Ξεκίνησε από τη Μογγολία και θα ταξιδέψει μέχρι το Λονδίνο πάνω σε καμήλα!

Η Baigalmaa Norjmaa είναι μια 30χρονη λάτρης της περιπέτειας που ξεκινάει ένα ταξίδι 12.000 χιλιομέτρων. Από το Ουλανμπατάρ, την πρωτεύουσα της Μογγολίας, μέχρι το Λονδίνο. Θα χρειαστούν τρία χρόνια, θα περάσει 14 χώρες και θα χρειαστεί να αντέξει θερμοκρασίες  που θα φθάνουν τους -50 βαθμούς. «Δεν είναι δύσκολο για μένα», λέει με άνεση. «Είμαι από τη Μογγολία – Είμαι συνηθισμένη σε σκληρούς καιρούς».

Τούτου λεχθέντος, η Baigalmaa έχει ξεκινήσει μόνο τρεις μήνες την αποστολή της και πέντε από τα αρχικά μέλη της ομάδας της έχουν ήδη εγκαταλείψει την περιήγηση – μέσα από ένα μίγμα τραυματισμών, ασθενειών ή ανικανότητας να αντεπεξέλθουν. Η Baigalmaa («Baikal» για τους φίλους της) έχει εγκαταλείψει προσωρινά την κατασκήνωση, αφήνοντας τον μικρότερο αδερφό της, έναν αστυνομικό και 10 καμήλες μόλις 480 χιλιόμετρα από τα σύνορα της χώρας της.

Η Baikal επέστρεψε στο Ουλανμπατάρ για να επιλύσει κάποια γραφειοκρατικά θέματα και να συναντηθεί με τον πρόεδρο της Μογγολίας προκειμένου να διευκολύνει τη διαδρομή της κατά μήκος του αρχαίου δρόμου του μεταξιού. Αν και η ακριβής πορεία είναι ευέλικτη, θα ταξιδέψει όπως και οι πρόγονοί της από τη Μογγολία:  με τις Βακτριανές καμήλες (το  είδος με τις δύο καμπούρες που προέρχεται από την κεντρική Ασία) και φορώντας ένα Deel, ένα παραδοσιακό μογγολικό φόρεμα με περίτεχνα στρώματα από βαμβάκι και γούνα – μια έντονη αντίθεση με το μαύρο t shirt που φοράει συνήθως.

Η Baikal κάθεται στην κουζίνα της καθώς το τηλέφωνο χτυπάει συνεχώς δίπλα της. Ο εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας της χώρας της, MNB World κάνει ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή της, διαδίδοντας την ιστορία της Baikal σε ολόκληρη τη χώρα και προκαλώντας ενθουσιασμό στους συμπατριώτες της.

 «Οι άνθρωποι μας φέρνουν φαγητό και μας προσκαλούν να μείνουμε μαζί τους», λέει, καθώς η 5χρονη κόρη της Dalai-Erdene παίζει με το golden retriever της οικογένειας. Της λείπει πολύ στην έρημο – μαζί με το κρεβάτι της και το μπάνιο της – αλλά νιώθει άνετα γνωρίζοντας ότι η μητέρα της, την φροντίζει.

Οι γονείς της Baikal ήταν νομάδες Μογγόλοι βοσκοί, που σημαίνει ότι μεγάλωσε πηγαίνοντας από τον έναν βοσκότοπο στον άλλον στη βορειοδυτική περιοχή της χώρας, το Ulaangom. Η οικογένεια φρόντιζε yaks, καμήλες και αγελάδες, προσπαθώντας πάντα να επιβιώσει σε δύσκολες συνθήκες. Άφησε την οικογένειά της σε ηλικία 16 ετών για να σπουδάσει, αλλά δεν πέρασε πολύς καιρός πριν επιστρέψει στην ερημιά ως ξεναγός, χάρη στις ικανότητές της  στα θέματα προσανατολισμού. «Εγώ κυρίως άρχισα να εργάζομαι στην τουριστική βιομηχανία για να βελτιώσω τα αγγλικά μου», λέει, «αλλά με τα χρόνια έχω αγαπήσει την περιπέτεια και την αδρεναλίνη».

Ενώ δούλευε ως ξεναγός σε αυτές τις τουριστικές εκδρομές γνώρισε τον Αυστραλό λάτρη της περιπέτειας Tim Cope, ο οποίος ενέπνευσε το ταξίδι της Baikal. «Ταξίδεψε από τη Μογγολία στην Ουγγαρία με άλογο», λέει με θαυμασμό. «Ζήλεψα και σκέφτηκα: “Εάν ένας αλλοδαπός μπορεί να το κάνει αυτό, τότε γιατί δεν μπορεί να το κάνει ένας Μογγόλος;”.Τότε σκέφτηκα: “Λοιπόν, τι θα μπορούσε να γίνει μετά; Ίσως μια καμήλα, όπως και παλιά. Είναι μέρος της ιστορίας μας. Είναι στο αίμα μας”».

Αν και οι καμήλες μπορούν να καλύψουν περισσότερη απόσταση ανά ώρα από το άλογο, η οδήγηση τους σε μια απόσταση που φθάνει το ένα τέταρτο του πλανήτη, φάνηκε σαν φαντασία. Στη συνέχεια, το 2016, η Baikal συναντήθηκε με τον Βρετανό εξερευνητή και  πρώην αλεξιπτωτιστή Karl Bushby. Ο Karl περπατούσε συνεχώς για σχεδόν 20 χρόνια σε μια προσπάθεια να γίνει ο πρώτος άνθρωπος που θα γυρίσει όλον τον κόσμο με τα πόδια. Οι δρόμοι τους συναντήθηκαν αφού ολοκλήρωσε το σιβηρικό μέρος της διαδρομής και το ζευγάρι μίλησε για αποστολές, πίνοντας ένα ποτήρι κρασί αργά ένα βράδυ στα προάστια του Ulaanbaatar.

 «Μοιράστηκα το όνειρό μου με τον Karl, αλλά παραδέχτηκα ότι πιθανότατα δεν ήταν εφικτό», λέει η Baikal. «Μου είπε ότι πολλοί άνθρωποι του έχουν πει ότι η προσπάθεια του είναι ανέφικτη και ότι θα πρέπει να πραγματοποιήσω το όνειρό μου». Αυτή η συζήτηση πυροδότησε το «Από τις Στέπες στη Δύση» (το όνομα της αποστολής) τον περασμένο Ιούλιο, ενώ ο Karl εντάχθηκε στο ταξίδι και βοήθησε τα μέλη της ομάδας. Το MNB World συμφώνησε να είναι χορηγός και 10 Βακτριανές καμήλες εισήχθησαν από την έρημο Gobi. Η ομάδα ξεκίνησε τον Νοέμβριο, αλλά τα πράγματα δεν έχουν πάει και πολύ ομαλά.

Όταν το εμφιαλωμένο νερό τελειώνει, η ομάδα λιώνει χιόνι και πάγο ή απλώς πίνει κατευθείαν από τα ποτάμια. «Δεν είναι πρόβλημα για μένα, αλλά άλλοι ταλαιπωρήθηκαν», λέει η Baikal, η οποία αναμειγνύει την αδιάκοπη θετικότητα με μια θαυμαστή αποφασιστικότητα. «Παρά το γεγονός ότι έχουν πολύ μεγάλη εμπειρία σε μοναχικά ταξίδια, η Μογγολία κατά τη διάρκεια του χειμώνα δεν είναι τόσο εύκολη όσο πιστεύουν οι άνθρωποι». Τα μέλη της διεθνούς ομάδας εγκατέλειψαν μετά από περίπου 400 χιλιόμετρα, με αόριστες υποσχέσεις για επιστροφή αργότερα.

Αλλά η Baikal ήταν αποφασισμένη να αντισταθμίσει τον χαμένο χρόνο, ολοκληρώνοντας 600 χιλιόμετρα μέσα σε μόλις 17 ημέρες. «Αν υπάρχει μια μικρή πόλη ή χωριό σε μια εφικτή απόσταση, πιέζομαι να φτάσω εκεί επειδή ξέρω ότι θα μπορέσω να κοιμηθώ στη ζέστη, παρά στο κρύο μέσα σε μια σκηνή πάνω σε ένα φουσκωτό στρώμα».

Η Baikal έχει ακόμα 480 χιλιόμετρα για να διανύσει πριν περάσει τα κινεζικά σύνορα – μόλις το 4% του ταξιδιού – αλλά είναι αποφασισμένη να το καταφέρει μέσα σε δύο εβδομάδες. «Έχω πάρει έμπνευση από την ιστορία του λαού μου και ελπίζω να μπορέσω να δείξω τη Μογγολία στον κόσμο. Αλλά παρόλο που είναι μια τεράστια πρόκληση με τρελές συνθήκες, είμαι ακόμα στη φάση της άνεσης. Θα γίνει πραγματικά ενδιαφέρον μόνο όταν θα βγούμε έξω από αυτό».