Common People(?) || H Χριστίνα Μπρατούσκα, δημιουργός του SeventhSwanPhotography.
Μια νέα φωτογράφος των Αθηνών, η οποία στην τελευταία της δουλειά φωτογράφισε άλλους Αθηναίους, είναι ο νέος κοινός (;) άνθρωπος του KLIKmag.
Μια ωραία Κυριακή, το πρωί, η Ειρήνη Θεοδώση παρέα με τον Άρη Τερζόπουλο, συναντήθηκαν με την Χριστίνα Μπρατούσκα, στο καφέ του μουσείου Ακρόπολης. Το πρώτο πράγμα που προσέχεις στην νεαρή φωτογράφο, είναι πως για κανένα λόγο δε μοιάζει τριάντα, πως η ομορφιά της είναι ένα πάντρεμα του κλασσικού ωραίου και του τελείως διαφορετικού και πως η αύρα της είναι καθαρή και ξάστερη.
Η Χριστίνα κατάγεται από την μακρινή Μόσχα, ήρθε στην Ελλάδα όταν ήταν 7 ετών, οι γονείς της λάτρεις της μουσικής, πέρασαν στην ίδια την αγάπη τους για την κλασσική τέχνη. Η ίδια έπαιζε βιολί. Σπούδασε σε δραματική σχολή μα σύντομα ανακάλυψε πως οι σπουδές της δεν την εξέφραζαν. Φεύγοντας, πήγε στη σχολή Leica, μια από τις καλύτερες σχολές φωτογραφίας στην Ελλάδα. Έλειψε 2 χρόνια στο εξωτερικό σπουδάζοντας Fashion & Styling. Σήμερα έχει την δική της φωτογραφική δουλειά υπό τον τίτλο SeventhSwan Photography, και τα πάει μια χαρά έχοντας τρέχουσα έκθεση στην Πλάκα, με πορτραίτα Αθηναίων καλλιτεχνών, συνοδευόμενα με δικά τους κείμενα για την Πλάκα. Όπως καταλαβαίνετε έχουμε να κάνουμε με ένα κορίτσι που οι αναζητήσεις της την κάνουν να εξελίσσεται και να προχωρά.
«Μου αρέσουν πολλά διαφορετικά πράγματα στη φωτογραφία. Δεν εμμένω σε ένα. Παίρνω από όλα στοιχεία και εμπνέομαι. Πιο πολύ απ’ όλα όμως, με εμπνέουν οι άνθρωποι. Αν είχα όμως τη δυνατότητα να ταξιδέψω σε όλο τον κόσμο, φωτογραφίζοντας τα περίεργα με την Canon μου, θα το έκανα φυσικά. Είναι όνειρο ζωής.»
Βρίσκει την Αθήνα μια εικαστική πόλη. Μένει μέχρι σήμερα στο κέντρο και είναι παιδί της πόλης μας. Δε θα φωτογράφιζε ποτέ κάτι που δεν της αρέσει. Θα ήθελε να δοκιμάσει πιο street θέματα, όμως αγαπά πολύ τη conceptual φωτογραφία. Θεωρεί πως πρέπει όμως να ορίζεις τα βασικά και να αφήνεσαι στο τυχαίο από κει και πέρα. Στο street δεν της αρέσει που δεν μπορείς να ελέγξεις κάποια πράγματα όμως θεωρεί πως έχει «πληροφορία». «Δεν ακολουθώ τα έθιμα και τις νόρμες. Αν θέλω να κάνω κάτι περίεργο θα το κάνω μια κανονική μέρα. Ο καθένας βλέπει διαφορετικά αυτά τα πράγματα, εγώ προσπαθώ απλά να είμαι ο εαυτός μου.»
Θεωρεί πως παρά την εποχή της τεχνολογίας που διανύουμε, παραμένουμε ερωτικοί. Η ίδια ερωτεύεται εύκολα παρότι της δεν της συμβαίνει τόσο συχνά. Τα check που βάζουμε στον υποψήφιο εραστή μας για την Χριστίνα, έρχονται δεύτερα. Για εκείνη αρκεί ένα βλέμμα για να ξεκινήσει το συναίσθημα, το τσεκάρισμα στα standards μας έρχεται να καθορίσει την αγάπη. Εκτιμά πάρα πολύ το μυαλό σε έναν άνθρωπο και όχι τόσο την εξωτερική εμφάνιση. Εύλογα, μιλάμε για μια καλλιτέχνη. Και μια που είπαμε καλλιτέχνης:
«Ο καλλιτέχνης, είναι μια έννοια παρεξηγημένη. Ο οποιοσδήποτε δημιουργεί κάτι με αγάπη μπορεί να καλείται καλλιτέχνης. Ακόμα και η γιαγιά μου όταν φτιάχνει την σούπα της, για μένα είναι καλλιτέχνης.»
Μια γυναίκα που ζεί, στο τώρα. Μια φωτογράφος που δεν κρατάει φωτογραφίες από τα παλιά(!), που δε μπορεί να φανταστεί τον εαυτό της σε δέκα χρόνια.
Πρίν από μερικά χρόνια είχε κάνει κάποια ημερολόγια γεμάτα από αεροπλανικά σύννεφα. Μια Arta Natura, ένα skyporn. Λογική η τάση, γιατί η πολυμήχανη Χριστίνα υπήρξε μέχρι και αεροσυνοδός. Μη μπορώντας όμως να συνδυάσει τόσο την προσωπική της ζωή όσο και την αγάπη της για τη φωτογραφία με το επάγγελμά της, το άφησε. Της αρέσει που η φωτογραφία είναι για εκείνη μια part time job, γιατί αυτό της δίνει την ελευθερία να κάνει μόνο δουλειές που της αρέσουν. Να βγάζει τις φωτογραφίες της, έχοντας μια άλφα οπτική στο θέμα, όπως όλοι μας έχουμε.. Μέσα στα σχέδια της είναι επίσης και μια σειρά γυμνών.
Αν ήταν ένα ζωγραφικό ρεύμα θα ήταν εκείνο του Κυβισμού. Με τίποτα δεν θα ήταν ο Ρεαλισμός. Είπαμε, πρόκειται για έναν άνθρωπο που αγαπά την κλασσική παιδεία. Αγαπά την κλασσική τέχνη, και τις αρχές της. Και αυτή της η αποφασιστικότητα την καθιστά πραγματική καλλιτέχνη.
Την δουλειά της Χριστίνας μπορείτε να τη δείτε εδώ. Και εδώ.
Την έκθεση της που τρέχει αυτή τη στιγμή φιλοξενείται στο Café Πλάκα, στην οδό Τριπόδων 1 στην Πλάκα. Εκεί μπορείτε να δείτε μεταξύ των άλλων πορτραίτα του Λευτέρη Ελευθερίου και του Δημήτρη Τάρλου. Σπεύσατε.
