Η Τύχη γυρίζει την πλάτη στον Αλέξη Τσίπρα;

Μια τύχη που είχε παίξει πολύ σημαντικό ρόλο στην δική του περίπτωση.Όλη η καριέρα του, ήταν τόσο “ευλογημένη” από την τύχη, που μόνο τυχαίο δεν μπορεί να το θεωρήσει κανείς. Η πρώτη επαφή του με την δημοσιότητα έγινε σ` εκείνη την εκπομπή της Άννας Παναγιωταρέα, εξ αιτίας του ότι είχε ξεχωρίσει στις μαθητικές καταλήψεις. Ήταν και τότε που προφανώς ανέβηκαν οι ανύπαρκτες ακόμα μετοχές του στο κόμμα στο οποίο κάποια χρόνια αργότερα θα γινόταν αρχηγός και το οποίο θα οδηγούσε αργότερα στην εξουσία.

Ως φοιτητής ακόμα συμμετείχε στην ίδυρση της παράταξης Εγκέλαδος, ενώ λίγο αργότερα, το 1999 έγινε γραμματές της Νεολαίας του Συνασπισμού. Το 2001 είχε κάνει ένα ταξίδι στην Ιταλία για να πάρει μέρος στις διαδηλώσεις εναντίον της συνόδου κορυφής των G8 στην Γένοβα. Είναι κάτι που συνηθίζεται στα αριστερά κόμματα. Η εκπαίδευση δλαδή στη “επαναστατική γυμναστική” ώστε να έχουν έναν “στρατό” άνευ πληρωμής για να συμμετέχουν στις διάφορες διαδηλώσεις που οργανώνει το κόμμα. Τότε μάλιστα ήταν ένα από τα 135 στελέχη του ΣΥν που θεωρήθηκαν ύποπτα για πρόκληση επεισοδίων και απαγορεύτηκε η αποβίβαση τους στο Λιμάνι της Ανκόνας. Το ωραίο παρουσιατικό του είχε από τότε αρχίσει να κανει εντύπωση , ιδίως ανάμεσα στις νεολαίες του κόμματος.

Η τύχη είχε αρχίσει να τον γλυκοκοιτάζει ήδη και το 2004 έθεσε υποψηφιότητα για βουλευτής. Το 2004 αποχώρησε από την νεολαία και εξελέγη στην κεντρική επιτροπή του ΣΥΝ και στην πολιτική γραμματεία του κόμματος. Ο Συνασπισμός ήταν ακόμα στην σκιά του ήλιου του Πασόκ που δέσποζε στον αριστερό χώρο, με αποτέλεσμα να κινείται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.

Με μια απόφαση του ο Αλέκος Αλαβάνος, ο τότε Πρόεδρος του ΣΥΝ, τον πρότεινε ως υποψήφιο δήμαρχο Αθηναίων το 2005, προκαλώντας πολλές αντιδράσεις στο εσωερικό του κόμματος. Το νεανικό του στυλ έκανε εντύπωση προφανώς κι έτσι στις δημοτικές εκλογές του 2006 έλαβε το εξωπραγματικό για τα δεδομένα του Συνασπισμού ποσοστό 10,5%. Ο δρόμος της τύχης είχε ανοίξει διάπλατα κι έτσι στις 10 Φεβρουαρίου 2008, ο Αλέξης Τσίπρας σε ηλικία 33 ετών εξελέγη Πρόεδρος του ΣΥΝ, επικρατώντας του Φώτη Κουβέλη.

Εν τω μεταξύ πλησίαζε η κρίση. Η νίκη του Πασόκ το 2009 με τον Γιώργο Παπανδρέου του “λεφτά υπάρχουν” για να καταλήξει στις αγκαλιές του ΔΝΤ και των Μνημονίων λίγους μήνες μετά και τα σκληρά μέτρα που ακολούθησαν, έβγαλαν το Πασόκ και τον Γιώργο Παπανδρέου, από το παράθυρο. Και ο Αλέξης Τσίπρας με το νεανικό στυλ ήταν εκεί έτοιμος με το κόμμα του που πια είχε γίνει Σύριζα για να υποδεχτεί ολόκληρο το πλήθος των ψηφοφόρων του Πασόκ. Μια υπέροχη σύμπτωση. Η διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με το Πασόκ τα επόμενα χρόνια πρόσθεσε ακόμη περισσότερο νερό  στον μύλο του Τσίπρα.

Το μόνο που είχε να κάνει ήταν να ρίξει την Κυβέρνηση στις αρχές του 2015, άποσπωντας ψηφοφόρους και από την Νέα Δημοκρατία, καθώς μια κοινωνία συνηθισμένη σε συνεχέις παροχές, δεν μπορούσε να χωνέψει τις περικοπές και τις ισχνές αγελάδες. 

Ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση, την κατάλληλη στιγμή.

Τα προεκλογικά συνθήματα του Τσίπρα και οι υποσχέσεις ήταν τελείως ανεδαφικές, “αυταπάτες” όπως θα τα χαρακτήριζε αργότερα ο ίδιος.

Ο Τσίπρας δεν ήρθε τυχαία. Ήταν επιλογή και των δανειστών και των ΗΠΑ, καθώς έβλεπαν ότι το ανεπανόρθωτα φθαρμένο πολιτικό σύστημα δεν θα άντεχε σε παρα πάνω πίεση. Γι αυτό και τον δέχτηκαν με ανοιχτές αγκάλες. Επιπλέον κατάφερε να κάνει την δουλειά τους, περνώντας μετρα που κανένας άλλος δεν θα μπορούσε. Αν τα Capital Controls είχαν επιβηθεί από άλλη Κυβερνηση θα γινόταν σεισμός. Ο Τσίπρας όμως ως αμέτοχος της προηγούμενης περιόδου και καθώς τα παλιότερα κόμματα παραπατούσαν, κατάφερε άνετα να πάρει και τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015. Η πρόβλεψη των δανειστών ήταν σωστή. Ο Τσίπρας ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος για να κάνει την δουλειά. Και πιθανόν να φύγει όταν αποφασίσουν πως η χρησιμότητα του τελείωσε.

Τα υπόλοιπα είναι λίγο πολύ γνωστά.

Τώρα τελευταία όμως η Τύχη έχει αρχίσει να γυρίζει την πλάτη της στον Τσίπρα.

Η αρχή έγινε με την πυρκαγιά στον Κάλαμο. Ανεξάρτητα από το πως θα αντιδράσει ο κρατικός μηχανισμός, οι εντυπωσιακές πυρκαγιές πάντα φθειρουν την παραταξη που κυβερνάει.

Στη συνέχεια ήρθε η προσπάθεια του Τσίπρα να οικοδομήσει ένα φιλοεπενδυτικό και ρεαλιστικό προφίλ με αποκορύφωμα την ομιλία του στην ΔΕΘ.

Δεν πέρασε μια μέρα και η ανακοίνωση της El Dorado, πως αποχωρεί από τς Σκουριές, αποδόμησε σε μια μέρα το ρεαλιστικό προφίλ.

Στη συνέχεια ήρθε η το ναυάγιο και η πετρελαιοκηλιδα στον Σαρωνικό, που όπως αποκαλυπτονται τα λάθη και οι παραλήψεις σ` αυτήν την υπόθεση, φθείρουν ακόμα περισσότερο την εικόνα τς Κυβέρνησης.

Αυτά ίσως μοιάζουν περιπτωσιακά.

Κάτι που δεν είναι τόσο περιστασιακόείναι η απόφαση των κομμάτων του κεντροαριστερού χώρου (ότι και να σημαίνει αυτό), να ενωθούν σε ένα ενιαίο φορέα, κάτι που κατάπάσα πιθανότητα, θα αποτελέσει μια σημαντική παράμετρο όταν μετρηθούν τα κουκιά των εκλογών. 

Ο Τσίπρας δεν έχει ακόμη ξοφλήσει. Αλλά όταν η τύχη έχει αρχίσει να γυρίζει, είναι καλό να μπορείς να διαβάζεις τους οιωνούς