Ο Ανδρουλάκης ναρκοθέτησε τη διαδρομή του ως τις εκλογές

Όταν φτάνεις σε σημείο να μιλάς με καλή σου φίλη και τη συζήτηση να μονοπωλεί η θέση στην οποία βρίσκεται ο Νίκος Ανδρουλάκης, ή είσαι ανέμελα τρισευτυχισμένος ή έχεις χάσει κάτι στο σενάριο. Μέχρι να κάνω μια ενδοσκόπηση, στο μυαλό μου τριγυρνάει η φιγούρα του στριμωγμένου στα σκοινιά Ανδρουλάκη και η φράση Rope-a-Dope. Επίτρεψέ μου να εξηγήσω.

Το «Rope-a-Dope» είναι μια διάσημη στρατηγική στην πυγμαχία, την οποία εφάρμοσε για πρώτη φορά ο Μοχάμεντ Άλι στον αλησμόνητο αγώνα εναντίον του Τζορτζ Φόρμαν, το 1974. Η συγκεκριμένη στρατηγική θέλει τον πυγμάχο να πηγαίνει μόνος του στα σκοινιά, να καλύπτει τον κορμό του και το κεφάλι με τα χέρια του για να απορροφά τα χτυπήματα του αντιπάλου. Απώτερος στόχος; Να κουράσει τον αντίπαλο και να αντεπιτεθεί. Αν στους σινεφίλ θυμίζει «Ρόκι 4», τότε την έχουν πιάσει την ιδέα. Πώς μπαίνει στο πλάνο ο Ανδρουλάκης;

Ο Ανδρουλάκης και οι νάρκες γύρω του

Μα εξαιτίας της θέσης στην οποία βρίσκεται! Με το ΠΑΣΟΚ να μην απορροφά ούτε καν απογοητευμένο πρώην που τον «κεράτωσε» ακόμη και με τη ΝΔ,  το μέλλον μόνο ευοίωνο δεν μοιάζει. Είναι και αυτή η ρημάδα η δήλωση περί νίκης «έστω και με μια ψήφο διαφορά» που σφίγγει τη θηλιά κάθε που κυκλοφορεί νέα δημοσκόπηση. Μοιάζει λες και ο ίδιος θέλησε να ναρκοθετήσει το μονοπάτι του μέχρι τις εκλογές, τοποθετώντας τον πήχη στην κορυφή του Ψηλορείτη.

Με τη βελόνα… βαριά και ασήκωτη και με τα μηνύματα απογοητευτικά -για τις επιδόσεις των δύο νέων κομμάτων που έρχονται, ο Νίκος Ανδρουλάκης θα πρέπει να στήσει μια στρατηγική που θα τον διατηρεί στο προσκήνιο. Αντίθετα με ό, τι συμβαίνει τώρα, δηλαδή, αφού τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που λούζονται στα φώτα της δημοσιότητας είναι ο Χάρης Δούκας και ο Παύλος Γερουλάνος.

Μόνο από θεσμικής άποψης να το δει κανείς, ο Νίκος Ανδρουλάκης ως ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα έπρεπε να είναι εκείνος που δίνει τον τόνο ενός «αντί-Νέας Δημοκρατίας μετώπου». Το είχε κάνει άλλωστε, το 2019, απέναντι στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Αντιθέτως, εκείνος μένει περιχαρακωμένος στο αφήγημα περί νίκης, στο περιθώριο των εξελίξεων, ανήμπορος να επιβάλλει την ατζέντα του. Το χειρότερο από όλα είναι πως όλα δείχνουν πως ο… δεύτερος των επόμενων εκλογών τα παίρνει όλα! Ειδικά αν η ΝΔ δεν εξασφαλίσει την αυτοδυναμία, στις επαναληπτικές εκλογές, τον τόνο στην Κεντροαριστερά θα δώσει είτε το ΠΑΣΟΚ, είτε ο Αλέξης Τσίπρας. Πόσο πιθανό είναι να είναι δεύτερο κόμμα το ΠΑΣΟΚ; Όχι πολύ!

Υπάρχει και χειρότερο

Βέβαια, υπάρχει και το απευκταίο σενάριο για εκείνον, να τον προσπεράσει και το κόμμα της Καρυστιανού. Εκεί, τα πράγματα δεν θα έχουν γυρισμό!

Πόσο άνετα αισθάνεται ο Νίκος Ανδρουλάκης στη γωνία; Καθόλου, θεωρώ! Και δυστυχώς δεν φαίνεται να είναι κάποια στρατηγική, όπως το «Rope-a-Dope» του Μοχάμεντ Άλι. Θα βρει τη δύναμη να «παίξει» στα ίσα τα νέα κόμματα που έρχονται ή ο ίδιος τελικά έστρωσε τον δρόμο του με νάρκες;