Φωτογραφικό οδοιπορικό στην υπέροχη Βαλένθια

Η λέξη Βαλένθια, μάλλον μου θύμιζε τα πορτοκάλια. Θυμόμουν επίσης ότι επρόκειτο για την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Ισπανίας, κι ότι ήταν η γενέτειρα του Σαντιάγκο Καλατράβα. Είχα ακούσει για την περίφημη «πόλη των Τεχνών και των Επιστημών», που αποτελούσε το αρχιτεκτονικό στολίδι της, για το ωκεανογραφικό της μουσείο, αλλά ποτέ κανείς απ’ όσους την είχαν επισκεφθεί δεν μου την είχε περιγράψει με την ενθουσιώδη παραφορά που οι περισσότεροι μιλούσαν για την Βαρκελώνη ή την μεγαλοπρέπεια της Μαδρίτης.

Ώσπου πήγα… Και οφείλω να πω ότι έχει να μου συμβεί πολλά χρόνια να με μαγέψει έτσι μια πόλη. Οι εικόνες της Βαλένθιας διαδέχονται η μια την άλλη, σαν κινηματογραφικό φίλμ, η μια ωραιότερη από την προηγούμενη: Περίτεχνα πολύχρωμα μωσαϊκά, φωτεινά σοκάκια γεμάτα εσπεριδοειδή, νεράντζια, κίτρα, φίκοι, χρώματα και μυρωδιές, κτήρια γοτθικά ανακατεμένα με κτήρια μπαρόκ και ροκοκό και δίπλα να ξεπροβάλλουν οι καμπύλες του art-nouveau και η κομψότητα πολυκατοικιών του ‘30, αγάλματα, παγκάκια παντού, άνθρωποι ανέμελοι, νέοι και γέροι γελαστοί, ταψιά με παέγιες να μοσχοβολούν, χαμόν να κόβονται μπροστά σου στην αγορά και να σου τα προσφέρουν πάνω σε μια ολόφρεσκη φέτα ψωμί, θόλοι με υπέροχα βιτρώ, εσωτερικοί κήποι, μαγαζιά ιδιαίτερα, μουσεία, πλακόστρωτα και πλατείες, τραπέζια έξω, μια παραλία όνειρο, πάρκα, ποδηλατόδρομοι, συντριβάνια, πράσινο παντού, εύκολες συγκοινωνίες, νησίδες στους δρόμους , τα συνεργεία του δήμου να πλένουν κάθε βράδυ τα πεζοδρόμια με σαπουνόνερο και η Βαλένθια να μοσχοβολά απαστράπτουσα.

Απολαύστε τις εικόνες μιας πόλης που οι κάτοικοί της την αγαπούν.