Η Πόλη Unplugged: Οι Αλγερινοί που ζουν ανάμεσα μας

Η Πλατεία Κλαυθμώνος είναι μια βιαστική διασταύρωση υπαλλήλων, τουριστών και περαστικών. Για δύο μέρες, όμως, έγινε μια διασταύρωση Ελλάδας και Αλγερίας. Γέμισε μυρωδιές από μπαχαρικά, ήχους βορειοαφρικανικής μουσικής, πλουμιστά υφάσματα και χαμόγελα ανθρώπων που μας μοιάζουν πολύ. Οι Αλγερινές Πολιτιστικές Μέρες, που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο του επίσημου προγράμματος του This is Athens City Festival, έφεραν για λίγο μια γωνιά της Αλγερίας στην καρδιά της πόλης.

Η διοργάνωση έγινε από την Πρεσβεία της Αλγερίας στην Αθήνα και, όπως μου εξήγησε ο Χαλάλ Μακλούφ, διοργανωτής της έκθεσης, ήταν η δεύτερη φορά που στήνεται μια τέτοια έκθεση στην Ελλάδα. Η πρώτη είχε πραγματοποιηθεί πέρσι, όμως φέτος όλα ήταν πιο οργανωμένα, πιο ανοιχτά προς τον κόσμο και έτοιμα να αφηγηθούν μια ιστορία.

«Θέλουμε να γνωρίσει η Ελλάδα την κουλτούρα και τον πολιτισμό μας, τα προϊόντα μας. Έχουμε προϊόντα ποιότητας και θέλουμε να τα εισάγουμε στην ελληνική αγορά», ανέφερε  ο Μακλούφ, καθώς με ξεναγούσε ανάμεσα σε πάγκους με χειροποίητα αντικείμενα, παραδοσιακά γλυκά και άλλα αλγερινά προιόντα.

Μιλούσε σαν άνθρωπος που προσπαθεί να χτίσει γέφυρες και όχι σαν διπλωμάτης που απλώς εκπροσωπεί μια χώρα. Πιστεύει ότι η Ελλάδα και η Αλγερία έχουν περισσότερα κοινά απ’ όσα φανταζόμαστε: «Ο πολιτισμός μας μοιάζει, ακόμα και ο καιρός μας είναι παρόμοιος», είπε χαμογελώντας, καλώντας τους Έλληνες να επισκεφτούν τη χώρα του. Και ίσως να έχει δίκιο. Γιατί γνωρίζοντας τους ανθρώπους της έκθεσης, δεν ένιωσα ούτε στιγμή ότι βρίσκομαι απέναντι σε κάτι εξωτικό. Υπήρχε μια παράξενη οικειότητα, μια ταύτιση μεσογειακού χαρακτήρα να πω, που αντιλαμβάνεται τη ζωή με παρόμοιο τρόπο.

Η Τζάφρι Σάφα είναι καλλιτέχνιδα και ζωγράφος. Της αρέσει να ζωγραφίζει λουλούδια και τα έργα της έχουν μια γήινη ηρεμία. Μου μιλάει για την ανάγκη των ανθρώπων να κρατούν μέσα τους την πατρίδα όταν φεύγουν από αυτήν.

Η Νίνα φτιάχνει χειροποίητα γλυκά που μοιάζουν μικρά έργα τέχνης, τόσο προσεγμένα που διστάζεις να τα δοκιμάσεις. Είναι αμυγδαλωτά και όπως μου εξηγεί, το αμύγδαλο είναι πανταχού παρόν στα γλυκά των Αλγερινών.

Ζει στην Ελλάδα από το 2023 και  σκέφτεται το μέλλον της εδώ: «Θα ήθελα να έχω ένα μαγαζί στην Αθήνα», μου λέει. Της αρέσει ο ελληνικός καιρός, οι άνθρωποι και η καθημερινότητα.

Η Αλγερία είναι η μεγαλύτερη χώρα της Αφρικής, με έκταση που ξεπερνά τα 2,3 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό που φτάνει περίπου τα 48 εκατομμύρια κατοίκους. Πρόκειται για μια χώρα με βαθιά ιστορία, που έχει περάσει από αποικιοκρατία, πολέμους ανεξαρτησίας και έντονες πολιτικές μεταβολές, αλλά διατηρεί μια πλούσια πολιτιστική ταυτότητα, επηρεασμένη από αραβικά, βερβερικά, οθωμανικά και γαλλικά στοιχεία.

Αυτή η τεράστια αφρικανική χώρα, στην Ελλάδα έχει μια κοινότητα που παραμένει μικρή. Υπολογίζεται ότι αριθμεί περίπου 1.000 ανθρώπους, οι περισσότεροι εγκατεστημένοι στην Αθήνα. Άλλοι ήρθαν για σπουδές, άλλοι για εργασία, άλλοι επειδή ερωτεύτηκαν ή δημιούργησαν οικογένεια εδώ. Δεν πρόκειται για μια κοινότητα που κάνει έντονη την παρουσία της και ίσως γι’ αυτό τέτοιες διοργανώσεις αποκτούν μεγαλύτερη σημασία. Γιατί δεν μπορείς να τις δεις απλώς σαν έθνικ εκδηλώσεις για περαστικούς, αλλά σαν μια υπενθύμιση ότι η Αθήνα αλλάζει, δεν αποτελείται μόνο από τους ανθρώπους που γεννήθηκαν εδώ, αλλά κι από εκείνους που έφεραν μαζί τους άλλες γλώσσες, άλλες γεύσεις και άλλες μνήμες και ζούνε ανάμεσα μας, πολλές φορές αθόρυβα.

Το This is Athens City Festival, που φέτος περιλαμβάνει περισσότερες από 300 δωρεάν εκδηλώσεις σε όλη την πόλη, φαίνεται να επενδύει ακριβώς σε αυτή την ιδέα: ότι η Αθήνα δεν είναι μόνο τα μνημεία της, αλλά και οι άνθρωποι που τη ζουν καθημερινά. Που βρίσκουν τρόπους να συγχρονίζονται και να συνομιλούν. Να δοκιμάζουν ο ένας κάποια κομμάτια του άλλου.

Εγώ πάντως περιμένω τη Νίνα να ανοίξει το μαγαζί που ονειρεύεται για να δοκιμάσω πάλι τα γλυκά της. Ή να τα κάνω καρφίτσα, τόσο κομψά που είναι.