Όταν η Audrey Hepburn έπαιρνε Breakfast at Tiffany`s
Ο πιο τζαζ ρόλος της ζωής μου, είπε η θρυλική ηθοποιός που έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα πριν από 24 χρόνια.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Σύμβολο θηλυκότητας και υπέρμετρης κομψότητας, υπήρξε μια από τις πλέον φημισμένες ηθοποιούς παγκοσμίως. Με απαράμιλλη-εσωτερική και εξωτερική – ομορφιά διαχρονικό στυλ και μεγαλείο ψυχής. Δε θα μπορούσε να είναι άλλη από την Όντρει Χέμπορν.
Γεννήθηκε στις 4 Μαίου 1929, στις Βρυξέλλες η αγγλικής και ολλανδικής καταγωγής Όντρει Καθλήν Ράστον. Ο πατέρας της ήταν Ιρλανδός τραπεζίτης και η μητέρα της Ολλανδέζα αριστοκράτισσα. Αργότερα, εκείνος προσθέτει το επώνυμο της γιαγιάς του από την πλευρά της μητέρας του, στο οικογενειακό επώνυμο. Κι γίνεται Όντρει Χέμπορν. Η οικογένειά της μετακομίζει συχνά στις Βρυξέλλες, την Αγγλία και την Ολλανδία, λόγω της δουλειάς του. Μετά το διαζύγιο των γονιών της μένει με τη μητέρα της και τον αδελφό της στο σπίτι του παππού της στην Ολλανδία. Εκεί φοιτά στο ωδείο και μυείται το μπαλέτο. Οι γερμανοί εισβάλλουν στη χώρα της το 1940 και η Όντρει υιοθετεί το ψεύτικο όνομα “Ίντα φαν Χέεμστρα” αλλάζοντας τα έγγραφα της μητέρας της, καθώς ένα όνομα που ακουγόταν έντονα αγγλικό θεωρείται επικίνδυνο. Μέχρι το 1944 εξελίσσεται σε πολύ καλή μπαλαρίνα. Προκειμένου να μαζέψει χρήματα, χορεύει σε συγκεντρώσεις. Η περίοδος της γερμανικής κατοχής είναι εξαιρετικά δύσκολη για την Όντρει. Χάνει πολλούς δικούς της ανθρώπους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Τους βλέπει ακόμα και να εκτελούνται μπροστά στα μάτια της. Δεν παρομοιάζει τυχαία, λοιπόν, τον εαυτό της με την Άννα Φρανκ, καθώς είναι συνομίληκες με τα ίδια βιώματα. Δυστυχώς αυτή η εμπειρία του πολέμου και της επιβίωσης την ωριμάζει απότομα και της αφαιρεί την αφέλεια των νεανικών της χρόνων.
Όταν τελειώνει ο πόλεμος, μετακομίζει πρώτα στο Άμστερνταμ και μετά στο Λονδίνο όπου και παρακολουθεί μαθήματα μπαλέτου από διάσημες δασκάλες. Η δύσκολη οικονομική κατάσταση της οικογένειάς της, τη στρέφει από το μπαλέτο στην υποκριτική, αφού εκεί θα έχει καλύτερες απολαβές.
Η λαμπρή της πορεία ως ηθοποιός ξεκινά…
Βραβευμένη με Όσκαρ, Έμμυ, Τόνυ και Γκράμι, πρωταγωνιστεί σε 27 ταινίες και σε πολυάριθμες θεατρικές παραγωγές.
Με το ‘Πρόγευμα στο Τίφανυς’ ( Breakfast at Tiffany’s) ορίζει τη δεκαετία του ‘50, καθώς η Χόλυ Γκολάιτλι γίνεται για το Αμερικανικό σινεμά του 20ου αιώνα, χαρακτήρας- σύμβολο. Με αυτή την ταινία του 1961, η Χέμπορν καθιερώνεται ως μια από τις δημοφιλέστερες σταρ του Χόλυγουντ. Θεωρείται ο πιο αξέχαστος και αναγνωρίσιμος ρόλος της ηθοποιού. Για εκείνη ήταν ο πιο απαιτητικός ρόλος της ζωής της. Λέει χαρακτηριστικά : “O πιο τζαζ ρόλος της ζωής μου. Είμαι εσωστρεφής. Το να υποδυθώ ένα εξωστρεφές κορίτσι ήταν το δυσκολότερο πράγμα που έκανα ποτέ.”
Συμπρωταγωνιστής της ο Τζορτζ Πέπαρντ, ενώ συμμετέχουν οι Πατρίτσια Νιλ,Μπάντι Έμπσεν, Μάρτιν Μπάλσαμ και Μίκι Ρούνεϊ. Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Μπλέικ Έντουαρντς, κυκλοφόρησε από την Paramount Pictures και βασίζεται ελαφρώς
στην ομώνυμη νουβέλα του Τρούμαν Καπότε.
Η ερμηνεία της αξέχαστης Όντρει στο τραγούδι “Moon River” βοήθησε τον συνθέτη Χένρυ Μανσίνι και τον στιχουργό Τζόνι Μέρκερ να κερδίσουν το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού.
Όποιος έχει δει την ταινία θα θυμάται τη Χόλυ Γκολάιτλι, να περιφέρεται στη Νέα Υόρκη και να συντηρείται από πλούσιους άντρες, ελπίζοντας ότι “αυτή η ζωή” δεν τελειώσει ποτέ. Όταν όμως γνωρίζει έναν ταλαντούχο συγγραφέα , τον Πωλ Βάρτζακ, ξεκινά μια πλατωνική σχέση μεταξύ τους και… πολλά αλλάζουν… Ο Πωλ καταφέρνει να ξεφύγει από το συγγραφικό του μπλόκο και να δημιουργήσει και πάλι… Κι αυτό χάρη στον τρόπο ζωής της Χόλυ…
Κάθε γυναίκα που θέλει να είναι σικ, έχει ένα μικρό μαύρο φόρεμα στην ντουλάπα της. Όπως εκείνο που φορέθηκε από την Χέπμπορν στην αρχή της ταινίας, του οίκου Givenchy. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έγραψε ιστορία καθώς θεωρείται ως ένα από τα πιο εικονικά αντικείμενά ρουχισμού στην ιστορία του 20ου αιώνα και ίσως το διασημότερο μικρό μαύρο φόρεμα όλων των εποχών.
Η χαριτωμένη και ταυτόχρονα γοητευτική Χόλυ Γκολάιτλι έγραψε τη δική της ιστορία όχι μόνο για το στυλ της αλλά και για τις ατάκες της…
Θα πρέπει να σου πάρει ακριβώς τέσσερα δευτερόλεπτα για να περάσεις το κατώφλι. Εγώ σου δίνω δύο.
Ένα κορίτσι δεν μπορεί να διαβάσει κάτι τέτοιο χωρίς να φορά κραγιόν.
Δεν θέλω να κατέχω οτιδήποτε αν δεν βρω πρώτα ένα μέρος όπου εγώ και τα πράγματα μπορούμε να ταιριάξουμε. Δεν ξέρω που βρίσκεται αυτό το μέρος, αλλά ξέρω με τι μοιάζει. Μοιάζει με το Τίφανις.
Μπορείς να καταλάβεις πάντα τι είδος γυναίκας σε θεωρεί ένας άνδρας από τα σκουλαρίκια που σου χαρίζει.
Είναι εντάξει! Δεν είσαι, γάτε; Κακομοίρη γάτε! Καημένε αλήτη! Καημένε αλήτη χωρίς όνομα! Κατά τη γνώμη μου δεν έχω το δικαίωμα να του δώσω ένα. Δεν ανήκουμε ο ένας στον άλλο.
