Η χαζή διαπραγμάτευση για το Σκοπιανό
Η διαπραγμάτευση που κάνει ο Τσίπρας για το Σκοπιανό , είναι ακόμα πιο χαζή και από αυτήν που είχε κάνει πριν τρία χρόνια με τους δανειστές και που κατέληξε (φυσικά) στο 3ο Μνημόνια (με λεφτά) και στο 4ο (χωρίς λεφτά).- Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Η συνάντηση του Τσίπρα με τον Ζάεφ, τον πρωθυπουργό των Σκοπίων, με ένα καφεδάκι για συντροφιά, κατέληξε με μια δήλωση του τελευταίου. Ότι σε ένδειξη καλής θέλησης θα αλλάξει το όνομα του αεροδρομίου των Σκοπίων και μιας λεωφόρου στην πρωτεύουσα τους τα Σκόπια, που και τα δυο φέρουν το όνομα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αυτό κανονικά μοιάζει με αστείο. Ωστόσο θεωρήθηκε σαν ένδειξη καλής θέλησης. Ως γνωστόν όμως τα ονόματα των δρόμων και των αεροδρομίων μπορούν επίσης να ξαναλλάξουν.
Είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί ο Τσίπρας ξεκίνησε αυτήν την διαπραγμάτευση. Πιθανόν να μην το ξέρει και ο ίδιος.
Η μόνη δικαιολογία που έχουν οι Σκοπιανοί για την χρήση του ονόματος “Μακεδονία” είναι το ότι το έδαφος που βρίσκεται το κρατίδιο τους κάποτε ανήκε στο βασίλειο του Φιλίππου και το Μεγάλου Αλεξάνδρου. Στην συνέχεια όμως αυτά τα εδάφη κατακτήθηκαν από διάφορους κατακτητές, όπως οι Ρωμαίοι και οι Τούρκοι. Οπότε με την λογική των Σκοπιανών θα μπορούσαν επίσης να έχουν κάποιο ιταλικό ή κάποιο τούρκικο όνομα. Ο πληθυσμός των Σοπίων αποτελείται από Σλάβους που κατέβηκαν από το βορά τον 6ο και τον 7ο αιώνα μ.Χ, από Αλβανούς στα δυτικά, από λιγότερους Βούλγαρους, στα ανατολικά και από κάποιους Έλληνες στα νότια. Δεν έχουν δηλαδή σχέση με απογόνους των αρχαίων Μακεδόνων, στην συντριπτική τους πλειοψηφία.
Το πρόβλημα με τους Σκοπιανούς, είναι πως η χρήση του ονόματος έχει δόλιο σκοπό και αυτό αποδεικνύεται και από το Σύνταγμα τους και από τα σχολικά βιβλία τους, όπου όχι μόνο σφετερίζονται την ιστορία της Μακεδονίας, αλλά διεκδικούν ελληνικά εδάφη. Είναι το μόνο από τα κράτη με τα οποία συνορεύει η Ελλάδα που διεκδικεί ελληνικά εδάφη, με μια πρωτοφανή παραποίηση της ιστορίας.
Εδώ και αρκετό ακούγεται από πολλούς ότι πρέπει να λύσουμε αυτό το άλυτο πρόβλημα το οποίο μας ταλαιπωρεί εδώ και 25 χρόνια. Δεν μπορώ να δω που μας ταλαιπωρεί εμάς. Και Σκοπιανοί έρχονται στην Ελλάδα και Έλληνες πηγαίνουν στα Σκόπια (παίζουν και στο Καζίνο μάλιστα) και στήνουν και επιχειρήσεις εκεί.
Αν κάποιο ταλαιπωρούνται σε κάποιο μέτρο είναι οι Σκοπιανοί, που εξ αιτίας των αντιρρήσεων που έχει η Ελλάδα, δεν μπορούν να μπουν ούτε στο ΝΑΤΟ, ούτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπλέον αυτόν τον καιρό έχουν και γεωπολιτικά προβλήματα, εξ αιτίας της διείσδυσης των Ρώσων στα Βαλκάνια. Και η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ, θα ήθελαν μια ένταξη των Σκοπίων και στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και για να ορθοποδήσουν οικονομικά και για να αποφύγουν στο να μπουν στην επιρροή της Ρωσίας. Πολλοί μάλιστα εκφράζουν φόβους πως τα Σκόπια αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να διαμελιστούν και ένα μέρος τους να καταλήξει στην Αλβανία και ένα άλλο στην Βουλγαρία. Με λίγα λόγια το πρόβλημα το έχουν οι Σοπιανοί και όχι εμείς. Το ότι 149 χώρες στον κόσμο τους έχουν αναγνωρίσει με το όνομα “Δημοκρατία της Μακεδονίας” δεν είναι αρκετό ούτε για να μπουν στο ΝΑΤΟ, ούτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Γι αυτό είναι και χαζή η διαπραγμάτευση.
Δεν πας να κάτσεις επί ίσοις όροις στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων όταν το ατού είναι δικό σου. Ούτε και μπορείς να έχεις σχέσεις καλής γειτονίας με κάποιον που διεκδικεί εδάφη σου. Λύσε πρώτα αυτά που ενοχλούν και μετά έλα να συζητήσουμε.
Αν για κάποιον λόγο που δεν γνωρίζουμε-δηλαδή πιέσεις από ΗΠΑ και ΕΕ ή οποιονδήποτε άλλον- αισθάνεσαι πως πρέπει να κάνεις κάποια παραχώρηση για το όνομα, τότε κοίταξε να πάρεις τα σωστά ανταλλάγματα.
Με τον Τσίπρα να τα διαπραγματεύεται όλα αυτά όμως δεν μπορείς να περιμένεις και πολλά πράγματα. Δεν είναι μόνο το ότι δεν ξέρει να διαπραγματεύεται, είναι και απελπιστικά φοβιτσιάρης. Και αυτό είναι φανερό σε όλες τις κινήσεις του. Δεν ξέρω τι πιέσεις έχει δεχτεί, γιατί δεν λέει κιόλας.
Και ο ατσούμπαλος τρόπος που ξεκίνησε αυτό, με τον συνεταίρο του στην κυβέρνηση, τον Πάνο Καμμένο να λέει τα δικά του, έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με εκείνην την προ τριετίας διαπραγμάτευση με τους δανειστές, για να καταλήξει στο 3ο Μνημόνιο, όταν συνήλθε από τις αυταπάτες του. Άλλοι λένε επίσης ότι ξεκίνησε την διαπραγμάτευση για να προκαλέσει προβλήματα στην Νέα Δημοκρατία, με τη ίδρυση κάποιου εθνικιστικού κόμματος στα δεξιά της. Ή για να δώσει μια αβάντα στον Καμμένο που δεν πάει καλά στις δημοσκοπήσεις. Ή για να απαλλαγεί από τον Καμμένο και μέσω κάποιων διεργασιών να βρει άλλον συνεταίρο εν όψει εκλογών. Όλα αυτά όμως είναι άλλο θέμα και με την δυναμική που δημιουργήθηκε στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης, ενώ έπεται και αυτό της Αθήνας, είναι δύσκολο να πεις που θα καταλήξουν αυτά.
Οι καιροί όμως είναι πονηροί για παίκτες δεύτερης κατηγορίας.