Φρανκ Σινάτρα: Αγάπη είναι όταν θέλεις να τραγουδάς νύχτα-μέρα,χωρίς να πληρώνεσαι και χωρίς μάνατζερ.
Ο Φρανκ Σινάτρα ήταν ο Ένας. Η Φωνή. Αυτός που έκανε παρέα με τους Προέδρους των ΗΠΑ , αλλά και την Μαφία και συνδέθηκε με μερικές από τις ωραιότερες γυναίκες της εποχής του. Ο μοναδικός Φράνκι.- Από τη Μανταλενα Μαρία Διαμαντή
.Ο σπουδαιότερος, ίσως, Αμερικανός τραγουδιστής του 20ού αιώνα. Μορφή συμβολική της αμερικανικής κουλτούρας με ογκώδες μουσικό έργο, που περιλαμβάνει πάνω από 1400 ηχογραφήσεις. Τιμήθηκε με το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας από τον Ρόναλντ Ρήγκαν, το 1985 και με το Χρυσό Μετάλλιο του Κογκρέσου το 1997.
Απέσπασε συνολικά έντεκα βραβεία Grammy- ανάμεσά τους και το βραβείο για τη συνολική προσφορά του-βραβείο Όσκαρ β` ανδρικού ρόλου για την ταινία ” “Όσο υπάρχουν άνθρωποι”, το 1953. Η προσωπική του ζωή ιδιαίτερα ταραχώδης και περιπετειώδης που τον τοποθέτησε συχνά στο προσκήνιο.Δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από τον θρυλικό Φρανκ Σινάτρα, που γεννήθηκε , στις 12 Δεκεμβρίου του 1915.
Οι μεγαλύτερες επιτυχίες του είναι τα τραγούδια: ” Strangers in the night”, “My Way”, “Theme from New York, New York”, That`s Life”, “Fly Me to the Moon”.
Ο Φρανκ Σινάτρα ανάμεσα στην Μέρυλιν Μονρόε και τον Πήτερ Λώφορντ. Η κολλητή παρέα του Προέδρου Τζων Κέννεντι
Σας παραθέτω κάποια από τα πιο σπουδαιότερα τραγούδια του και αποφθέγματά του…
Και μερικά από τα αποφθέγματα του
“Το στριπτίζ είναι μαθήματα ανατομίας με μουσική.”
“Βρήκε τον πραγματικό έρωτα. Κρίμα που δεν μπορεί να παντρευτεί τον εαυτό του”
(για τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ)
“Το στριπτίζ είναι μαθήματα ανατομίας με μουσική.”
“Λυπάμαι τους ανθρώπους που δεν πίνουν. Όταν ξυπνάνε το πρωί, το πώς αισθάνονται είναι το καλύτερο που μπορούν να αισθανθούν ολόκληρη τη μέρα.”
“Βασικά, υποστηρίζω οτιδήποτε μπορεί να σε βοηθήσει να βγάλεις τη νύχτα, είτε πρόκειται για προσευχή είτε για υπνωτικά είτε για μια μπουκάλα Τζακ Ντάνιελς.”
Η “φωνή”έσβησε στις 14 Μαίου του 1998. Κι ένας μύθος πέρασε στην ιστορία…
“Αγάπη είναι όταν θέλεις να τραγουδάς νύχτα-μέρα, χωρίς να πληρώνεσαι και χωρίς μάνατζερ.”έλεγε. Και ο ανεπανάληπτος Φρανκ Σινάτρα, αγαπούσε τη μουσική όσο τίποτα άλλο…
