Η μοναξιά του Τραμπ δεν θα φέρει το (πρόωρο) τέλος του πολέμου
Με τους συμμάχους του απρόθυμους να τον ακολουθήσουν, ο Τραμπ ψάχνει μια ηρωική διέξοδο από το αδιέξοδο που έβαλε τις ΗΠΑ.
«Δεν είναι δικός μας ο πόλεμος». Με αυτά τα λόγια απάντησε ο Μπόρις Πιστόριους, υπουργός Άμυνας της Γερμανίας, στο κάλεσμα του Ντόναλντ Τραμπ προς το ΝΑΤΟ να βοηθήσουν να ανοίξει ξανά το στενό του Ορμούζ. Νωρίτερα, ήταν ο πρωθυπουργός της Αγγλίας, Κιθ Στάρμερ, ο οποίος έδειξε απρόθυμος να ανταποκριθεί στο κάλεσμα. Και τώρα; Τι θα κάνει ο πρόεδρος των ΗΠΑ, πέρα από το να απειλεί συμμάχους;
Αν κάτι φαίνεται απροσδόκητο στους Αμερικανούς αξιωματούχους, αυτό είναι η αντίσταση των Ιρανών. Φαίνεται πως ο Νεντανιάχου είχε πείσει τον Τραμπ πως με «συνταγή Μαδούρο» θα καταφέρουν να αλλάξουν το καθεστώς ενός θεοκρατικού κράτους που η ισχύ του συνοψιζόταν στη δύναμη του ενός. Με τον Καμενεΐ νεκρό από τις πρώτες ώρες του «Epic Fury», όλα φαινόντουσαν πλασμένα ονειρικά.
Έλα, όμως, που ο λαός του Ιράν δεν μπορούσε να πάρει την εξουσία στα χέρια του -όπως τους κάλεσε να κάνουν ο Τραμπ, αφού πάνω από τα κεφάλια τους πέφτουν βόμβες. Έλα που οι συντονισμένες από ΑΙ επιθέσεις δεν έχουν κάνει τα ιρανικά άρματα να σιωπήσουν, ούτε έχουν κρατήσει τα drones επί της γης.
Ντόναλντ Τραμπ: Μόνος στα στενά του… Ορμούζ
Μολονότι ο Τραμπ θα ήθελε να τελειώνει με το Ιράν μια ώρα αρχύτερα, εν τούτοις, βρίσκεται πλέον σε ένα αδιέξοδο: Να συνεχίσει τον πόλεμο μέχρι να σκοτώσει και τον τελευταίο Φρουρό της Επανάστασης ή να εγκαταλείψει εσπευσμένα την πολεμική επιχείρηση. Και οι δύο επιλογές, όμως, είναι προβληματικές.
Αν παραμείνει η ένταση και το στενό του Ορμούζ κλειστό, τότε η παγκόσμια αγορά πετρελαίου θα παραλύσει. Αν αναλογιστούμε πως η πρώτη εβδομάδα του πολέμου στο Ιράν κόστισε 11 δισ. δολάρια -σύμφωνα με τα στοιχεία που έστειλε στο Κογκρέσο το Πεντάγωνο, τότε δεν είναι απίθανη μια συντριβή του Τραμπ στις μεσοπρόθεσμες εκλογές που πραγματοποιούνται τον Νοέμβριο στις ΗΠΑ. Όχι ότι και χωρίς επίθεση στο Ιράν θα έκανε περίπατο…
Από την άλλη, δεν θα είναι εύκολη ούτε η απεμπλοκή του από τη Μέση Ανατολή. Και ας διέρρεαν κυβερνητικές πηγές πως έχει ανοίξει δίαυλος επικοινωνίας ανάμεσα στον ειδικό απεσταλμένο των ΗΠΑ, Στιβ Γουίτκοφ, και τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών, Αμπάς Αραγκί. Μέχρι και ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε τη Δευτέρα 16 Μαρτίου πως «θέλουν να κάνουν συμφωνία (σσ. οι Ιρανοί). Μιλάνε με τους δικούς μας… έχουμε ανθρώπους που θέλουν να διαπραγματευτούν, αλλά δεν έχουμε ιδέα ποιοι είναι».
Το βράδυ της ίδιας ημέρας ήρθε η διάψευση από τον Αραγκί. «Η τελευταία μου επαφή με τον κ. Γουίτκοφ έγινε πριν από την απόφαση του εργοδότη του να καταστρέψει τη διπλωματία με μια ακόμη παράνομη στρατιωτική επίθεση εναντίον του Ιράν. Οποιοσδήποτε αντίθετος ισχυρισμός φαίνεται να αποσκοπεί αποκλειστικά στο να παραπλανήσει τους εμπόρους πετρελαίου και το κοινό» έγραψε στο Χ.
Νικητής με κόστος ή ντροπιαστική αποχώρηση;
Οπότε, το αδιέξοδο παραμένει. Και κάθε ημέρα που περνάει για τον Τραμπ κοστίζει για αυτό και στη χθεσινή συνέντευξη τύπου έσπευσε να ξεκαθαρίσει πως ο πόλεμος θα λήξει σύντομα, αλλά όχι αυτήν την εβδομάδα. Ανέβαλλε μάλιστα την επίσκεψή του στην Κίνα, αφού μαίνεται ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή.
Αν σε κάτι μπορεί να ελπίζει αυτή τη στιγμή ο Αμερικανός πρόεδρος είναι να βρεθεί μια συμβιβαστική λύση με τους Ιρανούς που θα τον εμφανίζει νικητή. Γιατί αυτό έχει γίνει πλέον το διακύβευμα αυτού του πολέμου: Πώς ο Τραμπ θα φαίνεται νικητής!
