Μια «Καινούργια Μέρα» για τον Spider-Man, μια από τα ίδια για τη Marvel
Ο Τομ Χόλαντ προσδίδει χάρη σε ένα σίκουελ που ξεκινά πωρωτικά προτού επαναπαυτεί σε ένα κορεσμένο υπερηρωικό αναμάσημα.
Την τελευταία φορά που ο Τομ Χόλαντ φόρεσε τη στολή του Spider-Man, πριν πέντε χρόνια στο «No Way Home», ο υπερήρωας χρειάστηκε να δει τον Doctor Strange να διαγράφει κάθε ανάμνηση του Πίτερ Πάρκερ από τις συνειδήσεις ανθρώπων για να σωθεί ο κόσμος, ενώ παράλληλα έχασε τη θεία Μέι (Μαρίσα Τομέι). Επιπλέον, την ύπαρξή του αγνοεί ο έρωτας της ζωής του, η MJ (Ζεντάγια), ένα ακόμα γεγονός που έχει οδηγήσει τον πιο αγαπητό χαρακτήρα της Marvel στο ναδίρ. Μπορεί, λοιπόν, τώρα να ξημερώνει μια γλυκόπικρη «Καινούργια Μέρα», αλλά υπάρχει κάτι φρέσκο να προσφέρει; Η σύντομη απάντηση είναι όχι πάρα πολλά.
Ο Τομ Χόλαντ στα καλύτερά του
Η εποχή Χόλαντ στο franchise του κινηματογραφικού «Spider-Man» αποτελεί μία από τις καλύτερες στη μοντέρνα ιστορία του MCU. Όχι μόνο επειδή ο υπερήρωας απεικόνιζεται σε νεαρή ηλικία, άρα εξ ορισμού οι περιπέτειές του είναι πιο ανάλαφρες και διασκεδαστικές, αλλά και γιατί ο Βρετανός ηθοποιός ενσαρκώνει άψογα την κοινωνική αμηχανία και εγγενή αβολότητα του Πάρκερ. Στην «Καινούργια Μέρα» μάλιστα, δίνεται η ευκαιρία μέσω της ερμηνείας του να εμβαθύνει στη ψυχοσύνθεση του χαρακτήρα, αλλά και να προσδώσει ειδικό βάρος στο τέλμα όπου έχει εγκλωβιστεί, την ίδια ώρα που βιώνει τις σαρωτικές αλλαγές τις ενηλικίωσης. Υπάρχουν στιγμές που η παρουσία του ακτινοβολεί στη μεγάλη οθόνη, συνέπεια της δεκαετούς συναναστροφής του με ένα ρόλο που φαίνεται πόσο τον έχει ωριμάσει. Και για ένα σημαντικό μέρος της ταινίας, υπάρχει η αίσθηση πως μετά από καιρό στη Marvel άφησαν επιτέλους τους συντελεστές να κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα. Ακολουθούν spoilers.
Διότι ο Ντέστιν Ντάνιελ Κρέτον που βρίσκεται πίσω από την κάμερα, παρότι είναι ο σκηνοθέτης του διχαστικού «Ο Shang-Chi και ο Θρύλος των Δέκα Δαχτυλιδιών», είναι επίσης ένας δημιουργός με αποδεδειγμένη ικανότητα στην αφήγηση υποβλητικών ιστοριών με ωριμότητα και κινηματογραφική στιβαρότητα («Μικρά Όμορφα Πλάσματα», «Αγώνας για τη Δικαιοσύνη»). Έτσι, η «Καινούργια Μέρα» διαθέτει γοητευτικές ποιότητες που την κάνουν άμεσα ψυχαγωγική, όπως στον τρόπο που παρουσιάζεται ο βασικός ανταγωνιστής του Spider-Man, η τηλεπαθητική Τζιν Γκρέι (Σέιντι Σινκ). Η εισαγωγή της στην πλοκή γίνεται με όρους θρίλερ και τα κίνητρά της έχουν χαρακτηριστική πειστικότητα σε αντίθεση με το σύνηθες «μισώ τον κόσμο, άρα θα τον καταστρέψω επειδή είμαι παντοδύναμος υπερ-κακός». Όσο, δηλαδή, ο Κρέτον αφουγκράζεται την εσωτερική πάλη του Πάρκερ και χειρίζεται την Γκρέι ως μια τρομακτική απειλή, η εν λόγω περιπέτεια είναι ένα άμεσο, ενθουσιώδες και καταιγιστικό χολιγουντιανό θέαμα. Μέχρις ότου, νομοτελειακά, να πάθει… Marvel.
Εμπρός για μια «Καινούργια Μέρα»
Το MCU πλησιάζει πια τις σαράντα κινηματογραφικές παραγωγές. Η σεναριακή συνταγή τους δεν ήταν ποτέ τίποτα το ρηξικέλευθο, ωστόσο, ο συνδυασμός μιας ανέλπιστης και σε πρωτοφανή κλίμακα υπερηρωικής κυριαρχίας στη μεγάλη οθόνη και της δημιουργίας αμέτρητων νέων θαυμαστών αυτών των μυθολογιών, αρκούσε ώστε να παραβλεφθούν όποια ελαττώματα. Πλέον, όμως, η εμμονή με την οποία οι ιθύνοντες του MCU χειρίζονται τις ταινίες τους σα να απευθύνονται σε αφελείς θεατές με υπερηχητική διάσπαση προσοχής έχει κουράσει. Ενδεικτικά, αναφέρουμε την εναρκτήρια σκηνή της «Καινούργιας Μέρας». Καθώς πέφτει το εμβληματικό λογότυπο της Marvel, βλέπουμε σε διακριτικό animation το γράμμα ερωτικής εξομολόγησης του Πάρκερ προς την MJ το οποίο θα τη βοηθήσει να θυμηθεί τη σχέση τους. Αμέσως μετά, με φωνή off ακούγεται ο Χόλαντ να διαβάζει το χειρόγραφο το οποίο, ταυτόχρονα, βλέπουμε σε κοντινό πλάνο. Η επιστολή αυτή, στη συνέχεια, εμφανίζεται διαρκώς στο σενάριο, σε μια πολύ πρόχειρη κίνηση διατήρησης μιας εκκρεμότητας σε παράλληλη πλοκή, αλλά και ξεχειλώματός της ώστε να ξεπεραστεί συνολικά το φράγμα των δύο ωρών. Και φυσικά, διόγκωσης του κινηματογραφικού χρόνου που μοιράζονται οι σταρ Χόλαντ – Ζεντάγια. Μάρκετινγκ αντί σινεμά με άλλα λόγια.
Και εάν το παραπάνω μοιάζει με λεπτομέρεια ή απλώς κάτι το χολιγουντιανά αναμενόμενο, δεν ισχύει το ίδιο για την υπερ-ηρωίδα της Σινκ. Εδώ ο αυτόματος πιλότος έχει ενεργοποιηθεί και κάνει όλη τη διεκπεραίωση. Η αρχικά πολλά υποσχόμενη και πλήρης διακυβευμάτων Γκρέι, σταδιακά ατονεί και γκριζάρεται καθετί που την κάνει ξεχωριστή, από το στιλιζάρισμά της μέχρι την ιδιοσυγκρασία της. Από ένα σημείο και μετά μοιάζει περισσότερο στην Ιλέβεν του «Stranger Things» παρά σε μια δυνητική σύμμαχο του Spider-Man, απόρροια του τεμπέλικου γραψίματος που τη πλασιώνει. Αποκορύφωμα δε, η σκηνή της Σινκ με την Τομέι που περιλαμβάνει ένα διάλογο ο οποίος κάνει τα βιβλία αυτοβελτίωσης να μοιάζουν με το «100 Χρόνια Μοναξιά». Παρόλα αυτά, όντως, η «Καινούργια Μέρα» εν τέλει κλέβει τις εντυπώσεις αποκλειστικά και μόνο χάρη στη διαπεραστική ενέργεια των πρωταγωνιστών και τις φορές που ο Κρέτον βρίσκει το χώρο να σκαρφιστεί μερικές αξιομνημόνευτες σκηνές. Σε κάθε περίπτωση, το MCU βιώνει ένα κορεσμό που πια ούτε ο Spider-Man μπορεί να κρύψει στον ιστό του.
Η ταινία «Spider-Man: Καινούργια Μέρα» κυκλοφορεί από τη Feelgood Entertainment (30/7). Περισσότερες κριτικές ταινιών εδώ.
Διαβάστε επίσης
