει την εντύπωση πως τα περιθώρια βελτίωσής του είναι μεγάλα. Εντυπωσιάζει ενώ είναι ακόμα στο 60% της φόρμας του για ένα πολύ απλό λόγο: γιατί τέτοιο παίκτη στον «άσσο» ο Ολυμπιακός δεν είχε εδώ και χρόνια.
Υπήρξαν προβλήματα στις τάξεις του τροπαιούχο; Φυσικά και υπήρξαν και είναι λογικό γιατί βρισκόμαστε και στην αρχή της σεζόν. Η απουσία του Μιλουτίνοφ δεν έχει επιτρέψει στον Μπαρτζώκα να δει όπως θέλει και έχει σχεδιάσει την γραμμή των σέντερ. Η άμυνα δεν ήταν η καλύτερη: για την ακρίβεια ο Ολυμπιακός είχε και με την ΑΕΚ και με τον ΠΑΟΚ διαστήματα χαλαρότητας. Κάποιες επιλογές, όπως το να αφήσουν στον τελικό τόσα ανοιχτά σουτ στον Καλάθη και στον ΜήτρουΛόνγκ, ήταν κομμάτι απλοϊκές. Αλλά βέβαια αυτό που φάνηκε στο Σούπερκαπ και συνιστά λόγο προβληματισμού για την συνέχεια είναι ότι ο Ολυμπιακός της Ελλάδας είναι πολύ πιο αδύναμος από τον Ολυμπιακό της Ευρωλίγκας γιατί οι Έλληνες παίκτες του είναι λίγοι και παίζουν λίγο. Ο Μπαρτζώκας έχει μια δύσκολη δουλειά μπροστά του: να βοηθήσει, δια μέσου του ελληνικού πρωταθλήματος, παιδιά όπως ο Νετζήπογλου, ο Καραγιαννίδης και ο Πλώτας να αποκτήσουν μια κάποια χρησιμότητα παίζοντας πολύ παραπάνω με όποιο κόστος. Στο μεταξύ πρόσθεσε τον Πάπας και τον Ντάνστον ελπίζοντας ότι ο τελευταίος θα πάρει ελληνικό διαβατήριο.
Η ψαλίδα κλείνει, αλλά…
Ο ΠΑΟΚ δεν έχει τέτοια προβλήματα γιατί οι Έλληνες παίκτες του και παίζουν και έχουν σημαντική προσφορά: Καλάθης, ΜήτρουΛονγκ, Περσίδης, Χουγκάζ είναι στην ομάδα του Τρινκέρι κανονικά ενταγμένοι και με ρόλους. Έκλεισε ο ΠΑΟΚ την ψαλίδα από τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟ, όπως φάνηκε σε αυτό το τουρνουά στο οποίο υπήρξε πρωταγωνιστής; Ναι, αλλά όχι τόσο πολύ όσο θα πίστευε κανείς αν έβλεπε τα σκορ και όχι τα παιγνίδια.
Ο ΠΑΟΚ έκανε ένα σπουδαίο ματς κόντρα στον ΠΑΟ τον οποίο κέρδισε δίκαια, πλην όμως κάνοντας δύσκολη την ζωή του στο τέλος. Ο ΠΑΟΚ έλεγχε το ματς με τον ΠΑΟ για το μεγαλύτερο διάστημα του παιγνιδιού, κυριάρχησε στα ριμπάουντ, είχε πολλές παραπάνω κατοχές κι όμως πήρε τη νίκη χάρη στο καταπληκτικό σουτ του Οσμάν στο τελευταίο δευτερόλεπτο μετά μάλιστα από μια μάλλον κακή τελευταία επίθεση. Στον δε τελικό στο πρώτο ημίχρονο απέναντι στον Ολυμπιακό μόνο ομάδα που ήθελε να κερδίσει το τρόπαιο δεν θύμιζε αφού έμεινε πίσω στο σκορ με είκοσι πόντους: η χαλαρότητα του Ολυμπιακού και μια βροχή από τρίποντα του έδωσε την δυνατότητα να επιστρέψει στο ματς, αλλά δεν μπορεί να περιμένεις ότι σε τέτοιου είδους παιγνίδια θα έχεις 50% στο τρίποντο για να είσαι διεκδικητής τρόπαιων, όπως είναι ο σκοπός σου. Ολοι θέλουν την επιστροφή του ΠΑΟΚ για να δυναμώσει το πρωτάθλημα, αλλά δεν χρειάζεται να λέγονται υπερβολές γιατί αυτές κάνουν κακό.
Από την άλλη είναι δεδομένο πως εφέτος ο ΠΑΟΚ θα ζορίσει πολύ και τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟ γιατί είναι ομάδα με πολλούς έμπειρους παίκτες. Ο Τρινκέρι βλέποντας αυτά τα ματς πήρε και τον Μοντεγιούνας, αλλά του λείπει πολύ ένας παίκτης πίσω από τον Καλάθη που θα είναι δύσκολο να βγάλει σχεδόν μόνος μια τόσο απαιτητική σεζόν. Αναμφίβολα πάντως ο ΠΑΟΚ είναι σε καλό δρόμο: αν ο Ολυμπιακός κατέκτησε το τουρνουά, αυτός κέρδισε τις εντυπώσεις.
Πολλές υπερβολές, κάμποσα προβλήματα
Φυσικά αυτό που συζητήθηκε πιο πολύ ήταν η ήττα του ΠΑΟ στον ημιτελικό. Μετά την νίκη στην πρεμιέρα της Ευρωλίγκας κόντρα στην Παρί δημιουργήθηκε χάρη σε μια επικοινωνιακή καταιγίδα ότι ο Παναθηναϊκός είναι πανέτοιμος, ότι η άμυνα του είναι κάτι το εξωπραγματικό, ότι το βάθος του πάγκου του είναι τόσο μεγάλο ώστε οι απουσίες του δεν φαίνονται, ότι τρέμει η Ευρώπη με αυτά που βλέπει κτλ. Οι υπερβολές πληρώθηκαν. Ο Ομπράντοβιτς έχει πολύ δουλειά μπροστά του γιατί προσπαθεί να φτιάξει μια ομάδα από την αρχή χωρίς να φαίνεται πως έχει κρατήσει κάτι από τον περσινό ΠΑΟ, που προφανώς δεν του άρεσε. Η απόφασή του πχ να κόψει τον Γκραντ (εμβληματικό παίκτη του ΠΑΟ στα χρόνια του Αταμάν) δείχνει πως έχει στο μυαλό του το πως θα φτιάξει μια ομάδα ολότελα διαφορετική και δεν είναι παράξενο: ο Ζοτς δεν είναι «συνεχιστής», είναι κατασκευαστής και το ξέρουμε. Αλλά η κατασκευή θέλει χρόνο κι έχει και κόστος.
Οι απουσίες του Φαλ, του Σλούκα, του Χέιζ Ντέιβις και του Ναν αποδείχτηκαν πολύ σημαντικές, αλλά αν οι δυο Αμερικάνοι ήταν παρόντες πάλι δυο σημαντικοί παίκτες θα έλειπαν: ισχύει ό,τι και στην περίπτωση του Ολυμπιακού – το ρόστερ του ΠΑΟ είναι πιο δυνατό στην Ευρωλίγκα. Πέρα πάντως από αυτό φάνηκε στο ματς με τον ΠΑΟΚ (που είναι πιο δυνατός από την Παρί και ίσως και από την Βιλερμπάν που ο ΠΑΟ αντιμετωπίζει στη δεύτερη αγωνιστική της Ευρωλίγκας στο ΟΑΚΑ) ότι υπάρχουν και μερικά άλλα ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Ο ΛεΣόρ πχ είναι νομίζω φανερό πως δύσκολα μπορεί να παίζει 35 λεπτά και με την ένταση που έπαιζε πριν το μεγάλο τραυματισμό του. Ο Γιαμπουζέλε πρέπει επίσης να βρει φόρμα: ακόμα είναι βαρύς. Κι ο Φρανσίσκο χρειάζεται να ενθαρρυνθεί να παίρνει πιο πολλές πρωτοβουλίες απόντος του Ναν. Φάνηκε και ότι ο Οσμαν είναι τρομερός παίκτης και κακώς έφυγε, αλλά νομίζω αυτό όλοι το ήξεραν.
Δεν χρειάζεται υπερβάσεις
Ο ΠΑΟΚ έρχεται για να αναστατώσει ευχάριστα το ελληνικό πρωτάθλημα και περιμένουμε να δούμε και τον Άρη. Ο ΠΑΟ ψάχνεται και για να τον δούμε είναι απαραίτητο να επιστρέψουν οι τραυματίες: μετά και τον τραυματισμό του Χουάντσο ο Ομπράντοβιτς είναι σαν να δουλεύει με μια πεντάδα λιγότερη! Ο Ολυμπιακός, παρόλο που χρειάζεται μια ενίσχυση στο 3 ή στο 4 (δηλαδή ένα παίκτη με σουτ ικανό να ανοίγει το γήπεδο στα σπουδαία γκαρντ του), είναι πιο ψημένος και πιο παραγωγικός. Στα δυο ματς που έδωσε του χρειάστηκε να παίξει 20 με 25 λεπτά κανονικού μπάσκετ για να κερδίσει. Ενώ οι αντίπαλοι έψαχναν υπερβάσεις για αυτόν η κατάκτηση του Σουπερ καπ, παρά τις απουσίες που είχε, ήταν μια μέρα στην δουλειά. Όχι η πιο εύκολη, αλλά ούτε και η πιο δύσκολη.
