Φωτεινή Βελεσιώτου Ι Να μ`αγαπάς πώς το`θέλα…
Η ερμηνεύτρια που όχι μόνο αφοσιώνεται όταν τραγουδάει, αλλά δίνει και όλο το συναίσθημα που υπάρχει στην ψυχή της...-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Το πρώτο τραγούδι της που άκουσα ήταν οι “Μέλισσες”. Υπέροχοι στίχοι μιας ιδιαίτερης ιστορίας αγάπης που ερμηνεύει ιδανικά, μια γνήσια ρεμπέτισσα, με την υπέροχη χροιά φωνής. Μια παρουσία εκτός star system που θυμίζει την αξέχαστη Σωτηρία Μπέλλου.
Τότε, αναρωτήθηκα πώς καταφέρνει να συγκινεί και να καθηλώνει με τις ερμηνείες της…
Σε συνεντεύξεις της έχει πει:
“Ταυτίζομαι με τις μικρές ιστορίες που τραγουδώ, χαρές, πίκρες και έρωτες, Αν δεν μπω μέσα στο τραγούδι, δεν μπορώ να το αποδώσω. Επίσης διακωμωδώ τα λάθη μου, γελάω μαζί τους.”
“Πάντα μου ταιριάζουν τα τραγούδια που έχουν καλό στίχο. Πρέπει δηλαδή ο στίχος να με αγγίζει, να κάνει πρώτα εμένα ν` ανατριχιάζω – και αν συμβεί αυτό, μετά τα πράγματα είναι εύκολα στην επιλογή. Αν μου ταιριάζει ο στίχος, έρχεται κι η μουσική και το φτιάχνουμε το τραγούδι.”
Εδώ και χρόνια, τη Φωτεινή Βελεσιώτου πολύς κόσμος τη θαυμάζει και την ακολουθεί σταθερά. Γιατί εκείνη όχι μόνο αφοσιώνεται όταν τραγουδάει, αλλά δίνει και όλο το συναίσθημα που υπάρχει στην ψυχή της…
Ας θυμηθούμε τα δύο υπέροχα τραγούδια που ερμηνεύει, τις “Μέλισσες” και “Στάχτη” κι ας αφεθούμε στο ταξίδι που μας οδηγεί…
Στάχτη
Στίχοι : Ελένη Φωτάκη
Μουσική : Μίνως Μάτσας
Είχα δάκρυα για σένα
με μαχαίρι ακονισμένα
και μονάκριβα
έβρεχα μ αυτά τους δρόμους
κι όλο σήκωνα τους ώμους
και σου τα `κρυβα
Κι έλεγα πως δε σου πρέπω
κι απορούσες που τα βλέπω
όλα ρόδινα
και κοιμόσουν και ξυπνούσες
κι όλο κάτι καρτερούσες
που δε στο `δινα
Κρύψου τώρα να σε ψάξω
πάνω στη ζωή να κλάψω
που αφήσαμε
κι αν σε βρω και μ έχεις άχτι
θα καώ θα γίνω στάχτη
κι έλα φύσα με
Τα νερά και τα ταξίδια
μακριά σου μοιάζαν ίδια
και μονότονα
κι όμως πάντα με ένα βλέμμα
σου φαρμάκωνα το αίμα
και σε σκότωνα
Είχες δάκρυα για μένα
και με κάψανε ένα ένα
κι όλα τα ΄νοιωσα
νάξερες ωραία που είσαι
είμαι αυτός που σ αγαπούσε
και μετάνοιωσα
Μέλισσες
Στίχοι: Ελένη Φωτάκη
Μουσική: Γιώργος Καζαντζής
Να σε μισήσω είν`αργά
αέρας με δροσολογά
με κυνηγούν οι μέλισσες
κι εσύ που δε με θέλησες.
Τινάζω το βασιλικό
να σταματήσω το κακό
σ`είχανε δέσει μάγισσες
μα πάλι εσύ με ράγισες.
Νυχτώνει βγαίνω να σε βρω
σα φεγγαράκι δυο μερώ
κλειστά παραθυρόφυλλα
να μ`αγαπάς πώς το`θελα.
Θυμάρι ρίχνω στις φωτιές
με τυραννούν οι ομορφιές
οι ομορφιές οι φόνισσες
κι εσύ που με λησμόνησες.
Αν κλάψω μη με φοβηθείς
την ένοιωσα και πριν χαθείς
μια πίκρα στο ροδόνερο
γιατί μ`αρνιόσουν τ`όνειρο.
Θα ρίχνω εκεί που περπατάς
τον όρκο μας να τον πατάς
κι ας με πονούν οι μέλισσες
κι εσύ που δε με θέλησες
