Όχι, και τόσο… «Όλα καλά»

Όχι, και τόσο… «Όλα καλά»

Τώρα που κόπασαν λιγάκι τα σχόλια, σχετικά με την «εκτέλεση» (#diplis) του Άξιον Εστί από τον Σάκη Ρούβα, λέω να γράψω και εγώ τη γνώμη μου σχετικά με τούτο το μείζον μουσικό ζήτημα που τόσο μας ταλάνισε. Από την Κατερίνα Χαμαλέλη

Καταρχήν, δεν ανήκω ούτε στο στρατόπεδο των fansαλλά ούτε και σε εκείνο των haters και πιστεύω πως η αλήθεια βρίσκεται στη μέση. Τι εννοώ; Πως ο Σάκης Ρουβάς ναι μεν ήταν αξιοπρεπής, αλλά δεν άξιζε και τα διθυραμβικά σχόλια που είδα στα socialmedia.

Σε καμία περίπτωση δεν αμαυρώνεται το «Άξιον εστί» από την ιστορία αυτή, το ξεκαθαρίζω επειδή ειπώθηκαν και τέτοιου είδους απόψεις, ο καθένας μπορεί να ερμηνεύσει ένα έργο με αμφίβολο αποτέλεσμα και δεν το απαγορεύει κανείς, όμως το σφάλμα θα είναι όλο δικό του, δεν αμαυρώνει ούτε τον ποιητή, ούτε τον συνθέτη, διαφορετικά δεν θα το λέγαμε ούτε ως παιδάκια στις σχολικές μας εορτές.

Είδα ερασιτεχνικά βιντεάκια με την ερμηνεία του Σ.Ρουβά. Δεν μου άρεσε. Ορίστε το είπα. Μα που ξέρεις από μουσική μπορείτε να μου πείτε. Δεν ξέρω, αλλά και ο περισσότερος κόσμος που εκφέρει άποψη δεν ξέρει, γνωρίζω μόνο τι είναι ευχάριστο στ’αυτιά μου και όχι στα μάτια μου. Αν κλείσετε τα μάτια και τον ακούσετε, πραγματικά σας αρέσει; Έπεσα χθες πάνω σε μια άκυρη παρομοίωση του αοιδού με τον Λέκκα συγκεκριμένα, πως τραγουδάει καλύτερα από τον δεύτερο. Πραγματικά όμως; Το ότι κάποιος δεν είναι παράφωνος (αυτό έλειπε με τόσα χρόνια μουσικής καριέρας) δεν τον κάνει αυτόματα καλό στην ερμηνεία του Άξιον Εστί και πραγματικά με όλο το ύφος του μου θύμισε παιδί που έβαλε τα καλά του, σοβάρεψε για τις ανάγκες του «ρόλου», έκανε χωριστρούλα, τραγούδησε τόνους πιο κάτω και περίμενε να τον αποθεώσουν, πράγμα που έγινε.

Καταλαβαίνω πως έρχεται η ώρα στη ζωή ενός popstar; Sexsymbol; Να θέλει να εκμεταλλευθεί το πολιτισμικό του κεφάλαιο με έναν άλλο τρόπο, καθώς τα χρόνια περνάνε και θέλει να δημιουργήσει ένα σοβαρότερο προφίλ (βλέπε πως είναι σήμερα οι BackstreetBoys). Kαι μπράβο του! Πολύ καλά κάνει! Όμως πως γίνεται να εθελοτυφλούμε, να λέμε πως επειδή δεν ήταν κακός, ήταν εξαιρετικός; Πως μπορείς να εξαίρεις την χρυσή μετριότητα; Για να είσαι cool; Για να μην σε πουν κομπλεξικό ή ζηλιάρη; Για ποιο λόγο; Άλλοι φτάσαν σε σημείο να περάσουν δε, στο άλλο άκρο πως μπορεί ο ίδιος ως νέος άνθρωπος να τραγουδάει τέτοιες παλιατζούρες…

Ο Σάκης Ρουβάς έχει δώσει τις εξετάσεις του τόσα χρόνια, και είναι καλός σε αυτό που κάνει, είναι σοβαρός ως άνθρωπος, μιλάει καλά αγγλικά (κάπου το άκουσα και αυτό, οπότε θα το προσμετρήσω στα θετικά), έχει μια άριστη εμφάνιση, αλλά όχι δεν ήταν καλός την Κυριακή .Ναι, ναι, 15.000-20.000 άτομα μάζεψε η πλατεία της Νέας Σμύρνης, με την πλειοψηφία να είναι πιτσιρικαρία που δεν ήξερε τι θα τραγουδήσει, αν κρίνω καλά από τα τηλεοπτικά πλάνα που είδα μετά.

Το θέμα μου είναι πως δεν μπορεί να το συλλάβει ο νους μου πως εξαιτίας του ανελέητου προμοταρίσματος και των υψηλών διασυνδέσεων που έχει τα τελευταία χρόνια ο κ.Ρουβάς, να μας επιβάλλεται και ως μέγιστο καλλιτεχνικό τοτέμ, τόσο που δεν μπορούμε να πούμε το «ναι μεν, αλλά» μας, χωρίς να τα ακούσουμε ως άλλες Χρυσούλες Διαβάτη.

Σχετικά άρθρα