Απ’ τους Παπαροκάδες στους παπαμεταλλάδες: Το Pitchfork βαθμολόγησε την κασέτα του π. Διονύσιου Ταμπάκη
Στην Ελλάδα η μουσική μας παιδεία είναι τόσο διαδεδομένη και πολυποίκιλη που έχουμε μέχρι και μεταλλάδες ιερείς. Ετοιμάσου να βάζεις το «Paradise Metal» στο repeat.
Όταν βλέπεις στο εξώφυλλο μιας κασέτας έναν ορθόδοξο ιερέα με ράσο, καλυμμαύχι και επτάχορδη κιθάρα με χρυσό σταυρό και το IX/NK περιστοιχισμένο από τριαντάφυλλα, φαντάζεσαι ότι κάτι ιδιαίτερο συμβαίνει. Δεν πρόκειται για μια ακόμα παραγωγή χριστιανικής μουσικής, αλλά ένα εγχώριο άλμπουμ που έφτασε στα αυτιά του έγκριτου μουσικού περιοδικού Pitchfork.
Ο π. Διονύσιος Ταμπάκης, 53 ετών, ιερέας στο ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Ναύπλιο, κυκλοφόρησε το Paradise Metal, μια κασέτα που αρνείται να περιοριστεί σε κάποιο είδος. Drone metal, industrial χριστουγεννιάτικα κάλαντα, field recordings, βυζαντινοί ύμνοι, techno beats, dubstep πειραματισμοί και άταστες κιθάρες συνυπάρχουν σε ένα άλμπουμ 33 λεπτών που μοιάζει περισσότερο με μυσταγωγία παρά με κλασική δισκογραφική δουλειά.
Το Pitchfork περιγράφει το ντεμπούτο του ως «εμπνευστικό και ιδιοσυγκρασιακό». Σύμφωνα με τον Γκρέισον Χάρβερ Κάριν, το Paradise Metal εξελίσσεται σαν λειτουργία: ξεκινά ήρεμα, κορυφώνεται με κομμάτια που βασίζονται στις κιθάρες και στη συνέχεια εκτείνεται σε ένα ηχητικό παιχνίδι όπου η ψαλμωδία συναντά τα ντραμς και οι βυζαντινές κλίμακες μπλέκονται με house και dubstep.
View this post on Instagram
Το πρώτο μισό του δίσκου είναι το πιο «μεταλλικό», με μουσικά θέματα που θυμίζουν Earth και Loren Connors, αλλά με την προσέγγιση ενός μουσικού που έχει τις βάσεις του στη βυζαντινή μουσική, όχι τυχαία: ο π. Διονύσιος έχει γνώσεις θεωρίας και πρακτικής της βυζαντινής μουσικής και εκτός από ηλεκτρική κιθάρα παίζει κανονάκι, ούτι, κύμβαλα, νέι, τζουρνά, πολίτικη και ποντιακή λίρα, καμπάκ κεμανέ και γιαϋλί ταμπούρ (τα δύο τελευταία έχουν στενή σχέση με την πολίτικη μουσική παράδοση). Το δεύτερο μισό μας πιάνει εξαπίνης αφού από το πουθενά σκάνε techno ύμνοι, χριστουγεννιάτικα κάλαντα που «πατάνε» σε house beats και απόκοσμα ηχοτοπία. Στο φινάλε, η τραγουδίστρια Ευγενία Συμέλα Αρμένη χαρίζει τη φωνή της σε μια συγκινητική ψαλμωδία, ενώ οι τελευταίες νότες από ελληνική γκάιντα (τσαμπούνα) ακούγονται σαν εκκλησιαστική μυσταγωγία που καλεί τους πιστούς να μεταλάβουν.
Το Pitchfork παραδέχεται ότι η εικόνα ενός Έλληνα παπά με γενειάδα και επτάχορδη κιθάρα σίγουρα τραβάει την προσοχή. Όμως, όπως τονίζει ο συντάκτης, η πραγματική δύναμη του Paradise Metal δεν βρίσκεται στο «περίεργο» concept, αλλά στο συναίσθημα που προκαλεί. Είναι ένας δίσκος για την επιμονή, την ελπίδα και την αναζήτηση φωτός ακόμη και κάτω από τα πιο μαύρα σύννεφα.
Με λίγα λόγια, από τους παπαροκάδες περάσαμε επίσημα στους παπαμεταλλάδες. Και ο πατέρας Διονύσιος δεν έγινε viral μόνο επειδή είναι ιερέας με κιθάρα, αλλά επειδή κατάφερε να μετατρέψει τις θρησκευτικές μελωδίες σε μια από τις πιο απρόσμενα συναρπαστικές κυκλοφορίες της χρονιάς.
