Ελευθέριος K. Βενιζέλος: Το να είσαι Έλληνας δεν είναι ζήτημα καταγωγής, αλλά θέμα αγωγής…
Ο κορυφαίος ανάμεσα στους ξεχωριστούς Έλληνες πολιτικούς ηγέτες που άφησαν τη σφραγίδα τους στην ιστορία του τόπου, έφυγε από τη ζωή στις 18 Μαρτίου του 1936.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Ελευθέριος Βενιζέλος… Σπουδαίος Έλληνας πολιτικός, με καταγωγή από τις Μουρνιές Χανίων, που διατέλεσε πρωθυπουργός της Κρητικής Πολιτείας καθώς και επτά φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας. Ο ρόλος που διαδραμάτισε στο Κρητικό Ζήτημα ήταν καθοριστικός, όπως και για τα πολιτικά δρώμενα της Ελλάδας, από το 1910 μέχρι το τέλος του το 1936.
“Ο Βενιζέλος δεν είναι αθάνατος, αλλά εφήμερος, και δεν είναι μόνον εφήμερος, αλλά σε ό,τι αφορά την Ελλάδα είναι ένα φαινόμενο. Με αυτό εννοώ ότι δεν διαθέτει διάδοχο του δικού του διαμετρήματος. Με άλλα λόγια δεν είναι η Ελλάδα”. Αυτά ήταν τα λόγια με τα οποία εκφράστηκε για τον Ελευθέριο Βενιζέλο ο Βρετανός ύπατος αρμοστής στην Κωνσταντινούπολη, ναύαρχος σερ Τζον ντε Ρόμπεκ, σε επιστολή του προς τον λόρδο Κούρζον, υπουργό Εξωτερικών της χώρας του, τον Μάρτιο του 1920.
Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο Ελευθέριος Βενιζέλος είναι ο κορυφαίος ανάμεσα στους ξεχωριστούς Έλληνες πολιτικούς ηγέτες που έγραψαν τη δική τους μεγάλη ιστορία στον ελληνικό τόπο.
Εκείνοι που μελέτησαν το έργο του Ελευθέριου Βενιζέλου θα παραδεχτούν ότι ήξερε ιδανικά στο να ενεργεί έγκαιρα και να υλοποιεί το εφικτό. Αυτό αποδεικνύεται στο ότι , ενώ ως επαναστάτης του Θερίσου αγωνιζόταν για τη γρήγορη ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, λίγα χρόνια αργότερα, ως Πρωθυπουργός της Ελλάδας, αντιτάχθηκε στην πραξικοπηματική είσοδο των Κρητών αντιπροσώπων στη Βουλή των Ελλήνων.
Αυτό που πάντα προσπαθούσε, ήταν να μη θυσιάζει το εφικτό για το ιδεώδες. Αυτό τον ιδιαίτερο τρόπο σκέψη, τον οφείλει στη φιλοσοφία του Αριστοτέλη που παρακολουθούσε. Μεγαλύτερη βαρύτητα έδινε στα άτομα που στελεχώνουν το κράτος παρά στο ίδιο το θεσμικό πλαίσιο.
Είναι εκείνος που οργάνωσε την Επανάσταση στο Θερισό και το 1910 έγινε πρωθυπουργός της Κρητικής Πολιτείας. Ωστόσο, λίγους μήνες αργότερα, την εγκαταλείπει για γίνει πρωθυπουργός της Ελλάδας αφού προσκλήθηκε από τον Στρατιωτικό Σύνδεσμο.
Από τη στιγμή που ξεκίνησε ο Α` Παγκόσμιος Πόλεμος, πήγε με το μέρος της Αντάντ, διαφωνώντας ανοιχτά με την στάση του Βασιλιά. Εξαιτίας αυτής της διαφωνίας, ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος ο Α`, τον διώχνει, παρόλο που είχε εκλεγεί πρωθυπουρός. Αυτό δημιούργησε τον Εθνικό Διχασμό. Επέστρεψε στην πρωθυπουργία την περίοδο 1917 – 1920 αλλά εγκατέλειψε την Ελλάδα αφού έχασε στις Εκλογές του Νοεμβρίου του 1920. Επέστρεψε τέσσερα χρόνια αργότερα, για λίγους μήνες και το 1928, εξελέγη και πάλι πρωθυπουργός. Τελευταία φορά πρωθυπουργός, έγινε τον Ιανουάριο του 1933, και δύο χρόνιαι αργότερα, το Μάρτιο του 1935, ύστερα από απόπειρα πραξικοπήματος, κατέφυγε στο Παρίσι, όπου και έφυγε από τη ζωή. Ο θάνατός του προκλήθηκε από εξελιγμένη μορφή γρίπης η οποία κατέληξε σε εγκεφαλική συμφόρηση. Θάφτηκε κοντά στο μέρος που γεννήθηκε, σε ύψωμα στο Ακρωτήρι της Κρήτης. Χαρακτηριστικά, είναι τα λόγια του Γεώργιου Θεοτοκά για εκείνον, στο μυθιστόρημα του Αργώ το 1929: «Ήδη, παντού γινόταν λόγος για τον πρόεδρο. Μόλις ξαναπάτησε τα ελληνικά χώματα έγινε πάλι μονομιάς, ο Πρόεδρος. Η λέξη, έτσι χωρίς να συνοδεύεται από κανένα όνομα, δήλωνε αυτόν και όλοι το ήξεραν. Αρχηγός, σωτήρας, σύμβολο της μισής Ελλάδας, σατανάς για την άλλη μισή, είταν οπωσδήποτε για όλους ο Πρόεδρος των ελληνικών ζητημάτων, ο άξονας που γύρω του ξανάρχιζε να στροβιλίζεται το έθνος. Κανείς δεν καταλάβαινε τι ακριβώς είχε στο νου του, μα η παρουσία του έφτανε για να αναστατώσει τα πάντα, σαν να ανάδινε η παρουσία αυτή κάποιο μυστηριώδες ρεύμα, που τράνταζε μονομιάς όλες τις δυνάμεις του εθνικού οργανισμού, τις δυνάμεις της πίστης και του ηρωισμού, της περιπέτειας και της αρπαγής, της δημιουργίας και της διάλυσης, της μοχθηρίας και του φθόνου. Όλες οι ζωικές ορμές που κοιμόντανε αχρησιμοποίητες, ξυπνούσανε πάλι και κοχλάζανε δυνατά στα ρόδινα ακρογιάλια της Ανατολικής Μεσογείου: Βενιζέλος, Βενιζέλος! …»
Ακολουθούν κάποια από τα σπουδαία αποφθέγματά του…
Οι πολιτισμένοι λαοί κερδίζουν την εξουσία με την ψήφο των πολλών, κυβερνώνται με την ικανότητα των ολίγων και μεγαλουργούν με την πνοή του ενός.
|
Σε όλους τους πολέμους η Αγγλία κερδίζει μίαν μάχην. Την τελευταίαν.
|
|
Η Ελλάς είναι πολύ μικρόν κράτος διά να διαπράξη τόσον μεγάλην ατιμίαν.
|
|
Όταν οι λαοί αποτυγχάνουσι, δεν ερωτώσι, και καλώς κάμνουσι, αν έπταισαν αι κυβερνήσεις, αλλά το πρώτο των έργον είναι να τας ρίψωσι. |
|
Αισθάνομαι υπερηφάνεια, διότι στις φλέβες μου ρέει διασταυρωμένο Λακωνικό και Κρητικό αίμα και άμα έχω κοντά μου τους Κρητικούς και τους Μανιάτες έχω ολόκληρη την Ελλάδα. |
|
Η πραγματοποίησις των εθνικών μας πόθων δεν εξαρτάται τόσον εκ των ιδικών μας πράξεων, όσον από την συνδρομήν των διεθνών περιστάσεων, αίτινες διαφεύγουν της ιδικής μας επιρροής.
|
|
Είναι γνωστόν ότι εις την συνδρομήν των προστατίδων Δυνάμεων προσέφυγε πάντοτε η Ελλάς και διά το ψύλλου πήδημα.
|
| [Η «μαλλιαρή» είναι] ο μεγαλύτερος εχθρός ουχί της καθαρευούσης, την οποίαν είναι αδύνατον να επηρεάση, αλλά της δημοτικής. |
