Sigmund Freud | Πολλές φορές, τα πιο βαρυσήμαντα όνειρα είναι αυτά που φαίνονται τα πιο τρελά..
Η ερμηνεία των ονείρων, είναι σύμφωνα με την εκτίμηση του κορυφαίου ψυχιάτρου, αποτέλεσμα μιας μεγάλης έμπνευσης και το σπουδαιότερο έργο του. Στις 4 Νοεμβρίου του 1899 εκδόθηκε το βιβλίο του `Η Ερμηνεία των Ονείρων`.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Ο Sigmund Freud είναι από τους πλέον βαθυστόχαστους αναλυτές του 20ου αιώναπου μελέτησε και προσδιόρισε έννοιες όπως το ασυνείδητο, η απώθηση και η παιδική σεξουαλικότητα.
Οι επιστημονικές θεωρίες του και οι τεχνικές θεραπείας που ανέπτυξε θεωρήθηκαν ιδιαίτερα καινοτόμες και αποτέλεσαν αντικείμενα έντονης αμφισβήτησης όταν παρουσιάστηκαν στη Βιέννη του 19ου αιώνα. Μέχρι και σήμερα προκαλούν έντονο προβληματισμό και αντιπαραθέσεις οι θεωρίες του.
Η επίδραση του Φρόυντ δεν περιορίστηκε μόνο στην ψυχολογία και την ψυχιατρική, αλλά απλώθηκε σε πολλούς τομείς της επιστήμης (ανθρωπολογία, κοινωνιολογία, φιλοσοφία) και της τέχνης.
“Η Ερμηνεία των ονείρων” (Die Traumdeutung) αποτέλεσε την πρώτη συστηματική προσπάθεια να εξηγηθούν τα όνειρα με επιστημονικό τρόπο. Κυκλοφόρησε στις 4 Νοεμβρίου του 1899 στη Λειψία από τον εκδοτικό οίκο “Άλφρεντ Ντόιτκε”, με έτος έκδοσης το 1900, για να υποδηλωθεί ο κοσμοϊστορικός του χαρακτήρας. Σύμφωνα, μάλιστα, με την εκτίμηση του ίδιου του Freud, είναι το σημαντικότερο έργο του, κι αποτελεί προϊόν μιας μεγάλης έμπνευσης, απ΄αυτές που “μόνο μια φορά έρχονται στη ζωή των θνητών.”
Ποιά ήταν η αφορμή για να το δημιουργήσει;
Tον Οκτώβριο του 1896, φεύγει από τη ζωή ο πατέρας του Γιάκοπ στα 81 του χρόνια. Τότε, στο σαραντάχρονο Σίγκμουντ απελευθερώθηκαν συναισθήματα, που θεώρησε πως ήταν απωθημένα και ήταν σχετικά με πρώιμες εμπειρίες του. Από τον Ιούλιο της επόμενης χρονιάς άρχισε μια συστηματική προσπάθεια για να αποκαλύψει το νόημά τους, αντλώντας από μια γνωστή τεχνική, την αποκρυπτογράφηση των ονείρων. Καθώς θεωρούσε τα όνειρα ως “τη βασιλική οδό προς τη γνώση του ασυνείδητου” ασχολήθηκε με ιδιαίτερη επιμονή με αυτά. Πίστευε ότι έχουν κρυφά νοήματα. Μέσω των ονείρων προσπάθησε να καταλάβει τους ίδιους τους ανθρώπους, το πώς σκέπτονταν ή ενεργούσαν. Αυτό λοιπόν, παρουσιάζει με μια εξαιρετικά λεπτομερή εξήγηση στο συγκεκριμένο βιβλίο του: το πώς δημιουργούνται τα όνειρα και το πώς λειτουργούν.
Ο ύπνος, κατά τον Φρόυντ, από σωματική άποψη, είναι “μία αναβίωση της ενδομήτριας ζωής, της οποίας πληροί ορισμένους όρους: ανάπαυση, ζεστασιά και απομάκρυνση των διεγέρσεων”.
“… ο άνθρωπος κάθε νύχτα αφαιρεί τα ενδύματα με τα οποία έχει καλύψει το σώμα του κι ενδεχομένως, τα εξαρτήματα που χρησιμοποιεί για να αναπληρώσει τα σωματικά του όργανα, στο μέτρο που κατάφερε να καλύψει την ανεπάρκειά τους με κάποιο υποκατάστατο: γυαλιά, περούκες, ψεύτικες οδοντοστοιχίες κ.ά. Μπορούμε να προσθέσουμε πώς, όταν πηγαίνει για ύπνο, αφαιρεί, με τρόπο ανάλογο, το ψυχισμό του, εγκαταλείποντας τα περισσότερα ψυχικά του προσκτήματα με αποτέλεσμα, κι από τις δύο πλευρές, να πλησιάζει εξαιρετικά την κατάσταση από την οποία ξεκίνησε η ανάπτυξή του.”
O Freud αποκάλυψε ότι ο άνθρωπος δεν είναι κύριος στον οίκο του αφού τα διάφορα γλωσσικά ολισθήματα, όνειρα, φαντασιώσεις και συμπτώματα δείχνουν ότι το ανθρώπινο ον δεν ορίζει τον εαυτό του, αλλά ορίζεται από ένα σύνολο μη αποκρυπτογραφήσιμων ασυνείδητων δυνάμεων, το περίφημο Ιd (Εκείνο).
Τόσο ο πολιτισμός όσο και η συνείδηση καταβάλουν προσπάθεια να το ελέγξουν και γι`αυτό το λόγο δημιουργείται μια “αντιπαλότητα” του Id στον πολιτισμό.
