Η μοίρα του Τσίπρα και του Καμμένου στα χέρια του Βασίλη Παπαδόπουλου και άλλων περίεργων τύπων
Μικρή σημασία έχει η μοίρα τους όπως και η ύπαρξη κάποιας μίζας μπροστά σε κάποιες σκοτεινές ιστορίες, με πολύ βάθος, μεγάλο παρελθόν και μεγάλο μέλλον
Το να περίμενε κανείς να ακούσει απαντήσεις και να βρει την αλήθεια από αυτή τη Βουλή είναι δύσκολο. Αντικειμενικά. Το μόνο που περίμενε κανείς ήταν άλλο ένα επικοινωνιακό σώου, με πολλές ανοησίες και ελάχιστη ουσία. Απαντήσεις σ` αυτήν την ιστορία δεν πρόκειται να δοθούν . Τουλάχιστον όχι τώρα. Ίσως να υπάρξουν στο μέλλον.
Αλλά όχι αυτές που θα περίμενε κανείς. Και από εκείνες που πιθανόν να μην μπορείς να ξέρεις πως και γιατί έγιναν. Τόσο ο Τσίπρας όσο και ο Καμμένος, μάλλον δεν θα αντιλαμβάνονται με τι έχουν μπλεξει. Αυτή η Κυβέρνηση έχει στην καλύτερη για τον εαυτό της περίπτωση λιγότερο από δυο χρόνια ζωής και για αυτό, μερικά πράγματα μπορούν να γίνουν μόνο τώρα.Στην πολιτική δεν μπαίνει κανείς για την ψυχή της μάνας του. Μια δουλειά είναι όπως οι άλλες. Και όλοι οι επιχειρηματίες έχουν σκοπό το κέρδος. Και αυτό κάνει μερικούς να βιάζονται.
Και ο μεν Καμμένος το έχει αυτό το μπουνταλάδικο με τους τρόπους του. Κάποτε θα τον φέρουν σε αδιέξοδο. Ο Τσίπρας δεν έχει απλώς ντροπή. Αλλά ούτε και δισταγμούς. Είναι μάλλον δύσκολο για το επίπεδο αντίληψης τους να ξέρουν περί τίνος πρόκειται. Το σφιχταγκάλιασμα τους βασίζεται σε πολύ σοβαρούς λόγους.
Αυτή η ιστορία με τα βλήματα που προσπαθεί να εξασφαλίσει η Σαουδική Αραβία, δεν είναι καινούργια. Είναι παλιά. Ούτε η ιστορίαμε την Υεμένη είναι καινούργια. Κι αυτή παλιά είναι και έχει εξελιχθεί σε μια μεγάλη σφαγή και σε μια μεγάλη ανθρωπιστική κρίση.
Εδώ και χρόνια λοιπόν άνθρωποι της Σαουδικής Αραβίας, είτε κανονικοί εκπρόσωποι των συμφερόντων της είτε επίδοξοι εκπρόσωποι, αν μπορούσαν αποδεδειγμένα να φέρουν αποτελέσματα, έχουν ξεχυθεί σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Σε τριτοκοσμικές χώρες, εννοείται, όπως η Ελλάδα και όπως κάποιες άλλες τριγύρω, όπου οι θεσμοί λειτουργούν με περίεργο τρόπο, όπου οι έλεγχοι είναι ατελείς. Χώρες δηλαδή που εκτός των άλλων ανθίζει το λαθερομπόριο των όπλων και των ναρκωτικών και όπου εκκολάπτονται ελαστικές συνειδήσεις μια και οι έλεγχοι είναι κι αυτοί ελαστικοί. Σκοπός λοιπόν αυτών των κατά κάποιο τρόπο “πρακτόρων” της Σαουδικής Αραβίας, ήταν και παραμένει το να βρουν σφαίρες και άλλα ελφαρά πολεμοφόδια. Και κανείς αναρωτιέται πως η Σαουδική Αραβία που αγοράζει πανάκριβους εξοπλισμούς έχει έλλειψη από σφαίρες. Αυτό συμβαίνει εξ αιτίας κάποιου εμπάργκο που έχει επιβληθεί γι αυτό το θέμα από όλα τα σοβαρά κράτη της Δύσης, γιατί προφανώς κανείς δεν θά ήθελε να βρεθούν δικές τους σφαίρες καρφωμένες σε μικρά παιδιά και άλλους ατυχείς πολίτες, σ` έναν πολύ άγριο όσο και κρυφό πόλεμο. Ήταν και το άλλο θέμα βέβαια. Ότι υπήρχαν και πολλές εξτρεμιστικές ομάδες, “πράκτορες” κι αυτές μεγαλύτερων κρατών που δεν ήθελαν να φαίνονται πως τα χέρια τους είναι βαμμένα με αίμα. Γι αυτό υπάρχουν οι εξτρεμιστικές ομάδες. Γι αυτό υπάρχουν και τα τριτοκοσμικά κράτη.
Ήταν μάλλον ατυχές το γεγονός πως η Ελλάδα μπλέχτηκε σ` αυτήν την ιστορία. Αλλά από τον Καμμένο και τον Τσίπρα, μπορείς να περιμένεις πολλά. Είναι και κακό του κεφαλιού τους βέβαια. Το να έχει υπάρξει ή να μην έχει υπάρξει μίζα σ` αυτήν την ιστορία, είναι μάλλον “χάδι” μπροστά στους άλλους κινδύνους που περικλείει αυτή η υπόθεση.
Ο Τσίπρας δεν παρεβρέθηκε στην συζήτηση γιατί τον εκβίασε ή απλώς του το ζήτησε ο Καμμένος. Είναι απλώς μαζί σε ότι συμβαίνει. Επίσης και δυο έχουν εναποθέσει την μοίρα τους στα χέρια του Βασίλη Παπαδόπουλο. Και εξ αιτιας αυτού και σε άλλους περίεργους τύπους. Δεν το αντιλαμβάνονται προφανώς ακόμη. Και ίσως και να μην το αντιληφθούν ποτέ. Είναι απορίας άξιο πως και αυτός ο Βασίλης Παπαδόπουλος, δεν έχει δώσει σημεία ζωής εδώ και δυο τρεις βδομάδες που το όνομα του είναι στην επικαιρότητα. Ίσως και να μην αισθάνεται καλά ο άνθρωπος. Ακόμη και φωτογραφία του είναι δύσκολο να εντοπίσεις. Eίναι κάπως περίεργο αυτό, δεν είναι;
Είνια μάλλον ευτύχημα που η πώληση με τις 100.000 υιοθετημένες και τις 200.000 ορφανές σφαίρες, δεν πρόλαβε να υλοποιηθεί. Δεν καλύπτει τα πάντα, το “ευτύχημα”. Ούτε και τη μοίρα του Τσίπρα και του Καμμένου.
