Ποια είναι η πρώτη βραβευμένη με όσκαρ Cast Director, Κασσάνδρα Κουλουκουντή

Ήταν η 98η τελετή απονομή των Βραβείων Όσκαρ, αυτή του 2026, που μόλις έγινε παρελθόν. Είχε βέβαια πολυτέλεια, φαντασμαγορία, φωτογενή και ταλαντούχα πρόσωπα, απ’ αυτά που ερωτευόμαστε όλοι και δίνουν υλικό για όνειρα και κάποτε ονειρώξεις, με κομψά κοστούμια και αέρινες όλο θροΐσματα και φίνες γραμμές, τουαλέτες. Κι όσο κι αν η γιορτή του κινηματογράφου γερνά, μέσα στο μαρασμού του είδους του θεάματος, που κάποτε ήταν μοίρασμα σε αίθουσες με βελούδινα καθίσματα και χρυσές λεπτομέρειες, ενώ τώρα σκυμμένα κεφάλια παρακολουθούν, μοναχικά σε οθόνες κινητών και ρολογιών, τα βλέμματα του κόσμου, έστω και για λίγο χάζεψαν, τους κορυφαίους στη πόλη των Αγγέλων.

Η βραδιά, ξεκίνησε σχεδόν, με μια ιστορική πρωτεία για απονομές βραβείων, που δεν αφορούσε στους σταρ της οθόνης και τη σαγήνη τους, η εκείνους που φτιάχνουν την εικόνα για να τους αφήσουν να φεγγοβολήσουν, αλλά και στους κορυφαίους κάθε κινηματογραφικής ενασχόλησης. Έτσι, λοιπόν, αναγγέλθηκε η απονομή του Όσκαρ Καλύτερου Casting. Τη μεγαλόπρεπη σκηνή του Dolby Theater με τους τέλειους φωτισμούς και την αυτοκρατορική επιβολή, διέσχισε ως βραβευμένη μια γυναίκα με σκούρα μαλλιά, ξεχωριστά ανάμεσα στις χρυσές άλλες κώμες και φανερά μεσογειακής καταγωγής. Το όνομα δεν δυσκόλεψε την αναγγελία, γιατί είχε, παρά την δυσκολία του για τις αγγλοσαξονικές προφορές, προβαριστεί αρκετά. Κασσάνδρα Κουλουκουντή! Φυσικά και όλοι αυτοί οι σπουδαίοι, εκεί μέσα, που χειροκροτούσαν θερμά αλλά με κρατημένη αξιοπρέπεια, δεν θα ξέραν πως η γυναίκα αυτή έφερε το DNA της, το γενετικό υλικό εφοπλιστών, πρωτοπόρων των θαλασσών, όλο πάθη, συγκρούσεις, θριάμβους και τραγωδίες. Τα αιγαιοπελαγίτικα γονίδια της, έρχονταν από το νοτιότερο νησάκι των Δωδεκανήσων, τη Κάσο, για να περάσουν στην Ερμούπολη στη Σύρο, στον Πειραιά, το Λονδίνο, το Μανχάταν και μέσα από μυθικές συναναστροφές με Ωνάσηδες, Λιβανούς και Γουλανδρήδες και άφθονου, απ αυτόν που σε αφήνει άφωνο πλούτο, στο Dolby Theater, στη Hollywood Boulevard διασταύρωση με Highland Avenue.

Η εγγονή του θρυλικού για την παγκόσμια και όχι μόνο ελληνική ναυτιλία, Εμμανουήλ Κουλουκουντή, εκτός από εφοπλιστή, τραπεζίτη και θρυλικού συλλέκτη έργων τεχνών, βραβεύτηκε για την μεγάλη εμπειρία της βέβαια στο κάστινγκ, που την οδήγησε στο για την ταινία «Μία Μάχη Μετά την Άλλη» να συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό ensemble ηθοποιών, όπως οι Λεονάρντο Ντι Κάπριο, Σον Πεν και Μπενίσιο Ντελ Τόρο, συνδυάζοντας τους με νέους ηθοποιούς και ορίζοντας έτσι, την ταυτότητα ολόκληρης ταινίας. Και παρ’ ότι η οικογένεια της με επίκεντρο τη Νέα Υόρκη ασχολούταν με τα καράβια, το χρήμα, τη διαχείριση του πλούτου της, δεν απουσίασε η οικογένεια Κουλουκουντή και από τα ελληνικά ΜΜΕ και μάλιστα, σημάδεψε την εναλλακτική τηλεοπτική κουλτούρα μιας γενιάς, με το ραδιοφωνικό και μετά τηλεοπτικό σταθμό 7Χ.

Φυσικά και οι νεότεροι θα αναρωτιούνται τι ιστορίες από την κρύπτη λέει η θείτσα – dinosaur, μα η σειρά μου, σίγουρα θυμάστε. Ήταν το 1989, σχεδόν μαζί με το MEGA CHANNEL και τον ANT1, που ένα σήμα καναλιού αποθηκεύτηκε στις νέες συχνότητες της ιδιωτικής πλέον τηλεόρασης. Ήταν το τηλεοπτικό παρακλάδι του ήδη γνωστού μουσικού ραδιοφωνικού σταθμού «Ράδιο Seven X 98,7», ιδιοκτησίας του εφοπλιστή Κουλουκουντή. Και με μια κάμερα στο στούντιο, στο υπόγειο του Agora Center στο Μαρούσι, ο Βασίλης Λούκας άρχισε και καλούσε μουσικούς, ποδοσφαιριστές, ηθοποιούς για απλές συνεντεύξεις. Σιγά σιγά μάθαμε από κει να παρακολουθούμε μανιακά τη Μαλβίνα Κάραλη με το «Mea Culpa» της, τον Γρηγόρη Βαλλιάνατο με την λατρεμένη εκπομπή «Ο θυρωρός της νύχτας», το «Αγαπημένη μου τηλεόραση» με τον Δημήτρη Δημογεροντάκη, που ήταν η πρώτη του είδους χιουμοριστική, καυστική εκπομπή στην ελληνική τηλεόραση. Ήταν τότε που οι εκπομπές είχαν ενδιαφέρον χωρίς πολλά μέσα και σπουδαία πλάσματα μιλούσαν απλά και γήινά. Στο «Εστίν Ουν» του Ηλία Μαλανδρή βλέπαμε καλεσμένους σαν τον… Δημήτρη Χορν στο αφιέρωμα του για τον Μίκη Θεοδωράκη σε μια μόλις εκπομπή τους Μαίρη Λίντα, Ιάκωβο Καμπανέλλη, Νανά Μούσχουρη, Κώστας Καζάκος και Βασίλη Βασιλικό! Η Ζωή Ρηγοπούλου έκανε εκπομπή για το θέατρο, πράγμα που δεν είδαμε να επαναλαμβάνεται ποτέ και πουθενά! Στο τσακίρ κέφι μας δε, βλέπαμε και τα «Μαύρη Οχιά» και «Kids in the Hall», που αν δεν ξέρετε οι Gen Z τι είναι, ψάξτε τα!

Κασσάνδρα Κουλουκουντή: Η ναυτική τροχιά της οικογένειάς της

Όλα για την Κασσάνδρα ξεκίνησαν πολύ πριν γεννηθεί απ’ τον εφοπλιστή Ηλία Κουλουκουντή και τη Νίτσα Γιάνναγα, προπάππο και προ- προγιαγιά της, που τα πέντε απ’ τα εφτά παιδιά τους διέπρεψαν στη ναυτιλία. Ο παππούς της Μανώλης Κουλουκουντής συνδέθηκε με τον Αριστοτέλη Ωνάση, όταν τα αδέλφια του το 1940, ταξίδευσαν με το ίδιο υπερωκεάνιο στο πρώτο τους ταξίδι για τη Νέα Υόρκη. Το υπερωκεάνιο Samaria μετέφερε τα πιο φιλόδοξα μυαλά στην Αμερική, που έμελλε να μεγαλουργήσουν στη ναυτιλία, αφήνοντας πίσω τους το Λονδίνο και κάνοντας το Μεγάλο Μήλο επίκεντρο της ναυτιλίας. Ο Μανώλης Κουλουκουντής, μάλιστα, με την ιδιότητα του προέδρου των Ελλήνων Εφοπλιστών Νέας Υόρκης, αργότερα, πρότεινε στην ελληνική εξόριστη κυβέρνηση να ζητήσει από την αμερικανική την παραχώρηση πλοίων της σε αυτή και τη διαχείρισή τους από Έλληνες εφοπλιστές. Η πρόταση βρήκε ανταπόκριση από τον Λευκό Οίκο και ο Κουλουκουντής μαζί με άλλους εφοπλιστές παρέλαβαν τα πρώτα πλοία Liberty. Η οικογένεια συνδέθηκε με αυτή του Ωνάση, των Νιάρχων, του Λιβανού, των Γουλανδρήδων, δημιουργώντας τους μεγαλύτερες ναυτιλιακούς στόλους και κάνοντας τους Έλληνες εφοπλιστές κυριάρχους των θαλασσών.

Ο Μιχάλης Κουλουκουντής, γιος του Μανώλη και πατέρας της Κασσάνδρας, μεγάλωσε με την νησιωτική αυστηρότητα της εφοπλιστικής δυναστείας, αλλά και τον κοσμοπολιτισμό της ελίτ της πρωτεύουσας, τουλάχιστον τότε, του αμύθητου πλούτου. Παντρεύτηκε την Ιρλανδή καλλονή, το μοντέλο Τάρα Τάισον, που στη δεκαετία του ’70 έκανε μια καλή ερμηνευτική πορεία στο Μπρόντγουεϊ, ενώ είχε εμφανιστεί και στην τηλεοπτική σειρά «Οι Άγγελοι του Τσάρλι». Είχε ποζάρει ακόμη και για τον Άντι Γουόρχολ, ενώ σύμφωνα με αφηγήσεις ανθρώπων του χώρου διατηρούσε στενή σχέση με τον διάσημο φωτογράφο Φραντσέσκο Σκαβούλο. Οι γονείς της της εξασφάλισαν την καλύτερη δυνατή παιδεία, με σπουδές στα πλέον φημισμένα ιδιωτικά και ακριβά σχολεία της γης, με έμφαση στις τέχνες στις όποιες άλλωστε είχε την άνεση να γεύεται από κούνιας, με έναν παππού συλλέκτη και ζωγράφο θαλασσογραφιών και μια μητέρα φίλη του Ζαν Μισέλ Μπασκιά.

Ο θείος της Κασσάνδρας, ο Ηλίας Κουλουκουντής, κάτι σαν το «μαύρο πρόβατο» ή «λευκό κοράκι» της οικογένειας, αντικομφορμιστής, επαναστάτης και συγγραφέας, στο βιβλίο του «Απρόσιτες Ακτές» γράφει για πάρτι της υπερβολής, πάθη, έριδες, αυτοκτονίες, εγκλεισμούς σε ψυχιατρικές κλινικές και άλλες τραγωδίες. Ο παππούς της, πάλι ο ατσάλινος Μανώλης Κουλουκουντής έλεγε πως «όλοι μας αγαπάμε τη διασκέδαση, την άνεση, τις θαλαμηγούς και τα ωραία κορίτσια, αλλά στο είδος μας όσοι σέβονται περισσότερο την παράδοση προτιμούν να ξέρουν μόνο οι ίδιοι πόσους αστακούς τρώνε…». Εχθές το βράδυ η Kassandra Kulukundis, πλέον, στάθηκε στη κορυφή του δικού της δρόμου και είπε μόνο πως το δικό της Όσκαρ (για τη «Μία Μάχη Μετά την Άλλη») ανήκει σε όλους τους casting directors που εργάζονται για χρόνια πίσω από τις κάμερες χωρίς να βρίσκονται στο επίκεντρο της προσοχής. Και έτσι από τ’ όνομα της μοιάζει να κέρδισε η ετυμολογία του το «λαμπρή ανάμεσα στους ανθρώπους», πάρα η μυθολογική του σημασία για κάποια που προβλέπει μια καταστροφή, που οι άλλοι δεν πιστεύουν.