5 ταινίες για να κάνετε αντι-Άγιο Βαλεντίνο

Το έχει πει εύγλωττα και ασύγκριτα ο Ντίνος Χριστιανόπουλος στο ποίημά του «Ενός Λεπτού Σιγή»:

«Ενός λεπτού σιγή

Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπά σας

κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά

έναν ώμο ν’ ακουμπάτε την πίκρα σας,

ένα κορμί να υπερασπίζει την έξαψή σας,

κοκκινίσατε άραγε για την τόση ευτυχία σας,

έστω και μια φορά;

Είπατε να κρατήσετε ενός λεπτού σιγή

για τους απεγνωσμένους;»

Με άλλα λόγια, δεν είναι πάντα εύκολο να βρίσκεσαι περιτριγυρισμένος από ερωτευμένους όντας μόνος ή πληγωμένος, ειδικά τη μέρα του χρόνου που κορυφώνεται η ρομαντζάδα των απανταχού ζευγαριών. Στο Κλικ, όμως, σας έχουμε στο νου μας. Για αυτό, συντάξαμε την παρακάτω λίστα με πέντε ταινίες για έναν αντι-Άγιο Βαλεντίνο, οι οποίες εκτός από παρηγοριά (ενδεχομένως), προσφέρονται και για άψογη κινηματογραφική θέαση ανεξαρτήτως εποχής.

5 ταινίες για αντι-Άγιο Βαλεντίνο:

Σύντομη Συνάντηση («Brief Encounter», 1945)

Εάν ο στίχος «κάνε κάτι, λοιπόν, να χάσω το τρένο» ήταν ταινία, θα ήταν αυτή εδώ. Ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Λιν παίρνει μια απλούστατη πλοκή, στην οποία μια παντρεμένη γυναίκα έλκεται ακαριαία από έναν άντρα που συναντά σε ένα σταθμό, και τη μετατρέπει σε μια σπαρακτική απεικόνιση του πόθου, του απωθημένου και εν τέλει, των αποσιωπημένων επιθυμιών. Η ερμηνεία της πρωταγωνίστριας Σίλια Τζόνσον δε, είναι από μόνη της ένα έργο τέχνης.

«A New Leaf» (1971)

Η Ιλέιν Μέι είναι μια από τι πιο εμβληματικές φιγούρες του αμερικανικού σινεμά. Όχι μόνο επειδή βρέθηκε δύο φορές υποψηφία για Όσκαρ ως σεναριογράφος, αλλά και γιατί τη δεκαετία ’70 παρέδωσε μόλις τρεις, αλλά όμως αξέχαστες σκηνοθετικές δουλειές. Η πρώτη της ήταν το σπαρταριστό «New Leaf», το οποίο σήμερα είναι μάλλον απίθανο να έπαιρνε έγκριση για να γυριστεί (δικαιολογημένα). Η υπόθεση αφορά έναν μπον βιβέρ αστό, στο ρόλο ο θρυλικός Γουόλτερ Μάταου, ο οποίος κινδυνεύει να εκπέσει κοινωνικά λόγω του κοστοβόρου τρόπου ζωής του. Αποφασίζει, τότε, να παντρευτεί μια εύπορη γυναίκα, την οποία υποδύεται η Μέι, με απώτερο σκοπό, όμως, να τη δολοφονήσει για να κληρονομήσει τα πλούτη της. Μπορεί η σύνοψη να ταιριάζει καλύτερα σε ένα νουάρ ή ένα μελόδραμα, η Αμερικανίδα όμως καταφέρνει να την αποδώσει κωμικά και με τον πιο απρόβλεπτα αστείο τρόπο.

«Ο Πόλεμος των Ρόουζ» («The War of the Roses», 1989)

Αν σας έχει διαφύγει το γεγονός πως ο Ντάνι ΝτεΒίτο έχει υπάρξει και σκηνοθέτης στην καριέρα του, αυτή είναι μια καλή ευκαιρία να το ανακαλύψετε. Διότι ο «Πόλεμος των Ρόουζ», ο οποίος βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Γουόρεν Άντλερ, είναι μια κατάμαυρη κωμωδία για το τέλος μιας σχέσης. Σε άψογο ταίριασμα οι συμπρωταγωνιστές Κάθλιν Τέρνερ και Μάικλ Ντάγκλας, ενσαρκώνουν ένα παντρεμένο ζευγάρι που φθείρεται σε τέτοιο βαθμό, ώστε καταλήγει να απεχθάνεται ο ένας τον άλλο. Στην εποχή της η ταινία έσπασε τα ταμεία αγγίζοντας τα 160 εκατομμύρια παγκοσμίως, ενώ πρόσφατα έγινε ριμέικ («Ροουζ Εναντίον Ρόουζ») με τους Μπένεντικτ Κάμπερμπατς και Ολίβια Κόλμαν στους κεντρικούς ρόλους.

«Η Αιώνια Λιακάδα ενός Καθαρού Μυαλού» («Eternal Sunshine of the Spotless Mind», 2004)

Φαντάσου να έχεις τραυματιστεί τόσο από ένα χωρισμό, ώστε να μπαίνεις σε διαδικασία διαγραφής κάθε ανάμνησή σου που σχετίζεται με συγκεκριμένο πρόσωπο. Αυτή, βέβαια, μπορεί να είναι η αφετηρία της καθηλωτικής ταινίας του Μισέλ Γκοντρί, σε σενάριο του σεσημασμένου υπαρξιστή Τσάρλι Κάουφμαν, η εξέλιξή της, ωστόσο, θα αποζημιώσει τους τολμηρούς. Οφείλουν να ξέρουν, από την άλλη, πως μερικές κούτες χαρτομάντηλα καλό θα ήταν να βρίσκονται εύκαιρες.

«Blue Valentine» (Ντέρεκ Σίανφρανς, 2010)

Σε μία από τις πιο αξιομνημόνευτες σκηνές της ταινίας, ο Ράιαν Γκόσλινγκ κάνει καντάδα στη Μισέλ Γουίλιαμς τραγουδώντας το «You Always Hurt The Ones You Love» των Mills Brothers. Και κάπως έτσι, συνοψίζει το μελαγχολικό πνεύμα του «Blue Valentine» το οποίο, εδώ που τα λέμε, φαίνεται και από τον τίτλο. Μην περιμένετε, ωστόσο, ένα δράμα το οποίο επιζητεί την εκμετάλλευση του σχεσιακού πόνου. Ο σκηνοθέτης Ντέρεκ Σίανφρανς συγκινεί ακριβώς γιατί ισορροπεί μεταξύ τρυφερότητας και ωμής ειλικρίνειας, καθώς εμβαθύνει στα ανθρώπινα λάθη που μοιάζουν αναπόφευκτο να συμβούν.