Jackie Kennedy Onassis | Η πολυτάραχη ζωή της διασημότερης Πρώτης Κυρίας

Η κομψότητα και η χάρη ήταν το σήμα κατατεθέν της. Λυγερή κορμοστασιά, λεπτά χαρακτηριστικά πίσω από μαύρα γυαλιά ηλίου, αέρας κομψότητας και φινέτσας …Η ίσως πιο “Ευρωπαία” Πρώτη Κυρία που πέρασε στο κατώφλι του Λευκού Οίκου. Η Jackie – Kennedy Onassis. Στα 31 της, ήταν η πρώτη κυρία. Με το ευγενικό προσωπικό της στυλ και το πάθος της για την ιστορία και τις τέχνες, εργάστηκε σκληρά για να είναι αντάξια του νέου της ρόλου. Ενώ είχε μια βαθιά αίσθηση υποχρέωσης προς τη χώρα της, οι πρώτες της προτεραιότητες ήταν να είναι καλή σύζυγος και στοργική μητέρα για τα παιδιά της. Είπε σε δημοσιογράφο ότι «Αν τα θαλασσώσεις με την ανατροφή των παιδιών σου, ότι άλλο και να καταφέρεις στη ζωή σου δεν έχει σημασία».

Σε όλη την πολυτάραχη ζωή της, έως το θάνατό της, παρέμεινε ένας άνθρωπος γοητευτικός και ανεξιχνίαστος. 

Τα πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου του 1929 από γονείς που ανήκαν στην υψηλή νεουορκέζικη κοινωνία- γνωστοί για την κομψότητά τους. Σε ηλικία μόλις δύο ετών, το κοριτσάκι με το αγγελικό πρόσωπο, είναι ήδη το επίκεντρο της προσοχής, καθώς η φιγούρα της βρισκόταν στα κοσμικά εφημερίδων της εποχής.

Σπόυδασε στο Κολέγιο Βάσαρ και συνέχισε καριέρα ως δημοσιογράφος και φωτογράφος στους Washington Times Herald το 1952. Η Jackie επιθυμούσε πολύ να εργαστεί εκεί, “δεν ήξερε όμως ούτε να δακτυλογραφεί καλά, ούτε είχε γνώσεις για το επάγγελμα του δημοσιογράφου” λέει ο συνιδιοκτήτης της εφημερίδας, Frank Waldrop, πως του εξομολογήθηκε η Jackie. Εκείνος όμως πίστεψε σε εκείνη. 

Η Mary de Limur Weinman είναι ο άνθρωπος που τη φέρνει σε επαφή με τον John Kennedy. “Με την Jackie δεν είμαστε ποτέ ιδιαίτερα κοντά. Εξάλλου δεν έκανε καθόλου φίλους εύκολα. Παρ’όλα αυτά, ήμουν όσο κοντά της έπρεπε. Μίλησα στον Hustead για την Jackie και ένα Σαββατοκύριακο, στα τέλη του 1951, ήρθε από τη Νέα Υόρκη στην Ουάσινγκτον για να παρευρεθεί στο πάρτυ κάποιου κοινού γνωστού. Η Jackie ήταν κι εκείνη καλεσμένη κι έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να τους γνωρίσω. Ο John ήταν ψηλός με καλογυμνασμένο σώμα, όμορφος κι ευγενικός. Η Jackie ήταν πολύ γοητευτική και διέθετε δικό της αέρα. Με άλλα λόγια ήταν μοναδική. Διαισθανόμουν ότι κάτι θα συνέβαινε μεταξύ τους, αλλά δεν φανταζόμουν ποτέ κάτι τέτοιο. Ο John την ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα. Γυρίσαμε μαζί στη Νέα Υόρκη και σε όλη τη διαδρομή μού μιλούσε για εκείνη ασταμάτητα. Το επόμενο πράγμα που άκουσα γι’αυτούς ήταν ότι αρραβωνιάστηκαν.” εξηγεί χρόνια αργότερα.  

Ο γάμος με τον John Fitzgerald Kennedy

Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1953, παντρεύεται τον John Fitzgerald Kennedy, με τον οποίο έμελλε να γίνει η Πρώτη κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως έγραψαν οι New York Times, περισσότερα από 3000 άτομα συγκεντρώνονται γύρω από το ναό για να δουν από κοντά τους νεόνυμφους. 

¨Οταν ο Kennedy εκλέγεται πρόεδρος, το Νοέμβριο του 1960, εκείνη γεννά το δεύτερο παιδί τους, τον John και συγχρόνως αναλαμβάνει τα καθήκοντά της στο Λευκό Οίκο. Κατάφερε να πυροδοτήσει αμέσως το ενδιαφέρον της Ουάσινγκτον για τον πολιτισμό. 

Δυστυχώς οι εγκυμοσύνες της είναι εξαιρετικά δύσκολες – πέντε στο σύνολο. Στο βιβλίο του Steven Livengstone “Το μωρό του Kenendy: H απώλεια που άλλαξε τον JFK” (The Kennedy Baby: The Loss That Transformed JFK) όπως και στο “Jacqueline Kennedy Onassis: Μια ζωή πέρα από τα άγρια όνειρά της”(“Jacqueline Kennedy Onassis: A Life Beyond Her Wildest Dreams” -Darwin Porter, Danforth Prince), καταγράφονται πολλές λεπτομέρειες από τη ζωή της. Το 1955 μένει για πρώτη φορά έγκυος αλλά στους τρεις μήνες απέβαλε. Τον Αύγουστο του 1956, ενώ διανύει τον έκτο μήνα της εγκυμοσύνης της, ο -τότε γερουσιαστής της Μασαχουσέτης -σύζυγός της, φεύγει για πολυήμερη κρουαζιέρα στη Μεσόγειο. Εκείνη δυσανασχετεί αλλά προτιμά να μην αντιδράσει. Λίγες μέρες αργότερα, αρχίζει να αιμορραγεί και μεταφέρεται σε άθλια κατάσταση το νοσοκομείο. Εκεί διαπιστώνεται πως το κοριτσάκι της είναι νεκρό. Ο σύζυγός της ενημερώνεται για το δυσάρεστο νέο τρεις μέρες μετά κι επιστρέφει στις ΗΠΑ. Καθώς τον ενδιαφέρει η προεδρεία, το να είναι μακριά από τη Jacqueline θα έκανε πολύ κακό στη δημόσια εικόνα του. To 1957 γεννιέται η κόρη της Caroline και τρία χρόνια αργότερα ο γιος της John jr. 

Όλες οι Αμερικανίδες αντιγράφουν το στυλ της που μαγνητίζει τους πάντες… Το χτένισμά, τα ταγιέρ, τις τσάντες και τα κολιέ από πέρλες. 

Πίνακες του Cezanne κρέμονται στους τοίχους και οι Times της Νέας Υόρκης τη χρίζουν “άτυπο υπουργό Πολιτισμού”, καθώς μία από τις επιδιώξεις της ήταν η δημιουργία θέσης υπουργού Πολιτισμού. 

Η δημόσια εικόνα τους είναι αυτή του ονειρεμένου, μυθικού ζευγαριού. Εκείνος νέος, όμορφος και πρόεδρος. Εκείνη γοητευτική, τέλεια μητέρα και σύζυγος.

Ακόμα και ο ίδιος ο Kennedy, λέει χαριτολογώντας στο πρώτο του διπλωματικό ταξίδι, το Μάιο του 1961, ότι εκείνος είναι απλώς ο κύριος που συνοδεύει την Jackie στο Παρίσι. Το ταξίδι της στην Ινδία – όπου πηγαίνει χωρίς τον σύζυγό της- λέγεται πως έκανε μεγαλύτερη αίσθηση από αυτό του προέδρου Άιζενχάουερ.

Το καλοκαίρι του 1963 ξεκινά με τους καλύτερους οιωνούς για την οικογένεια Kennedy, καθώς η δημοτικότητα έχει φτάσει στα ύψη και η Jackie είναι και πάλι έγκυος. Η οικογενειακή τους ζωή μοιάζει να έχει βρει την ισορροπία της, παρά τις σκιές που είχε αφήσει ο μυστηριώδης θάνατος της Marilyn Monroe. “Το άστρο της θα λάμπει για πάντα” λέει με ευγένεια στους δημοσιογράφους η Jackie για τη μεγάλη σταρ – παρά τις φήμες πως είχε σχέση με το σύζυγό της. 

Οι απώλειες

Στις 7 Αυγούστου 1963, ενώ η Jackie ξεκουράζεται στο Κέιπ Κοντ, αρχίζει να νιώθει πόνους πρόωρου τοκετού. Μεταφέρεται εσπευσμένα στο στρατιωτικό νοσοκομείο της αεροπορικής βάσης Ότις, όπου γεννιέται με καισαρική τομή το τρίτο παιδί της – ο Patrick Kennedy. Οι γιατροί διαπιστώνουν πως πάσχει από μια σπάνια νόσο του αναπνευστικού. Η Jackie και ο γιος της μεταφέρονται στο Νοσοκομείο Παίδων της Βοστόνης, αλλά είναι αδύνατο να σωθεί το μωρό. Δύο μέρες μετά από τη γέννησή του, ο μικρός Patrick φεύγει από τη ζωή.Το χτύπημα της μοίρας φέρνει κοντά το ζευγάρι. Όταν, όμως, όλα δείχνουν πως τα προβλήματα αρχίζουν να ξεπερνιούνται, έρχεται η δεύτερη τραγωδία. Στις 22 Νοεμβρίου 1963, ο Πρόεδρος και η σύζυγός του βρίσκονταν στο Ντάλας του Τέξας. Καθώς το αυτοκίνητό τους περνούσε αργά μπροστά από τα πλήθη που ζητωκραύγαζαν, ακούστηκαν πυροβολισμοί. Ο Πρόεδρος Kennedy σκοτώθηκε και η Jackie Kennedy έμεινε χήρα στα 34 της χρόνια.

Καθώς η δολοφονία μεταδόθηκε σε όλο τον κόσμο, εκατομμύρια άνθρωποι συμμερίστηκαν τη θλίψη της και θαύμασαν το θάρρος και την αξιοπρέπειά της.

Τότε έδειξε την αυτοκυριαρχία της και την ικανότητά της να ανταπεξέρχεται – ακόμα και με τις πιο σκληρές συνθήκες – στα καθήκοντά της. Είναι χαρακτηριστικό ότι αρνείται να αλλάξει το ματωμένο ροζ ταγιέρ που φορά όταν ο άντρας της δολοφονείται. Ήθελε ο κόσμος να δει τί είχαν κάνει στο σύζυγό της. 

Ο γάμος με τον Αριστοτέλη Ωνάση

Αμέσως μετά τον θάνατο του Προέδρου Kennedy, η Jackie ξεκίνησε το έργο της δημιουργίας της Προεδρικής Βιβλιοθήκης και Μουσείου John Fitzgerald Kennedy ως μνημείο του συζύγου της. Επέλεξε τον αρχιτέκτονα IM Pei για να σχεδιάσει το κτίριο, το οποίο πλέον στέκεται ως ορόσημο με θέα στο λιμάνι της Βοστώνης.

Το 1968, η Jackie παντρεύτηκε τον Έλληνα μεγιστάνα της ναυτιλίας Αριστοτέλη Ωνάση, γεγονός που σοκάρει πολλούς Αμερικανούς. To  ζευγάρι απομακρύνθηκε μετά τον θάνατο του γιου του Ωνάση, Αλέξανδρου, και πολλοί άνθρωποι πίστευαν ότι οδηγήθηκε σε διαζύγιο. Η υγεία του Ωνάση επιδεινώθηκε εκείνα τα χρόνια και πέθανε το 1975 ενώ οι δυο τους ήταν ακόμη παντρεμένοι.

Όταν ο Ωνάσης έφυγε από τη ζωή το 1975, έμεινε χήρα για δεύτερη φορά.

“ Ο πρώτος γάμος γίνεται από έρωτα, ο δεύτερος για τα χρήματα και ο τρίτος για συντροφιά.”

Tο τέλος 

 Όταν τα παιδιά της μεγάλωσαν, η Jackie αποφάσισε να ξεκινήσει μια νέα καριέρα. Δέχτηκε μια δουλειά ως συντάκτρια στο Viking Press στη Νέα Υόρκη και αργότερα μετακόμισε στο Doubleday ως ανώτερη συντάκτρια. Απόλαυσε μια επιτυχημένη καριέρα στις εκδόσεις μέχρι τον θάνατό της. H Jackie φεύγει από τη ζωή -από λέμφωμα- στο σπίτι της, έχοντας δίπλα της όλα τα αγαπημένα της πρόσωπα. Ήταν δέκα και τέταρτο το βράδυ της Πέμπτης, 19 Μαΐου του 1994. Στα 64 της χρόνια… Το επόμενο πρωί, ο πολυαγαπημένος της γιος, Τζον, συγκινημένος και με κόκκινα μάτια από την αγρυπνία, μιλά στους δημοσιογράφους και στα τηλεοπτικά συνεργεία που ήταν συγκεντρωμένα έξω από το σπίτι της. «Χθες βράδυ, περίπου στις δέκα και τέταρτο, η μητέρα μου εξέπνευσε, έχοντας δίπλα της τους φίλους και την οικογένειά της, τα βιβλία και τα αντικείμενα που αγαπούσε. Και το έκανε με το δικό της τρόπο και υπό τις δικές της συνθήκες, γεγονός για το οποίο όλοι αισθανόμαστε τυχεροί. Και τώρα είναι στα χέρια του Θεού.»

 Η Jaqueline Bouvier Kennedy Onassis κηδεύτηκε δίπλα στον Πρόεδρο Kennedy στο Εθνικό Κοιμητήριο του Άρλινγκτον έξω από την Ουάσιγκτον, DC. 

Σε όλη της τη ζωή, η Jackie Kennedy προσπάθησε να διατηρήσει και να προστατεύσει την πολιτιστική κληρονομιά της Αμερικής. Τα αποτελέσματα της δουλειάς της είναι ακόμα ορατά στην πλατεία Λαφαγιέτ, απέναντι από τον Λευκό Οίκο στην Ουάσιγκτον, DC. Όσο ήταν πρώτη κυρία, βοήθησε να σταματήσει η καταστροφή ιστορικών κτιρίων κατά μήκος της πλατείας, συμπεριλαμβανομένου του κτιρίου Renwick, που τώρα ανήκει στο Ινστιτούτο Smithsonian. Στη Νέα Υόρκη, ηγήθηκε μιας εκστρατείας για τη διάσωση και την ανακαίνιση του Grand Central Station. Σήμερα, περισσότεροι από 500.000 άνθρωποι περνούν καθημερινά από εκεί και απολαμβάνουν την αναπαλαιωμένη ομορφιά του, χάρη στις προσπάθειές της.

Η  Jacqueline Kennedy  σαγήνευσε το έθνος και τον υπόλοιπο κόσμο με την εξυπνάδα, την ομορφιά και τη χάρη της. Με ένα βαθύ αίσθημα αφοσίωσης στην οικογένεια και τη χώρα της, αφιερώθηκε στο να μεγαλώσει τα παιδιά της και να κάνει τον κόσμο καλύτερο μέσω της τέχνης, της λογοτεχνίας και του σεβασμού για την ιστορία και τη δημόσια υπηρεσία.

Όσα χρόνια και αν περάσουν, η Jackie θα εξακολoυθεί να είναι πηγή έμπνευσης και να συμβολίζει πολλά και διαφορετικά. Αποτέλεσε πρότυπο μητέρας, συζύγου, ιέρεια του στυλ, πολίτης του κόσμου, μούσα. Ακόμα και ως χήρα του Αμερικανού Προέδρου ήταν απλώς συγκλονιστική, καταφέρνοντας να ανταπεξέλθει στον καθήκον της ακόμα και τις πιο δυσάρεστες στιγμές. Αφήνοντας την Αμερική, η Jackie O’, έγινε η πιο φωτογραφημένη και διασημότερη γυναίκα του κόσμου. Κατάφερε να αφήσει το στίγμα της και να αποτελέσει σύμβολο δύναμης και απέρριτης κομψότητας.

“Πέρασα πολλά και υπέφερα πολύ. Η ζωή όμως μου έδωσε και πολλές όμορφες στιγμές. Κάθε στιγμή που ζούμε είναι διαφορετική. Το καλό, το κακό, η χαρά , η τραγωδία, η αγάπη , η ευτυχία είναι όλα μέσα στη ζωή.” είπε το 1967 σε συνέντευξή της.