Στο μεγάλο σκοτάδι του Μάικλ Τζάκσον

«Ο Πίτερ Παν είναι μια αρχαία ψυχή και ταξιδεύει με τα παιδιά στη Χώρα του Ποτέ, όπου μπορούν να μείνουν για πάντα μικρά». Ο Μάικλ Τζάκσον ήταν σαράντα ετών όταν είπε την παραπάνω πρόταση, λιγότερο από μία δεκαετία πριν πεθάνει. Μιλούσε στον έμπιστο και πνευματικό του σύμβουλο, Ραβίνο Σμούλι Μπότετς, ενώ οι δύο άνδρες βρίσκονταν στη Νeverland, το ράντσο του Τζάκσον, ένα θεματικό πάρκο που είχε χτίσει ως κατοικία του, πλήρως απομονωμένο και δύο ώρες έξω από το Λος Άντζελες.  Το θεωρούσε ένα απέραντο «καταφύγιο», στο οποίο τα παιδιά μπορούσαν να επισκεφθούν τον πιο διάσημο άνθρωπο του πλανήτη μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα.

«Έχω δει παιδιά να με κατακλύζουν με αγάπη», συνεχίζει ο Τζάκσον, με την χαρακτηριστική υψηλή φωνή του. Τα αποσπάσματα βρίσκονται σε κασέτες που ηχογράφησε ο Μπότετς από τις συνομιλίες τους. «Θέλουν να με αγγίξουν και να με αγκαλιάσουν… Και εγώ θέλω να είμαι φίλος τους. Μερικές φορές αυτό με βάζει σε μπελάδες αλλά δεν υπάρχει τίποτα πιο αγνό από τα παιδιά. Αν μου έλεγες ότι δεν θα μπορούσα ποτέ να ξαναδώ άλλο παιδί, θα αυτοκτονούσα… Γιατί δεν θα είχα άλλο λόγο για να ζήσω». Είναι σίγουρα ένα ανατριχιαστικό απόσπασμα, το οποίο ρίχνει ακόμα περισσότερο σκοτάδι πάνω στην ήδη αμφιλεγόμενη φιγούρα του τραγουδιστή.

Ο Τζάκσον πρόκειται να βρεθεί ξανά στο προσκήνιο μέσα στο 2026, με μια πολυαναμενόμενη ταινία αξίας 155 εκατομμυρίων δολαρίων που θα κυκλοφορήσει τον Απρίλιο και θα σκιαγραφεί τη ζωή του. Το biopic θα ονομάζεται «Michael» και το πρώτο τρέιλερ κυκλοφόρησε πριν λίγες ώρες, δείχνοντας τον Βασιλιά της Ποπ σε ορισμένες από τις πιο ένδοξες στιγμές του.

Πέθανε το 2009 από υπερβολική δόση, με την περιουσία του να έχει χρεωθεί 500 εκατομμύρια δολάρια και τη φήμη του να έχει πληγεί από πολλαπλές κατηγορίες για κακοποίηση ανηλίκων. Ορισμένοι ραδιοφωνικοί σταθμοί σταμάτησαν να παίζουν τα τραγούδια του ως ένδειξη διαμαρτυρίας, ενώ η κυκλοφορία του ντοκιμαντέρ «Leaving Neverland» μέσα στα επόμενα χρόνια συνέστησε σε ένα ακόμα πιο ευρύ κοινό μία εξαιρετικά σκοτεινή πλευρά του ειδώλου. Κι όμως, οι επιτυχίες του Τζακσον δεν έφυγαν ποτέ από το συλλογικό συνειδητό, όπως ήταν αναμενόμενο. Από το «Billie Jean» και το «Thriller» μέχρι το «Man in The Mirror», τα τραγούδια του είναι αειθαλή και ο ίδιος πολύ μεγάλος και “πολύ αθώος”, σύμφωνα με τους αφοσιωμένους θαυμαστές του, για να φάει cancel.

Στόχος της ταινίας είναι ο ίδιος που υπηρέτησαν και προγενέστερα biopics, δηλαδή η προβολή της μουσικής και του έργου ενός καλλιτέχνη σε μια νέα γενιά, η οποία, στην περίπτωση του Τζάκσον, μπορεί να μην είναι εξοικειωμένη με την αμαυρωμένη κληρονομιά του. Την παραγωγή έχει αναλάβει ο Γκράχαμ Κινγκ, ο οποίος βρίσκεται πίσω από την μεγάλη επιτυχία του «Bohemian Rhapsody» και φαίνεται να γνωρίζει καλά από νοσταλγικά cash grabs με θέμα μουσικούς θρύλους.

Πράγματι, το πρώτο teaser της ταινίας είναι εξαιρετικά ξεσηκωτικό, έχοντας ως soundtrack κάποια από τα αριστουργήματα του Τζάκσον και ένα μοντάζ που κάνει ακόμα και τον πιο δύσπιστο θεατή να κουνήσει ρυθμικά το κεφάλι του. Μιλάμε, άλλωστε, για έναν από τους πιο ταλαντούχους ερμηνευτές που έχουν υπάρξει ποτέ. Παρόλ’ αυτά, το πρώτο δείγμα που έχουμε από την ταινία εστιάζει μόνο στα συναρπαστικά μέρη της ιστορίας. Δεν υπάρχει καμία νύξη για τίποτα το «κακό» στον χαρακτήρα του μουσικού, ενώ τον βλέπουμε αποκλειστικά σε περιβάλλοντα όπως τη σκηνή, το στούντιο, αίθουσες παραγωγών και το παιδικό του σπίτι. Οι κατηγορίες εναντίον του δεν υπάρχουν καν σαν μακρινή ιδέα.

Το «Michael» θα κυκλοφορήσει από την Lionsgate και είχε μια αρκετά προβληματική πορεία μέχρι να πάρει την τελική μορφή του. Αρχικά, είχε προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο του 2025, όμως χρειάστηκε να αντιμετωπίσει επαναλήψεις γυρισμάτων και σεναριακά rewrites, με διάφορες πηγές να υποστηρίζουν ότι ολόκληρη η τρίτη πράξη έπρεπε να γυριστεί από την αρχή, λόγω νομικών προβλημάτων. Σύμφωνα με συγκεκριμένους ισχυρισμούς, οι δημιουργοί της ταινίας δεν είχαν πάρει άδεια για να απεικονίσουν ένα από τα φερόμενα θύματα του Τζάκσον. Υπήρξαν επιπλέον συζητήσεις για το ενδεχόμενο να χωριστεί η ταινία σε δύο μέρη, αν και φαίνεται πως αυτή η ιδέα δεν πήρε ποτέ το πράσινο φως.

Μιλώντας στο περιοδικό Variety, o Γκράχαμ Κινγκ δήλωσε ότι η ταινία όντως ασχολείται με την μετέπειτα ζωή του Τζάκσον και μάλιστα με «αμερόληπτο τρόπο». «Η ζωή του Μάικλ ήταν περίπλοκη. Αυτό που επιδιώκω είναι να εξανθρωπίσω αλλά όχι να εξυγιάνω και ταυτόχρονα να παρουσιάσω την πιο συναρπαστική, αμερόληπτη ιστορία που μπορώ μέσα από μια ταινία μεγάλου μήκους. Στο τέλος αφήνω το κοινό να αποφασίσει πώς νιώθει. Ο Μάικλ παραμένει ένας καλλιτέχνης με τεράστια επιρροή, είναι πάντα σχετικός στην κουλτούρα μας και έχει αφήσει πίσω μια κληρονομιά που αξίζει να εξερευνήσουμε», συμπλήρωσε.

Κάπου εδώ είναι απαραίτητο να σημειώσουμε ότι η οικογένεια του Μάικλ Τζάκσον έχει ενεργό συμμετοχή στην δημιουργία της ταινίας, με τον ανιψιό του τραγουδιστή (Τζαφάρ Τζάκσον) να κρατάει μάλιστα τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Επόμενο είναι λοιπόν να πιστέψουμε πως το «Michael» θα δείξει μεγάλη επιείκεια στις απεικονίσεις των ειδεχθών εγκλημάτων για τα οποία κατηγορείται ο Τζάκσον και το γεγονός ότι το πρώτο τρέιλερ είναι τόσο χαρούμενο και φανταχτερό επιβεβαιώνει αυτές τις υποψίες.

Υπενθυμίζουμε ότι το 2005 ο Τζάκσον κατηγορήθηκε για σεξουαλική κακοποίηση του 13χρονου Γκάβιν Αρβίζο, ενός παιδιού με καρκίνο που γνώρισε τον τραγουδιστή μέσω του φιλανθρωπικού του έργου και σύχναζε στη Νeverland. Οι παλιότεροι ίσως θυμούνται τη διαβόητη συνέντευξη του Τζάκσον στον βρετανό δημοσιογράφο Μάρτιν Μπασίρ, όπου ο τραγουδιστής κρατάει το χέρι ενός παιδιού και μιλάει για το ότι μοιράζεται το κρεβάτι του μαζί του. Ο Αρβίζο είναι αυτό το παιδί. Αργότερα δήλωσε στην αστυνομία ότι ο Τζάκσον τον κακοποίησε σεξουαλικά και η δίκη που ακολούθησε, αν και αθώωσε τον τραγουδιστή, αποτέλεσε και την τελική του «κατρακύλα».

Παράλληλα, το ντοκιμαντέρ «Leaving Neverland» εστιάζει στους ισχυρισμούς των Γουέιντ Ρόμπσον και Τζέιμς Σέιφτσακ ότι κακοποιήθηκαν σεξουαλικά ως παιδιά από τον Τζάκσον, ο Ρόμπσον για επτά χρόνια από την ηλικία των επτά ετών και ο Σέιφτσακ για τέσσερα χρόνια από την ηλικία των δέκα.

Τον Φεβρουάριο του 2027, οι δύο καταγγέλοντες θα επιστρέψουν στα δικαστήρια της Καλιφόρνια για μια υπόθεση εναντίον του Jackson Estate και των διαχειριστών του, με την κατηγορία ότι επέτρεψαν την κακοποίηση ή έκαναν τα στραβά μάτια όσο συνέβαινε. Πρόκειται για αστική υπόθεση, όχι ποινική, και ο σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ Νταν Ριντ πιστεύει ότι οι δύο άνδρες έχουν πιθανότητες να κερδίσουν, αλλά ότι τελικά δεν θα έχει σημασία, διότι η αλήθεια δεν επηρεάζει την κοινή γνώμη στο θέμα του Μάικλ Τζάκσον.

Μιλώντας στο περιοδικό The Times για το επικείμενο biobic, o Ριντ είχε να δηλώσει: «Υποθέτω ότι θα δημιουργήσουν μια ταινία με υπέροχες μελωδίες και ωραίο χορό, που θα σταματήσει λίγο πριν από τις αρχές του ’90, όταν κυκλοφόρησαν οι πρώτες καταγγελίες για κακοποίηση. Και φυσικά θα κάνει τρελές εισπράξεις από το box office».

Έχοντας ως ένδειξη τα προηγουμενα biopics του Χόλιγουντ, το παραπάνω σενάριο φαντάζει το πιο πιθανό. Είναι όμως να αναρωτιέται κανείς αν η εποχή που διανύουμε, όπου ειδήσεις βιασμών, φόνων και βασανιστηρίων με θύματα παιδιά είναι πλέον καθημερινές και δεν έχει υπάρξει καμία απολύτως συνέπεια για τους εμπλεκόμενους στην υπόθεση Έπσταιν, είναι η κατάλληλη για ένα φιλμ όπως το «Michael» να κυκλοφορήσει. Πώς ακριβώς υποτίθεται ότι θα χορέψουμε στους εθιστικούς ρυθμούς ενός ποπ ειδώλου, χωρίς να αισθανθούμε έστω και λίγο συνένοχοι για το μεγάλο σκοτάδι του;