Το ταλέντο του Τσίπρα να διαλέγει λάθος συνεργάτες

Το ταλέντο του Τσίπρα να διαλέγει λάθος συνεργάτες

Ο μεν Γιάνης Βαρουφάκης διέλυσε ότι είχε απομείνει από την οικονομία, ο δε Νίκος Παππάς διαλύει τον Σύριζα.-Από τον Αλέξανδρο Δράκο

Ήταν εκείνη η χαρακτηριστική στιγμή που ακόμα θυμόμαστε, που ο Γιάνης Βαρουφάκης πήγε να επισκεφτεί τον Βρετανό Υπουργό των Οικονομικών. Ντυμένος με εκείνο το μπουφάν και το μπλε πουκάμισο έξω από το παντελόνι. Οποιοσδήποτε έχει μια στοιχειώδη λογική θα μπορούσε από τότε να καταλάβει, ότι η πορεία των ελληνικών διαπραγματεύσεων, δεν ήταν δυνατόν να πάει καλά. Υπάρχουν κάποιοι κανόνες που όταν τους αγνοείς κάποια στιγμή θα τους βρεις μπροστά σου.Ένας από αυτούς έχει να κάνει με τον τρόπο που ντυνόμαστε σε επίσημες περιπτώσεις. Ο λόγος που έχουμε διαλέξει την γραβάτα και το κουστούμι για τις επίσημες περιστάσεις, έχει να κάνει με την Δημοκρατία. 

Σε κάποιες παλιότερες εποχές, τα ρούχα για τις επίσημες περιστάσεις ήταν τόσο φανταχτερά και τέτοιας ποιότητας, που μόνο όσοι είχαν πολλά λεφτά  μπορούσαν να τα φοράνε. Ο λόγος λοιπόν που στις σημερινές εποχές το επίσημο ντύσιμο είναι το κουστούμι και η γραβάτα, είναι ακριβώς εξ αιτίας του ότι ακόμη κι ένας φτωχός μπορεί να αγοράσει ένα κουστούμι και μια γραβάτα.

Αν κάποιος λογαριάσει πόσα λεφτά έκανε το μπουφάν το πουκάμισο και τα υπόλοιπα που φορούσε ο Βαρουφάκης εκείνη την ημέρα θα έβρισκε ότι κόστιζαν πολύ περισσότερο από ότι ένα κουστούμι και μια γραβάτα. Στην ουσία η επίδειξη μόδας που έκανε εκείνη την ημέρα ο Βαρουφάκης, ήταν ότι πιο αντιδημοκρατικό μπορούσε να κάνει.

Επιπλέον είναι και κάτι άλλο που έχει να κάνει και με την επιμονή του Τσίπρα να μην φοράει γραβάτα, ακόμη και τώρα. Όταν κάποιος εκλέγεται Πρωθυπουργός μιας χώρας παύει να είναι ο εαυτός του. Είναι ο Πρωθυπουργός. Εκπροσωπεί έναν ολόκληρο λαό. Και εκείνους που τον ψήφισαν και εκείνους που δεν τον ψήφισαν. Στο σπίτι του ή στο κόμμα του κανείς μπορεί να ντύνεται όπως θέλει. Όταν όμως γίνεται Πρωθυπουργός μιας χώρας, οφείλει να ακολουθεί τους γενικούς κανόνες συμπεριφοράς που ακολουθούμε όλοι. Σε περίπτωση που δεν το κάνει, προσβάλει και εκείνους που τον ψήφισαν και εκείνους που δεν τον ψήφισαν. Αλλά δεν είναι μόνο αυτοί που προσβάλλονται. Υπάρχουν και κάποιοι άλλοι κανόνες.Όταν σε καλούν κάπου, πηγαίνεις με την συμπεριφορά και το ντύσιμο, που απαιτεί η ευγένεια και ο σεβασμός, απέναντι σε εκείνους που σε καλούν. Όταν ο Τσίπρας πηγαίνει χωρίς γραβάτα σε κάθε επίσημη περίσταση, προφανώς δεν αντιλαμβάνεται, το πόσο προσβάλει αυτούς από τους οποίους ζητάει χάρες. Δεν θα του τις κάνουν. Είναι πολλά αυτά που δεν μπορεί να καταλάβει ο Τσίπρας, όπως το πόσο μας γελοιοποίησε όλους όταν σ` εκείνη την πρώτη επίσκεψη του στις Βρυξέλλες, ο Γιούνγκερ δήθεν αστειευόμενος του υπέδειξε ότι θα έπρεπε να φοράει γραβάτα, ή το ότι Ο Ρέντσι και ο Ερντογάν του έκαναν δώρο μια γραβάτα. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τον Τσίπρα που δεν αντιλαμβάνεται και άλλα που είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα που αναβοσβήνουν κιόλας.

Η περίπτωση του Βαρουφάκη ήταν η ιστορία μιας προδιαγεγραμμένης αποτυχίας. Ακόμη και λίγο καιρό πριν φύγει από την Κυβέρνηση, ο Τσίρας θεωρούσε τον Βαρουφάκη “asset”.

O Βαρουφάκης ήταν μια κραυγαλέα περίπτωση και ενδεικτική της αδυναμίας του Τσίπρα να διαλέγει τους κατάλληλους συνεργάτες για την κατάλληλη θέση. Όπως ο Φίλης φερ` ειπείν, που άνοιξε για τον Σύριζα ένα τεράστιο θέμα, με τον τρόπο που χειρίζεται τις σχέσεις με την Εκκλησία. Ή ο Πολλάκης που συνεχίζει να εκθέτει τον Σύριζα με κάθε καινούργια δήλωση του.

Η πιο κραυγαλέα περίπτωση απ` όλες όμως είναι αυτή του Νίκου Παππά, που με τον τρόπο που χειρίζεται εδώ κι ένα χρόνο το θέμα της αδειοδότησης των καναλιών, έχει κάνει τεράστια ζημιά στον Σύριζα. Η επιλογή του Νίκου Παππά να ρυθμίσει το τηλεοπτικό τοπίο, είναι περισσότερο από ορθή. Το καθεστώς της προσωρινής αδειοδότησης που ίσχυε μέχρι τώρα ήταν απλά απαράδεκτο. Ήταν λοιπόν καιρός να μπει κάποια τάξη.

Ο τρόπος που ο Παππάς χειρίστηκε αυτό το θέμα ήταν απλά τραγικός. Και τα λάθη που έχει κάνει μέχρι τώρα αναρίθμητα. Το Ινστιτούτο της Φλωρεντίας, ο αριθμός 4 για τα κανάλια που θα έπαιρναν άδεια, η παρωδία της δημοπρασίας, οι 2.000 εργαζόμενοι που θα απολύονταν, παρ` όλο που όλοι ήξεραν ότι το πιο πιθανό ήταν ο Νόμος που έφτιαξε ο Υπουργός Επικρατείας να κριθεί αντισυνταγματικός από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Είναι χαρακτηριστικό το ότι, παρά τις υποσχέσεις που έδωσε ο Τσίπρας στους δικαστικούς, ακόμη και αυξήσεις στους μισθούς τους,κατάφερε με όσα λέχθηκαν από στελέχη του Σύριζα, μέσα στον πανικό που τους έπιασε όταν το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε τον Νόμο Παππά αντισυνταγματικό, να κάνει όλες τις δικαστικές ενώσεις να βγάλουν πολύ σκληρές ανακοινώσεις κατά του Σύριζα.

Είναι φανερό το ότι ο Νίκος Παππάς ενεργεί παρορμητικά και χωρίς κανέναν πλάνο για την περίπτωση που όλα θα πάνε στραβά και όχι όπως θα ήθελε

. Πολύ χαρακτηριστική γι αυτό είναι η πρόταση να τεθεί ως Πρόεδρος του ΕΣΡ ο Βύρων Πολύδωρας, μια πρόταση που μόνο θυμηδία μπορεί να προκαλέσει.

Είναι επίσης φανερό πως όλα αυτά έχουν αρχίσει να έχουν καταστροφικά αποτελέσματα δημοσκοπικά, καθώς τα ποσοστά του Σύριζα συνεχώς υποχωρούν.

Υπάρχει και κάτι άλλο χειρότερο. Ότι όλα αυτά προκαλούν πλέον γέλιο. Και ίσως είναι αυτή η χειρότερη κατάληξη απ` όλες. Για τον Σύριζα και για τον Τσίπρα.

Σχετικά άρθρα