Salvador Dali | Το μόνο πράγμα που δεν χορταίνει ο κόσμος είναι οι υπερβολές.
Ο εκκεντρικός σουρεαλιστής ζωγράφος κάποτε είχε καταπιαστεί και με τις `απολαύσεις των σταφυλιών` και δημιούργησε ένα βιβλίο με υπέροχες εικόνες που επανακυκλοφορεί μετά το 1978.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Salvador Dali. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους του 20ού αιώνα και μια ιδιαίτερα εκκεντρική φυσιογνωμία της σύγχρονης τέχνης.
Τα έργα του σπουδαία, με κορυφαίο πίνακα την “εμμονή της μνήμης”. ΄
Ένα έργο με αινιγματικότητα και μυστήριο.
Η σπουδαιότερη συνεισφορά του Dali στα υπερρεαλιστικά έργα του ήταν η «παρανοϊκή-κριτική μέθοδός» του, που του επέτρεψε να ζωγραφίζει και να βλέπει δύο διαφορετικά πράγματα στην ίδια στιγμή. Αυτό κάνει τις ζωγραφιές του ασυνήθιστες, φανταστικές που προκαλούν κάποια ανησυχία.
Ο Dali ήταν ένας Σουρεαλιστής. Οι εικόνες που ζωγράφιζε είχαν αλληγορική και μεταφορική σημασία. Είχε το χάρισμα να καταγράφει με απόλυτη σαφήνεια και καθαρότητα τον κόσμο του συμβολισμού και των ονείρων του. Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα είναι ο συγκεκριμένος πίνακας.
Ωστόσο, ο εκκεντρικός σουρεαλιστής ζωγράφος, καταπιάστηκε και με τις “απολαύσεις των σταφυλιών” και βάλθηκε να κατατάξει τα κρασιά ” ανάλογα με τις εντυπώσεις που προκαλούν στα βάθη μας”.
Μετά το 1978, σήμερα επανακυκλοφορεί…
Το βιβλίο είναι γεμάτο με 140 έργα ζωγραφικής – σχετικά με τον οίνο- και κολάζ του Dali. Επανακυκλοφορεί από τον Taschen και έρχεται ως συνέχεια της επανέκδοσης από τον ίδιο εκδοτικό οίκο του βιβλίου μαγειρικών συνταγών του Dali”Τα Γεύματα της Γκαλά”.
Σε αυτό το βιβλίο διαλέγει να οργανώσει τα κρασιά ανάλογα με το πώς επηρέαζαν τη διάθεσή του και αποτελείται από δύο μέρη.
Το πρώτο είναι αφιερωμένο σε “Δέκα Θεϊκά Κρασιά του Dali”, μια επισκόπηση 10 σημαντικών οινοπαραγωγών περιοχών.
Στο δεύτερο, εξερευνάται η “επαναστατική μέθοδος επιλογής κρασιών από τον καλλιτέχνη, στη βάση συναισθηματικής εμπειρίας” και όχι ανάλογα με την περιοχή ή την ποικιλία.
Κεφάλαια του βιβλίου έχουν τίτλους όπως «Κρασιά της Ελαφρότητας”, “Κρασιά του Φωτός” και “Κρασιά του Αδύνατου”. Είναι συνεπές με το πιστεύω του Salvador Dali “ένας πραγματικός γνώστης δεν πίνει κρασί, γεύεται τα μυστικά του”.
