Η Πόλη Unplugged: Η Δώρα Ζορμπά και ο Σπύρος Σιμεγιάτος έχουν βάλει πλήκτρα και μουσικές στην Αποστόλου Παύλου
Δύο άνθρωποι, τέσσερα παιδιά, ένα χειροποίητο πιάνο και ένα κοινό που χρειάζεται μόλις λίγα λεπτά για να μαζευτεί γύρω τους, μετατρέπουν έναν πεζόδρομο σε μικρή υπαίθρια συναυλία.
Περιεχόμενα
Στην Αποστόλου Παύλου, εκεί όπου ο κόσμος περπατάει με φόντο την Ακρόπολη, συμβαίνει κάποιες μέρες κάτι που δεν υπάρχει στα τουριστικά φυλλάδια. Αν είσαι τυχερός, θα ακούσεις ένα πιάνο να ξεπροβάλλει μέσα από τον θόρυβο του πεζόδρομου και, λίγο αργότερα, θα δεις ανθρώπους να σταματούν. Κάποιοι κάθονται, άλλοι στέκονται όρθιοι, άλλοι βγάζουν κινητό να καταγράψουν τη μικροσυναυλία που συμβαίνει μπροστά τους, με πρωταγωνιστές τη Δώρα Ζορμπά και τον Σπύρο Σιμεγιάτο. Ένα ζευγάρι με τέσσερα μικρά παιδιά, που έχει μετατρέψει την Αποστόλου Παύλου σε υπαίθρια μουσική σκηνή.
Η ιστορία τους ξεκινά σαν σκηνή από ταινία. Ο Σπύρος έπαιζε στον δρόμο και η Δώρα περνούσε τυχαία από ένα σημείο μαζί με φίλους της και άκουσε τη μουσική πριν ακόμη καταλάβει από πού ερχόταν: «Ακούγαμε κάτι πολύ ωραίο, σαν να ερχόταν από κάποιο μαγαζί», περιγράφει. Ακολούθησαν με την παρέα τον ήχο και βρέθηκαν μπροστά σε ένα πιάνο, κόσμο που τραγουδούσε και χόρευε και μια ολόκληρη παρέα που είχε δημιουργηθεί γύρω από τον μουσικό. Η Δώρα πλησίασε και ζήτησε ένα τραγούδι. Μια γυναίκα από το κοινό τής είπε να τραγουδήσει μαζί τους κι εκείνη πήρε το θάρρος, κάθισε στο πιάνο και τραγούδησε. Και από τότε, δεν έπαψε να το κάνει, να παίζει και να τραγουδά μαζί με τον Σπύρο, σ’ ένα υπαίθριο μουσικό ραντεβού στους δρόμους της πόλης που έγινε και δικό τους ραντεβού ζωής.
Η βιοτεχνολόγος με το πιάνο
Η ιστορία της Δώρας είναι πολύπλευρη και άκρως ενδιαφέρουσα. Η μουσική είναι μεγάλο κομμάτι της ζωής της, αλλά παράλληλα έχει ολοκληρώσει τις σπουδές της στο Τμήμα Βιοτεχνολογίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών και τώρα ολοκληρώνει δεύτερο μεταπτυχιακό στην Ιατρική, στη Μοριακή Ιατρική και Διαγνωστική, ενώ εργάζεται ως ερευνήτρια βιοπληροφορικής στο Ίδρυμα Αλέξανδρος Φλέμιγκ, ερευνώντας πιθανούς φαρμακευτικούς στόχους για την ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση.
Η μουσική και το πιάνο συνυπάρχουν με την επιστημονική της ιδιότητα και πάντα ήταν ένα μέσο επικοινωνίας με τους άλλους, απλώς η επαγγελματική της πορεία στη μουσική δεν ήταν κάτι που θεωρούσε βέβαιο. Μέχρι που ήρθε η περίοδος της πανδημίας και ένιωσε την ανάγκη να ξαναβάλει τη μουσική πιο δυνατά στη ζωή της. Τότε εμφανίστηκε ο Σπύρος.
Το χειροποίητο φορητό πιάνο που δεν υπάρχει δεύτερο
Ο Σπύρος Σιμεγιάτος παίζει στον δρόμο εδώ και 13 χρόνια. Και για να το κάνει όπως θέλει, έφτιαξε ένα ολόκληρο φορητό setup, προσαρμοσμένο στις ιδιαιτερότητες του πεζόδρομου. Το πιάνο του είναι χειροποίητο, ηλεκτροκίνητο και κατασκευασμένο ύστερα από χρόνια εμπειρίας στον δρόμο. Τα μηχανήματα, τα ηχεία και οι μπαταρίες μεταφέρονται σε ένα ειδικά σχεδιασμένο καρότσι-μπαούλο, φτιαγμένο έτσι ώστε να χωράει όλος ο εξοπλισμός και να μπορεί να χρησιμοποιείται ακόμη και σε κεκλιμένο έδαφος, όπως αυτό της Αποστόλου Παύλου.
Ο ίδιος το περιγράφει με χιούμορ: όταν ήταν μικρός έπαιζε Tetris και τώρα έχει φτιάξει ένα καρότσι όπου όλα κουμπώνουν μεταξύ τους «όπως τα τουβλάκια στο Tetris». Το καπάκι μάλιστα έχει διπλή χρήση, ενώ ο εξοπλισμός λειτουργεί με power stations, ώστε να υπάρχει ουσιαστικά ηλεκτρική παροχή χωρίς να χρειάζεται πρίζα. Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακά καθαρό για μουσική του δρόμου. Και αυτό δεν είναι τυχαίο και αποδεικνύει πόσο ο Σπύρος έχει μελετήσει αυτό το άθλημα και ξέρει τι χρειάζεται ένας μουσικός για να μπορεί να παίζει πολλές ώρες έξω, χωρίς να θυσιάζει ούτε την εργονομία ούτε το ηχητικό του αποτέλεσμα.
Από τα ρεμπέτικα στα δικά του τραγούδια
Ο Σπύρος Σιμεγιάτος σπούδασε κινηματογράφο στη Σχολή Σταυράκου, ενώ στη συνέχεια εργάστηκε σε διάφορες δουλειές. Κάποια στιγμή όμως κατάλαβε ότι αυτό που πραγματικά τον τραβούσε ήταν η μουσική. Έπαιζε πιάνο, τραγουδούσε, έγραφε δικά του τραγούδια ήδη από τα 19 του και άρχισε να εξερευνά το ελληνικό ρεπερτόριο. Ξεκίνησε με ρεμπέτικα, ιδιαίτερα με παλαιότερα τραγούδια του Μεσοπολέμου, και σταδιακά άνοιξε το ρεπερτόριό του σε μεταγενέστερο λαϊκό τραγούδι, αλλά και σε άλλους ήχους.
Και τα δικά του τραγούδια παραμένουν μέρος του προγράμματος. Μερικά γράφτηκαν κατά την περίοδο που γνώρισε τη Δώρα και πολλά είναι εμπνευσμένα από εκείνη, αλλά ο ίδιος γράφει μουσική εδώ και χρόνια. Όσο για τη Δώρα, κινείται σε πιο ποπ και ροκ ρυθμούς και σε ξένο ρεπερτόριο. Γι’ αυτό ήμερα οι μικροσυναυλίες τους μπορούν να περάσουν από κινηματογραφική μουσική και ποπ μέχρι ροκ, χορευτικά κομμάτια, κλασικές μελωδίες, ελληνικά τραγούδια και φυσικά δικές τους δημιουργίες.
Το παράξενο success story του «The Outside Pianist»
Η αναγνωρισιμότητά τους, πάντως, δεν ξεκίνησε ακριβώς με τον τρόπο που θα περίμενε κανείς. Κάποιος περαστικός τούς πρόσθεσε στο Google Maps με το όνομα «The Outside Pianist», προκειμένου να γράψει αρνητική κριτική. Η πρώτη τους βαθμολογία ήταν ένα αστέρι, μόνο που η ιστορία δεν σταμάτησε εκεί.
Οι ίδιοι το κοινοποίησαν στο κοινό τους και συνέβη το αντίθετο από αυτό που μάλλον περίμενε ο άνθρωπος που έκανε την αρνητική καταχώριση. Μαζεύτηκαν περίπου 160 θετικές κριτικές και η καταχώριση μετατράπηκε σε έναν τρόπο με τον οποίο οι τουρίστες μπορούσαν να τους εντοπίσουν. Έτσι, σήμερα το Google Maps λειτουργεί σαν ένας αυτοσχέδιος πίνακας ανακοινώσεων. Οι επισκέπτες βλέπουν φωτογραφίες, βίντεο, σχόλια και, κυρίως, μπορούν να καταλάβουν πού βρίσκονται η Δώρα και ο Σπύρος. Βλέπεις που θα κάνουν την επόμενη μικροσυναυλία τους μέσα από στίγμα τους στον χάρτη.
Σε δέκα λεπτά έχουν μπροστά τους κοινό
Το πιο ωραίο στην Αποστόλου Παύλου είναι το κοινό που δημιουργείται χωρίς κανείς να το καλέσει. Η Δώρα και ο Σπύρος λένε ότι χρειάζονται μόλις πέντε έως δέκα λεπτά για να αρχίσει να μαζεύεται κόσμος μπροστά τους. Οι άνθρωποι περνούν, ακούνε κάτι που τους τραβάει, σταματούν για λίγο και τελικά ψάχνουν πού θα σταθούν για να παρακολουθήσουν.
Και αυτό είναι που κάνει τη μικροσυναυλία τους ατμοσφαιρική. Γιατί κανείς δεν έχει έρθει αποκλειστικά για εκείνους. Μπορεί να πηγαίνεις βόλτα, να επιστρέφεις από κάπου ή να πηγαίνεις να συναντήσεις την παρέα σου. Ξαφνικά, όμως, βρίσκεσαι μπροστά σε ένα πιάνο, ακούς μια γνώριμη μελωδία και αποφασίζεις να μείνεις.
Η οικογένεια τους είναι κομμάτι αυτής της εικόνας. Τα παιδιά είναι κοντά τους, ενώ η Δώρα και ο Σπύρος έχουν διαμορφώσει τη δουλειά τους έτσι ώστε η μουσική και η οικογενειακή ζωή να μπορούν να συνυπάρχουν: «Περισσότερο αυτό που έρχεται από τον πεζόδρομο ενισχύει την οικογένειά μας και τα παιδιά μας», λέει χαρακτηριστικά ο Σπύρος.
Δεν ξέρω πόσες οικογένειες με τέσσερα παιδιά, μια ερευνήτρια βιοπληροφορικής, έναν μουσικό του δρόμου, ένα χειροποίητο πιάνο και τόσα χρόνια εμπειρίας σε πεζοδρόμους μπορεί να βρεις στην Αθήνα. Ξέρω όμως ότι αν περπατήσεις την Αποστόλου Παύλου το σωστό απόγευμα, μπορεί να πέσεις πάνω σε μία από τις πιο παράξενες και όμορφες μικρές συναυλίες της πόλης.
Αυτό είναι το ωραίο με τη μουσική του δρόμου. Δεν σου ζητά να μπεις σε αίθουσα, να αγοράσεις εισιτήριο ή να ξέρεις από πριν τι πρόκειται να ακούσεις, σε βρίσκει εκεί που περπατάς κι αν αξίζει, σε κρατάει μαζί της. Και σίγουρα, ομορφαίνει την πόλη μας, βάζοντας ένα άλλο ηχόχρωμα πάνω από το βουητό της.
@streetmicroconcerts Αυτό είναι το Street Micro Concerts: η Δώρα στο πιάνο, η οικογένειά μας γύρω από τη μουσική και μικρές ζωντανές συναυλίες στην Αποστόλου Παύλου. 🎹❤️ Καλώς ήρθατε στη μουσική μας διαδρομή. StreetMicroConcerts ΔώραΖορμπά StreetMusic #athensnightlife
♬ original sound – Street Micro Concerts – Street Micro Concerts
