Από Νίκι Μινάζ σε Νίκι MAGAζ

Όπως αποκάλυψε πρόσφατα σε συνέντευξή της στο Time, η πολιτική της μετατόπιση προς το MAGAκαι τον Ντόλαντ Τραμπ ήταν αποτέλεσμα μιας σειράς προσωπικών εμπειριών που την απομάκρυναν από τους Δημοκρατικούς. Μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι έγιναν επαναλαμβανόμενα περιστατικά όπου ομάδες SWAT έκαναν επιδρομές στο σπίτι της μετά από κλήσεις-φάρσες, γεγονός που την έκανε να απευθυνθεί στον κυβερνήτη της Καλιφόρνια, Γκάβιν Νιούσομ. Ωστόσο, όταν τα αιτήματά της αγνοήθηκαν, ένιωσε ότι δεν την προστάτευσε κανείς πολιτικά. Υποστηρίζει επίσης ότι η βοήθεια που έλαβε αργότερα από Ρεπουμπλικάνους αξιωματούχους έπαιξε ρόλο στο να τοποθετηθεί πιο ανοιχτά. Στην ίδια συνέντευξη μιλά και για τον Τζέι-Ζι και την επιρροή του στη σχέση της με το Δημοκρατικό στρατόπεδο, αφού, όπως αναφέρει, «πολλοί τον αντιπαθούν αλλά φοβούνται να μιλήσουν». Τέλος, μια ομιλία του Μπαράκ Ομπάμα στην οποία προέτρεψε τους μαύρους άνδρες να υποστηρίξουν την υποψηφιότητα της Κάμαλα Χάρις, την αποξένωσε ακόμη περισσότερο επειδή δεν αναφέρθηκε ρητά στις έγχρωμες γυναίκες.

Έχει ριζωθεί στο μυαλό όλων στη μουσική βιομηχανία ότι υποτίθεται πως είμαστε μια Δημοκρατική οικογένεια.

Πώς γίνεται, ρε φιλενάδα, να βαστάς από οικογένεια μεταναστών, να μπήκες παράνομα στις ΗΠΑ στα 5 σου χρόνια, να έχεις μεγαλώσει με τα ελάχιστα, να είσαι στη χώρα με πράσινη κάρτα (δηλαδή χωρίς δικαίωμα ψήφου), να έχτισες τεράστιο κοινό μέσα στη λοατκι+ κοινότητα, και μετά να το ζεις Τραμπίτσα (κατά το ρουβίτσα); 

Πώς όμως η εκκεντρική superstar του mainstream hip-hop βρέθηκε να είναι υψηλού προφίλ σύμμαχος του Προέδρου των ΗΠΑ; Η μεταμόρφωση της Νίκι Μινάζ δεν έγινε από τη μια μέρα στην άλλη. Ήταν μια σταδιακή διολίσθηση από την camp περσόνα με την φούξια τσιχλόφουσκα, στη σενιέ-πενιέ πολιτισμική πολεμίστρια. 

Το χρονικό 

Στις αρχές της δεκαετίας του 2010, η Μινάζ χρησιμοποιούσε τον Τραμπ ως pop σύμβολο υπερβολής. Στο MTV docuseries της, μιλούσε για τα έμφυλα μέτρα και σταθμά και ανέφερε τον Τραμπ ως παράδειγμα άνδρα που μπορεί να είναι σκληρός και να αποθεώνεται ως «boss», ενώ μια γυναίκα θα στιγματιζόταν. Όμως ήταν μια κενή πολιτισμική αναφορά, όχι πολιτική δήλωση. 

Το 2012, όταν ράπαρε «I’m a Republican voting for Mitt Romney», το έκανε μέσα από τη λογική των alter egos. Ο ίδιος ο Μπαράκ Ομπάμα αντιμετώπισε τον στίχο ως performance. Η Μινάζ τότε κινούνταν μέσα στην ασάφεια που επιτρέπει η ειρωνεία. Μπορούσε να παίζει με τα σύμβολα χωρίς να δεσμεύεται από αυτά. 

Το 2016, όμως ράπαρε «Island girl, Donald Trump want me go home», αναφερόμενη στις μεταναστευτικές πολιτικές του. Το 2018, όταν η κυβέρνηση Τραμπ εφάρμοζε τον διαχωρισμό οικογενειών στα σύνορα, η Μινάζ μιλούσε δημόσια για τη δική της εμπειρία ως αδήλωτο παιδί που ήρθε στις Ηνωμένες Πολιτείες από το Τρινιντάντ και Τομπάγκο. Δήλωνε ότι δεν μπορούσε να φανταστεί τον τρόμο ενός παιδιού που αποχωρίζεται τους γονείς του. Το 2020 ξεκαθάριζε ότι δεν θα ακολουθήσει την τάση Τραμπ. 

Η πανδημία όμως λειτούργησε σαν καταλύτης. Το περιβόητο tweet για τον «φίλο του ξαδέλφου» και τις παρενέργειες του εμβολίου δεν ήταν απλώς μια παραπληροφόρηση που διαψεύστηκε από τις αρχές του Τρινιντάντ και Τομπάγκο και αντικρούστηκε δημόσια από τον Άνθονι Φάουτσι. Ήταν η πρώτη φορά που η Μινάζ συντονίστηκε τόσο καθαρά με τη ρητορική της καχυποψίας που χαρακτήρισε το αντισυστημικό ρεύμα της δεξιάς. 

My cousin in Trinidad won’t get the vaccine cuz his friend got it & became impotent. His testicles became swollen. His friend was weeks away from getting married, now the girl called off the wedding. So just pray on it & make sure you’re comfortable with ur decision, not bullied

— Nicki Minaj (@NICKIMINAJ) September 13, 2021

«Do your own research». «Μην αφήνετε να σας εκφοβίζουν». Η γλώσσα της μετατοπίστηκε και μαζί της μετατοπίστηκε και το κοινό που την αγκάλιαζε. 

Tο Οβάλ Γραφείο είναι πολύ κουλ

Τον τελευταίο χρόνο, αυτή η μετατόπιση πήρε σαφή πολιτική μορφή. Η Μινάζ δεν περιορίστηκε σε μεμονωμένες τοποθετήσεις. Εξέλιξε τον εαυτό της σε μια celebrity που υιοθετεί συστηματικά επιχειρήματα της MAGA ατζέντας, επιτίθεται σε Δημοκρατικούς πολιτικούς και εμφανίζεται σε θεσμικές εκδηλώσεις της κυβέρνησης. 

Οι επιθέσεις της στον κυβερνήτη της Καλιφόρνιας Γκάβιν Νιούσομ έγιναν επαναλαμβανόμενο μοτίβο. Η αναπαραγωγή του συνθήματος «No men in women’s sports» την έβαλε ευθέως στο επίκεντρο του πολιτισμικού πολέμου γύρω από τα δικαιώματα των trans αθλητών. Η εμφάνισή της στο AmericaFest της Turning Point USA επισφράγισε τη θεσμική εγγύτητα. Και τέλος, όταν στάθηκε δίπλα στον Τραμπ στο Trump Accounts Summit, δεχόμενη δημόσιους επαίνους και βγάζοντας μέχρι και TikTok μαζί του, ήταν ξεκάθαρο πως δεν πρόκειται πια για παρεξήγηση, αλλά για ουσιαστική σύμπλευση. 

Αυτό που έκανε τη μεταμόρφωση ακόμη πιο εντυπωσιακή ήταν πως οι αναρτήσεις της συγκέντρωναν εκατομμύρια προβολές, διαμοιράζονταν μαζικά και ενισχύονταν από δεξιούς influencers. 

Ωστόσο, σύμφωνα με έκθεση της εταιρείας ανίχνευσης παραπληροφόρησης Cyabra που δημοσιοποιήθηκε από το POLITICO, αυτή η αυθόρμητη ψηφιακή λατρεία δεν ήταν τόσο οργανική όσο φαινόταν. Η ανάλυση εντόπισε ένα συντονισμένο δίκτυο άνω των 18.000 bots που ενίσχυαν συστηματικά το περιεχόμενό της στο X σε διάστημα λίγων εβδομάδων. Τα ψεύτικα προφίλ επαναλάμβαναν σχεδόν πανομοιότυπα επαινετικά σχόλια, χρησιμοποιούσαν κοινά hashtags και «έσπρωχναν» τον αλγόριθμο να διαδώσει τις αναρτήσεις της. Οι εκπρόσωποι της Μινάζ δεν τους απάντησαν σε αιτήματα για σχολιασμό. 

Για τη δεξιά, η συμμαχία αυτή είναι επικοινωνιακό χρυσάφι. Για χρόνια το Χόλυγουντ παρουσιαζόταν ως άντρο woke παρακμής και ξαφνικά εμφανίζεται μια hip-hop superstar να δηλώνει ότι είναι η μεγαλύτερη fan του Ντόναλντ. Δεν χρειάζεται να τους κερδίσεις όλους· αρκεί μία Harajuku Barbie με δεκάδες εκατομμύρια followers.

Η ρήξη με το κοινό της

Η μεγάλη ρήξη ήρθε με το queer κοινό που τη λάτρεψε όσο λίγοι. Η αισθητική της — υπερβολική, θεατρική, γεμάτη περσόνες και μεταμορφώσεις — την είχε καταστήσει queer icon. Όταν, όμως, άρχισε να αναπαράγει απόψεις που ευθυγραμμίζονται με anti-trans πολιτικές και να απαντά επιθετικά σε επικρίσεις, οι fans αντέδρασαν.

Η ίδια πιθανότατα πιστεύει ότι σκέφτεται ανεξάρτητα και βιώνει προσωπική ενδυνάμωση. Αλλά στην πολιτική δεν μετρά μόνο η πρόθεσή σου· μετρά και ποιος σε επικροτεί. Και όταν στο εν λόγω χειροκρότημα συμμετέχουν ταυτόχρονα απολιτίκ fans, influencers και 18.000 bots, είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις πού τελειώνει το fandom και πού αρχίζει η προπαγάνδα.