Που βγαίναμε το ’03: Τα στενάκια στου Ψυρρή
Οι πεζόδρομοι και τα στενάκια στου Ψυρρή θεωρούνται από τα κορυφαία για «κοινωνικές συνάξεις»! Το κείμενο αναδημοσιεύεται αυτούσιο από το αρχείο.
Τεύχος 195, Ιούνιος 2003
Όλοι όσοι είχαν βιαστεί να θεωρήσουν την περιοχή out, φέτος αμφισβητούνται. Χώροι πολυτελείς, κοσμικοί αλλά και άλλοι απλοί έχουν κοινό τους στοιχείο την προσωπικότητα, την άποψη αλλά και τις πρωτότυπες (ανατρεπτικές πολλές φορές) προτάσεις. Συν σε όλα αυτά και τα μοδάτα κλαμπ που έκαναν την περιοχή περισσότερο χορευτική. Βλέπετε, ιντριγκάρει τον επώνυμο από τα βόρεια και νότια προάστια να βολτάρει στα λασπωμένα στενάκια και να βρίσκει χλιδάτα πόστα, λερώνοντας ταυτόχρονα (με ριζοσπαστικό τρόπο) τα ολοκαίνουρια Prada του.
Η ιστορία άρχισε στις αρχές των 80ς από την αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη, που θεωρούσε ότι η περιοχή είχε χάσει την αισθητική της. Τον προηγούμενο αιώνα, η Πλάκα ήταν για τη μάζα, ενώ η περιοχή του Ψυρρή ήταν γεμάτη αρχοντικά και οι ταβέρνες της φιλοξενούσαν την άρχουσα τάξη. Η τότε υπουργός Πολιτισμού σταμάτησε μια σειρά κακόγουστων οικοδομικών αυθαιρεσιών και απαγόρεψε τις κατεδαφίσεις των νεοκλασικών και των ιστορικών κτιρίων. Παράλληλα, κατάφερε να αναπαλαιώσει κάποια απ’ αυτά, αναδεικνύοντας τη χαμένη ομορφιά της περιοχής. Τη συνέχεια έκανε ο δήμος, που επέτρεψε να αναπαλαιωθούν περισσότερα κτίρια, ενώ έδωσε άδειες σε μεζεδοπωλεία και όλα τα συναφή, αρκεί να εναρμονίζονται με το παρελθόν σε αρχιτεκτονική και διακόσμηση.
Έτσι, φτάσαμε στο σημερινό σημείο με δεκάδες χώρους διασκέδασης, τραπεζάκια έξω και άπαντες με ένα ποτήρι στο χέρι πάνω στους πεζόδρομους, να συζητάνε και να διασκεδάζουν σαν να βρίσκονται στα στενάκια κυκλαδίτικου νησιού! Κάπως έτσι είναι όλη η ατμόσφαιρα στο Άστρον. Και αυτό γιατί βρίσκεται στο τέλος της οδού Τάκη και κάθε καλοκαίρι ο κόσμος προτιμά να πίνει το ποτό του πάνω στον δρόμο, παρά να στριμώχνεται στο μπαρ. Ο εσωτερικός χώρος απλός και happy, με λίγα τραπεζάκια, την μπάρα και τα deck, όπου μπορείτε να πετύχετε τον Δημήτρη Λαζαρίδη να παίζει μουσική. Τα δύσκολα ξεκινάνε όταν προσπαθεί να περάσει κάποιο αυτοκίνητο από εκεί. Κάνει μισή ώρα για να πείσει τους θαμώνες να κάνουν στην άκρη!
Το One Happy Cloud είναι μία άλλη κατάσταση. Περισσότερο jazzy σε μουσική και διάθεση, κινείται σε μαύρους ρυθμούς, ενώ κάθε Πέμπτη κάνει και R&B πάρτι με τον John D.
Λίγο πιο κάτω θα συναντήσετε το Soul, ένα ακόμα μίνι κλαμπ! Εδώ υπάρχει «αίθρια» κατάσταση, καθώς φιλοξενεί έναν υπέροχο κήπο με φοινικιές και… μπανανιές! Στο Soul θα συναντήσετε πολλούς από τα ΜΜΕ, καθώς οι ιδιοκτήτες (αφοί Πότσιου) είναι γνωστοί στον περιοδικό Τύπο για τις πετυχημένες συνεργασίες τους. Εκτός από τον ισόγειο, μπαρόβιο χώρο, μπορεί κανείς να επισκεφθεί και το κλαμπ στον πρώτο, όπου θα δει ηθοποιούς, δημοσιογράφους αλλά και πολλά wannabe μοντέλα.
Από την άλλη πλευρά της περιοχής βρίσκεται το Vibe του Γρηγόρη Σαρμουκάσογλου, που κινείται και αυτό σε lounge ρυθμούς αλλά αγαπάει ιδιαίτερα τη μαύρη μουσική. Πρόσφατα έπαιξε εκεί ο Nicola Conte. Αν και κοσμοπολίτικο, το μίνιμαλ στήσιμό του αναδεικνύει τα χρώματα του εσωτερικού και κυρίως το μπλε electric.
Το Bee, πάλι, περισσότερο fun restaurant, κινείται σε ήπιους ρυθμούς, καθώς, είτε πας για ποτό είτε για φαγητό, το κάνεις χαλαρά.
Τελευταία στάση το Split. Από τα πιο φρέσκα και ζωηρά της περιοχής. Εκεί θα συναντήσετε και τον Τζώννυ Θεοδωρίδη, που μεταφέρθηκε από τη Δελφών στου Ψυρρή. Από τους χώρους που θα ακούσετε και ελληνικά. Το απλό λευκό γκρι, η μακριά μπάρα και το εντυπωσιακό αίθριο είναι στοιχεία που συνθέτουν το ζεστό σκηνικό του.
Η βόλτα μας κάπου εδώ τελειώνει. Οι χώροι είναι δεκάδες και ο καθένας προσδίδει και ένα διαφορετικό χρώμα στη συνοικία. Γι’ αυτόν τον λόγο και η κάθε βραδιά στα στενάκια και τους πεζόδρομους του Ψυρρή είναι διαφορετική.
Τεύχος 195, Ιούνιος 2003
Διαβάστε επίσης