Η Πόλη Unplugged: η beauty blogger Γλαύκη Πακάλη με ξεναγεί στο Παγκράτι

Τη Γλαύκη Πακάλη την παρακολουθώ χρόνια μέσα από το blog της glafkisdolcevita. Είναι μια από τις πρώτες beauty blogger που βγήκαν εκεί έξω, στο αχανές διαδικτυακό σύμπαν, για να μιλήσουν για ομορφιά και μόδα. Κάτι που μέχρι τώρα κάνει αδιαλείπτως, με αναρτήσεις-κατεβατά που, παραδόξως, σε μια εποχή διάσπασης προσοχής και συρρίκνωσης του λόγου, κάθεσαι και διαβάζεις. Ίσως γιατί πίσω από τις λέξεις διακρίνεις ειλικρίνεια, αυθεντική αγάπη για τον κόσμο της ομορφιάς, αλλά και μια φιλοσοφία ζωής που ξεφεύγει από το επιτηδευμένο στυλ πολλών σύγχρονων influencers που ακολουθούν τις τάσεις και θέλουν σώνει και καλά να πας κι εσύ μαζί τους.

Μου ζητά να τη συναντήσω στο Παγκράτι. «Εδώ έχω περάσει μεγάλο κομμάτι της ζωής μου», λέει. Το Παγκράτι δεν είναι απλώς η αγαπημένη της περιοχή, είναι κομμάτι της ταυτότητάς της. Δίνουμε ραντεβού στην Αθηνέζα, ένα φημισμένο φουρνομπραντσάδικο. Δίπλα της ο Προφήτης, η spitzeria όπου τα κοκτέιλ έχουν ονόματα προφητών και μέσα ανάβεις κεράκι. Από τον Προφήτη Ηλία, κάποτε hot spot των ελληνάδικων, με εστιατόρια που είχαν ζωντανή μουσική, όπως η θρυλική Πηνελόπη με τους Μνηστήρες, ξεκινάμε τη βόλτα μας.

Κατεβαίνοντας προς την Υμηττού, η Γλαύκη μου μιλά για μαγαζιά που καθόρισαν την περιοχή. Κάποια έκλεισαν, κάποια αντέχουν: Μαύρος Γάτος, Μπρίκι, Σπονδή, Μαγεμένος Αυλός, Λέντζος, εκεί όπου στήνονταν να πάρουν καφέ στο χέρι πριν γίνει της μόδας. Ένα από τα πράγματα που της αρέσουν εδώ είναι ότι μπορείς να βγεις και μόνος σου: «Είναι κεντρικό αλλά κρατάει την αίσθηση της γειτονιάς. Σε συνδέει με τους άλλους».

Σταματάμε στο παλιό σινεμά Παλλάς. Η ταμπέλα του ακόμα τραβά το βλέμμα, σαν πείσμα άλλης εποχής. Μου θυμίζει ότι λίγο πιο κάτω ήταν το Caprice, από τα πιο γνωστά καφέ του Παγκρατίου. Όσοι έχουμε ζήσει τα 90s, σίγουρα έχουμε περάσει από εκεί.

Περνάμε έξω από το ζαχαροπλαστείο Τούλα και μαθαίνω πράγματα που αγνοούσα, όπως ότι εδώ θα βρεις παγωτό με συνταγή από μουστάρδα, που έχει γράψει ιστορία. ΤικΤοκ, πού είσαι να ξανακάνεις viral αυτό το παγωτό; Νομίζω επιβάλλεται.

Στην Υμηττού, που κάποτε έσφυζε από νυχτερινή ζωή, η Γλαύκη θυμάται την Da Napoli «είχε την καλύτερη πίτσα» όπως λέει, και λίγο παρακάτω την Ξάνθη με την ζαμπονοτυρόπιτα-βάλσαμο μετά τα ξενύχτια. Αυτά τα δύο δεν υπάρχουν πια, αλλά μπορείς ακόμα να βρεις μαγαζιά με μεγάλη διαδρομή πίσω τους, που όταν κοιτάς τις ταμπέλες τους περνάς αυτομάτως σε άλλη εποχή.

Μου δείχνει το Καλλίνικος, από τα πιο διαχρονικά μαγαζιά ανδρικής ένδυσης και στην Αρχελάου σταματά μπροστά στο Sun Flirt, μια πιο σύγχρονη προσθήκη με ξεχωριστή ταυτότητα. Η ίδια θεωρεί πως το Παγκράτι έχει εξελιχθεί στυλιστικά: «Βλέπεις εκπληκτικά ντυσίματα και ανεπιτήδευτο στυλ, έχει μια ταυτότητα εντελώς δική του. Αυτό που βλέπεις στο Λονδίνο, το βλέπεις και εδώ». Ίσως είναι η πολυπολιτισμικότητα της περιοχής, ο συνδυασμός φοιτητών, παλιών και νέων κατοίκων, ξένων και Ελλήνων. Το αποτέλεσμα πάντως είναι μια γειτονιά που δεν μοιάζει με τις άλλες.

«Ξεκίνησα περισσότερο με τη μόδα», λέει η Γλαύκη καθώς καθόμαστε στο Oh Boy, την αγαπημένη της στάση για καφέ στην Αρχελάου. «Ήθελα να βρίσκω πράγματα που οι γυναίκες φοβούνται να δοκιμάσουν. Να τις βοηθήσω να απελευθερωθούν». Μιλά για τη βαθιά ελληνική μας συνήθεια να ντυνόμαστε για τους άλλους. «Πολλές γυναίκες δεν έχουν ανακαλύψει τι πραγματικά τους ταιριάζει. Φοβούνται τα χρώματα, τα σχέδια.. Εγώ ήθελα να τους πω: τόλμησε. Υπάρχουν κομμάτια του εαυτού σου που δεν έχεις γνωρίσει» σημειώνει.

Από τη μόδα πέρασε στο skincare όταν άρχισε να ανακαλύπτει τα κορεάτικα προϊόντα και τη φιλοσοφία του ποιοτικού, αλλά προσιτού: «Διάβαζα 10 και 15 ώρες την ημέρα. Ήθελα να καταλάβω τι βάζω στο δέρμα μου». Στο blog της δεν την ενδιαφέρει απλώς να προτείνει μια κρέμα, την ενδιαφέρει να εξηγήσει τα συστατικά, τη χημεία και τη λογική πίσω από τη φόρμουλα. Για την ίδια «η μεγαλύτερη παρανόηση είναι ότι όσο πιο ακριβό, τόσο πιο αποτελεσματικό. Δεν ισχύει. Σημασία έχει τι χρειάζεται η επιδερμίδα σου. Και θέλει χρόνο, δεν βάζεις μια κρέμα και γίνεσαι άλλος άνθρωπος».

Δοκιμάζει τα πάντα. Ό,τι δεν ταιριάζει στη δική της επιδερμίδα, το δίνει σε φίλες με διαφορετικό τύπο δέρματος. Διαβάζει χιλιάδες κριτικές, ελληνικές και ξένες. Φιλτράρει ακόμη και τη μία αρνητική κριτική μέσα σε διακόσιες θετικές, γιατί πιστεύει ότι και αυτή «κάτι δείχνει». Και βάζει πάντα έναν όρο σε κάθε συνεργασία: δεν θα παρουσιάσει ποτέ κάτι που δεν πιστεύει. Το skincare για εκείνη είναι αφορμή. «Δεν είναι μόνο το προϊόν. Είναι η πράξη. Δέκα λεπτά στο μπάνιο που λες τώρα είμαι εγώ. Είναι μια μικρή δικλείδα σε μια δύσκολη καθημερινότητα».

Ονόμασε το blog της Dolce Vita εμπνευσμένη από την ταινία του Federico Fellini και θεωρεί ότι η περιποίηση δεν είναι πολυτέλεια, είναι αντίβαρο: «Δεν σημαίνει ότι κάθε μέρα είναι τέλεια. Σημαίνει ότι μέσα της βρίσκεις μικρές στιγμές ανακούφισης» αναφέρει. Μου μιλά για τα μηνύματα που λαμβάνει. Γυναίκες που περνούν δύσκολα στον γάμο τους, στην οικογένεια, στη δουλειά, και βρίσκουν στην περιποίηση ένα μικρό καταφύγιο. Άλλες που, μέσα από τις αναρτήσεις της για πρόληψη, πήγαν για εξετάσεις:«Η ομορφιά έχει να κάνει με την πρόληψη. Με τη φροντίδα συνολικά» τονίζει και πράγματι, αυτό ακριβώς βλέπεις και στη διαδικτυακή της παρουσία.

Δεν κάνει ριάλιτι στα social. Δεν μοιράζεται την προσωπική της ζωή. Το κοινό της έρχεται για τη γνώση, την ανάλυση και τη φιλοσοφία πίσω από το προϊόν. Πετάει μέσα στα posts και βιβλία, ιδέες, σκέψεις ή απλώς το σημείο που της αρέσει να κάθεται για καφέ. Φιλοσοφεί με φόντο κρέμες και serums. «Το skincare είναι το τυράκι», μου λέει γελώντας. «Αλλά μετά μιλάμε και για άλλα».

Τη ρωτώ ποιο στερεότυπο για τις γυναίκες θέλει να καταρρίψει: «Ότι η ομορφιά είναι το παν. Δεν είναι. Και ότι οι γυναίκες δεν μπορούν να κατανοήσουν την επιστήμη. Θέλω περισσότερες γυναίκες στην επιστήμη» απαντά. Μιλά με πάθος για τη χημεία των καλλυντικών, για την ανάγκη να καταλαβαίνουμε τι χρησιμοποιούμε ώστε να μην πέφτουμε θύματα παραπληροφόρησης, ειδικά στην εποχή του TikTok, όπου οι τάσεις τρέχουν πιο γρήγορα από τη γνώση.

Καθώς τελειώνουμε τη βόλτα, συνειδητοποιώ ότι το Παγκράτι της μοιάζει. Κρατά τη μνήμη αλλά εξελίσσεται. Είναι ανεπιτήδευτο αλλά έχει άποψη. Έχει παλιές ταμπέλες και νέες προσθήκες. Έχει ζαμπονοτυρόπιτα μετά τα ξενύχτια και brunch. Έχει all time classic και new age. Το κατηγορούμε ότι έχει γίνει φασαίικο στέκι, αλλά εκείνο επιστρέφει σαν απάντηση μια ομορφιά που συνεχίζει να την ακτινοβολεί μπροστά στον καθρέφτη της πόλης.

Όσο για τον δικό μας καθρέφτη και τί δείχνει αυτός, η Γλαύκη έχει μια ωραία απάντηση :

«Η ομορφιά έχει να κάνει με το τι εκπέμπεις. Ένα χαμόγελο μπορεί να σε κάνει πανέμορφη».

Βρες τη Γλαύκη Πακάλη εδώ: https://www.facebook.com/glafkisdolcevitacom