Μήπως ήδη βρισκόμαστε σε ακήρυχτο πόλεμο με την Τουρκία και δεν το ξέρουμε;
Η Τουρκία κλιμακώνει συνεχώς τις προσπάθειες της να μας εμπλέξει σε πολεμική αντιπαράθεση.- Από τον Αλλέξανδρο Δράκο
Όσοι καταλαβαίνουν τον τρόπο που σκέφτεται η Τουρκία δεν είχαν και πολλές ελπίδες για την σύντομη απελευθέρωση των δυο Ελλήνων στρατιωτικών που οι Τούρκοι συνέλαβαν στις Καστανιές. Καθώς δεν ήταν εύκολο-ούτε καν για την Τουρκία-να κατηγορήσει τους δυο στρατιωτικούς για κατασκοπεία, καθώς δεν νοείται κατασκοπεία με στρατιωτικές στολές και σ` ένα δασάκι στα σύνορα, ήταν σίγουρο πως θα εύρισκε κάποιον άλλο τρόπο για να παρατείνει την κράτηση τους. Και ο πιο εύκολος τρόπος είναι η αναβολή της δίκης-για οποιονδήποτε λόγο-ώστε να παρατείνει όσο μπορεί την εκκρεμότητα.
Είναι γνωστό πως τέτοια περιστατικά είναι συχνά στα σύνορα των δύο χωρών. Στρατιώτες της μιας πλευράς, τύχαινε κατά λάθος να βρεθούν στο έδαφος της άλλης μεριάς και συνήθως το θέμα λυνόταν άμεσα με μια φιλική επαφή των διοικητών των μονάδων, χωρίς καν να γίνει ευρύτερα γνωστό. Είναι θέματα ρουτίνας.
Όχι όμως σ` αυτήν την περίπτωση.
Η Τουρκία γνωρίζοντας πως αυτό το θέμα, προκαλεί ένταση στην ελληνική πλευρά θα κοιτάξει να το εκμεταλλευτεί. Και ίσως να το εμπλέξει άμεσα ή έμμεσα με το θέμα των 8 Τούρκων στρατιωτικών που ζήτησαν άσυλο στην Ελλάδα.
Το θέμα όμως ανάγεται σε μαι ευρύτερη και συστηματική επιθετικότητας της Τουρκίας, εναντίον της Ελλάδας.
Από το καλοκαίρι του 2016, όταν έγινε το δήθεν πραξικόπημα εναντίον του Ερντογάν, η μοίρα της Τουρκίας, είναι σχετικά προβλέψιμη για το εγγύς μέλλον. Είναι η μοίρα των στρατιωτικών καθεστώτων-γιατί τέτοιο είναι το σημερινό καθεστώς στην Τουρκία- να εμπλέκονται τελικα σε πολεμικές συρράξεις που συχνά προδιαγράφουν και το τέλος τους.
Τα δικτατορικά καθεστώτα όπως αυτό του Ερντογάν έχουν ανάγκη από πολέμους γιατί αυτός είναι ο μόνος τρόπος, για να διατηρήσουν στην ζωή το καθεστώς τους. Η εμπλοκή στην Συρία θα είναι μάλλον μια μεγάλη περιπέτεια για την Τουρκία. Καλώς ή κακώς θέλει να εξαλείψει τον κίνδυνο της δημιουργίας ενός κουρδικού κράτους στα νότια σύνορα της.
Και για όσους καταλαβαίνουν από στρατηγική, είναι πολύ πιθανόν οι ΗΠΑ, που έχουν άμεσο ενδιαφέρον για την δημιουργία ενός κουρδικού κράτους, να αφήνουν επίτηδες την Τουρκία να χωθεί όσο γίνεται πιο βαθιά σ` αυτόν τον πόλεμο.
Είναι προφανώς πως επίκειται μια πολύ μεγάλη αλλαγή στον χώρο αυτό της Μέσης Ανατολής, με χάρτες που πιθανόν να έχουν ήδη δημιουργηθεί, αλλά εμείς θα τα μάθουμε αυτά, μόνο όταν όλα έχουν τελειώσει.
Το μέτωπο της Τουρκίας με την Ελλάδα είναι μια άλλη υπόθεση και περιλαμβάνει μια μεγάλη περιοχή, που ξεκινά από την Θράκη και διασχίζει το Αιγαίο για να καταλήξει στην Κύπρο καί την ΑΟΖ της. Είναι πολλά και μεγάλα τα οικονομικά συμφέροντα.
Και είναι μάλλον φανερό ότι η Τουρκία λειτουργεί βάσει μιας στρατηγικής.
Έτσι από καιρό δεν αρκείται πια στις συνήθεις προκλήσεις με τις παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου.
Τόσο ο εμβολισμός του σκάφους του λιμενικού κοντά στα Ίμια, όσο και η εκδίωξη του γεωτρύπανου της ιταλικής ΕΝΙ-και οι απειλές για χτύπημα όσων θα επιχειρήσουν στην περιοχή- ανήκουν σ` αυτήν την κλιμάκωση.
Η σύλληψη των δυο στρατιωτικών, εντάσσεται κι αυτή στο ίδιο πλάνο.
Είναι οχλήσεις και προκλήσεις που προφανώς έχουν σκοπό να οδηγήσουν σε κάποιο “ατύχημα”, ίπως έχει δηλωσει επανειλημμένα και ο Αμερικανός πρέσβευτής στην Ελλάδα.
Αν η Τουρκία έχει αποφασίσει να ανοίξει ένα δεύτερο ενεργό πολεμικό μέτωπο με την Ελλάδα, δεν θα αργήσει να το κάνει.
Και το κομβικό σημείο, που θα κάνει πιο ευκρινές το μέλλον, είναι όταν το αμερικάνικο γεωτρύπανο της Exxon, φτάσει στο οικόπεδο 10 της κυπριακής ΑΟΖ.
