Μια απαράδεκτα κυνική απάντηση
Η χωρίς επιχειρήματα απάντηση του Αλέξη Τσίπρα στην αγωνία των εργαζομένων στα κανάλια, που φοβούνται ότι θα χάσουν τη δουλειά τους, αποτελεί ένα μνημείο πολιτικού κυνισμού
Κανείς δεν πρόκειται να κατηγορήσει ποτέ τον Αλέξη Τσίπρα για υπερβολική εξυπνάδα. Αυτό έχει φροντίσει ο ίδιος να μας το επιβεβαιώσει σε κάθε δυνατή ευκαιρία. ΟΙ ενδείξεις υπήρχαν και πριν κατακτήσει την εξουσία, για όποιον διαθέτει στοιχειωδώς κοινή λογική, αλλά εκτέθηκαν σε κοινή θέα, όταν έγινε Πρωθυπουργός. Τα όσα συνέβησαν σ` εκείνο το πρώτο εξάμηνο της “σκληρής” διαπραγμάτευσης, που δεν ήταν καν διαπραγμάτευση, είναι υπεράνω περιγραφής. Όπως είπε και ο ίδιος είχε φτιάξει μια πολύ “φανταιζί” ομάδα. Μ`άλλον θα νόμιζε ότι πρόκειται για πάρτι ή για επίδειξη μόδας, η διαπραγμάτευση με τους δανειστές.
Αν ένας άνθρωπος στα σαράντα του, που μάλιστα έχει σαν δουλειά του την πολιτική, δεν μπορεί να καταλάβει τα βασικά μεγέθη στο επάγγελμα που κάνει, τότε υπάρχουν δυο εξηγήσεις. Ή είναι απατεώνας ή δεν είναι αρκετά έξυπνος. Και επειδή αφήνουμε κατά μέρος την πρώτη επιλογή, δεν μπορούμε παρά να δεχτούμε την δεύτερη.
Όταν έρχονται σε επαφή με την πραγματικότητα γίνονται καπνός.
Τώρα που τα παραμύθια τέλειωσαν, είναι ακόμη πιο εμφανής ανεπάρκεια του Τσίπρα, καθώς δεν διαθέτει εκείνο το είδος της λογικής που θα του επέτρεπε να αποφεύγει τις κακοτοπιές.
Η απάντηση που έδωσε στη Ευαγγελία Τσικρίκα, στην διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που έδωσε, όταν ρωτήθηκε για την ιστορία με τα κανάλια, αποτελεί ένα μνημείο πολιτικού κυνισμού, αλλά και προβληματικής ευφυίας.
Ο λόγος που ο Τσίπρας κατέληξε στις 4 άδειες δεν έχουν κανένα στοιχείο βάσιμης επιχειρηματολογίας.
Ήθελε να δώσει 4 άδειες γιατί ήθελε τις δυο από αυτές να τις πάρουν ο Καλογρίτσας και ο Μαρινάκης για λόγους που τους ξέρει ο ίδιος. Αν οι ως τώρα καναλάρχες δεν τηρούσαν τα νόμιμα, σχεδόν δυο χρόνια είναι κυβέρνηση, θα μπορούσε να είχε βάλει τάξη.
Η έλλειψη στοιχειώδους εξυπνάδας, στην ερώτηση της Ευαγγελίας Τσικρίκα, δεν του επέτρεψε να ελιχθεί με κάποιοι τρόπο, καθώς δεν είχε και επιχειρήματα. Έτσι αυτό που βγήκε στην επιφάνεια, ήταν ένα απαράδεκτα κυνικό πρόσωπο, που ως τώρα δεν είχε φανεί. Ένας Πρωθυπουργός απλώς δεν μπορεί να δίνει τέτοιου είδους απάντηση σε εργαζομένους που κινδυνεύουν να χάσουν την δουλειά τους και που στο κάτω κάτω είναι απλώς εργαζόμενοι.
Είναι φυσικό αυτή η ιστορία να του κοστίσει.
