Ο Στράτος Τζώρτζογλου επιστρέφει στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν

Ο Στράτος Τζώρτζογλου είναι ένας ανήσυχος άνθρωπος, με την κυριολεξία της λέξης. Δεν μπορεί να κάτσει ήσυχος. Το βλέπεις και από τον τρόπο που μιλάει και από τον τρόπο που ενδιαφέρεται για τα πάντα.

Κάποια χρόνια πριν έχοντας μια πολύ στρωμένη καριέρα στην Ελλάδα- μια και από εκτός από ηθοποιός το “έχει” που λένε, καθώς από τότε που ξεκίνησε, ήταν περιζήτητος από περιοδικά, εφημερίδες και τηλεοράσεις- άφησε τα πάντα και ξεκίνησε για την μεγάλη περιπέτεια της Αμερικής μαζί με το γιο του. Η Αμερική είναι σκληρό μέρος και γίνεται ακόμη πιο δύσκολο όταν έχεις να φροντίζεις και ένα παιδί. Αλλά έτσι είναι ο Στράτος. Του αρέσουν τα δύσκολα και οι περιπέτειες. Εδώ και κάποιους μήνες, χωρίς να έχει εγκαταλείψει την περιπέτεια της Αμερικής, έχει γυρίσει στην Ελλάδα, όπου και πάλι δεν μπορεί να κάτσει ήσυχος. Τώρα για την προσεχή Τρίτη 14 Φεβρουαρίου ο Στράτος Τζώρτζογλου, ετοιμάζει κάτι που για τον ίδιο έχει μια ιδιαίτερη φόρτιση. Μια παράσταση στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν. Το θέατρο από όπου ξεκίνησε την καριέρα του  

Το 1986-7 και ο σπουδαίος Κάρολος Κουν ανεβάζει στο Υπόγειο του Τέχνης του τον συναρπαστικό «Ήχο του όπλου» της Λούλας Αναγνωστάκη με την έξοχη  Ρένη Πιττακή να «κεντά» και τον νεαρό Στράτο Τζώρτζογλου να …κλέβει την παράσταση. Όλοι οι προβολείς έπεσαν πάνω του-εξώφυλλα, κριτικές, δεκάδες συνεντεύξεις και αμέτρητες προτάσεις για θέατρο,σινεμά και τηλεόραση…

Ο καιρός πέρασε, ο Στράτος κέρδισε μια σειρά από στοιχήματα και τώρα είναι έτοιμος να επιστρέψει στο Υπόγειο… Τι συγκινητικό και τι όμορφο να γυρνά  κανείς στην «έδρα»του και μάλιστα με το αριστουργηματικό έργο «Ρομπέρτο Τσούκο»του Κολτές με σκηνοθέτιδα την Άντζελα Μπρούσκου.

ΟΙ 14η Φεβρουαρίου είναι μια ημερομηνία με διπλό “βάρος” για τον Στράτο Τζώρτζογλου. Είναι η μέρα που συμπληρώνονται 30 χρόνια από τον θάνατο του Καρόλου Κουν και που ο ίδιος ο Τζώρτζογλου γιορτάζει τα δικά του 30 χρόνια στο θέατρο και στην ηθοποιΐα.

Αλλά όπως είπαμε ο Στράτος Τζώρτζογλου είναι ένας ανήσυχος άνθρωπος που συγχρόνως διανύει  μια εξαιρετικά δημιουργική περίοδο. Έτσι παράλληλα με τον «Ρομπέρτο Τσούκο» στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης κάνει πρόβες στη Θεσσαλονίκη για την παράσταση «Aφροδίτη με Γούνα» του Ντέιβιντ Άιβς. Επιπλέον έχει ετοιμάσει την πρώτη του ταινία στην Αμερική και έχει σχεδιάσει μια σειρά κοσμημάτων. 

Ταυτόχρονα, παραδίδει σεμινάρια υποκριτικής και έχει αναλάβει την παρουσίαση του βιβλίου του Ναπολέοντα Χιλ ο «Νόμος της επιτυχίας».

Ας δούμε όμως τι έχουν γράψει τον Στράτο Τζώρτζογλου, τους υπόλοιπους συντελεστές της παράστασης και το “Ρομπέρτο Τσούκο” αυτοί που το έχουν ήδη δει:

Η Μπρούσκου, κινηματογραφίστρια επί σκηνής βινετοσκοπεί ζωντανά την εκπληκτική Παρθενόπη Μπουζούρη και τον μεταμορφωσιακό Στράτο Τζώρτζογλου (πρώτη φορά τόσο καλός μετά τον «Ήχο του όπλου» σκηνοθετημένος από τον μεγάλο Κουν).

 Κωνσταντίνος Μπούρας

Ο Στράτος Τζώρτζογλου, νομίζω αποδεικνύει με τις επιλογές του τα τελευταία χρόνια, πόσο μπορεί να ενσωματωθεί και να μεταμορφωθεί κυριολεκτικά λειώνοντας μέσα στην σκηνική πράξη του εκάστοτε δημιουργού. Γνωρίζοντάς τον 30 ολόκληρα χρόνια, σήμερα που γυρνάει εκεί που ξεκίνησε, στο Θέατρο Τέχνης, μας τονίζει πως δεν άφησε πίσω του τον μαθητή, αλλά όπως όλοι οι αληθινοί ηθοποιοί είναι έτοιμος πάντα να μαθητεύσει και να εξελιχθεί. Στο έργο παίζει διάφορους ρόλους, σχεδόν όλης της ηλικιακής γκάμας μετακινείται από χαρακτήρα σε χαρακτήρα με την εξαιρετική άνεση του έμπειρου και απογειώνει έξοχα, αυτό που ξέρει καλύτερα, το παιγνίδι με την κάμερα, που εδώ οδηγείται σε ερωτική πανδαισία. Ο Στράτος είναι αυτόφωτος, έχει μια λάμψη, που τον ακολουθεί από τα πρώτα του βήματα. Το να την περιορίζεις ή να την σκορπάς κατά βούληση είναι μια κατάκτηση που δίνει η εμπειρία και μόνο. Σε περασμένη παράσταση είχα στηριχθεί ακριβώς σε αυτό και είχα πει πως ο σταρ έγινε ηθοποιός, όχι πως δεν ήταν και πριν, αλλά πολλές φορές η λάμψη του εμπόδιζε την έκθεση της υποκριτικής του δεινότητας, εκτός αν βρισκόταν κάτω από την καθοδήγηση ενός Ευαγγελάτου, ή ενός Ντασσέν κλπ. Στην παράσταση αυτή υπάρχει μια σκηνή που κάθεται ένας ανθρωπάκος στη στάση ενός τρένου. Ο Στράτος εκεί έπαιζε με αυτή τη λάμψη. Σα να την μάζευε και την άπλωνε κατά βούληση. Ωραία στιγμή για έναν ηθοποιό. Κοντά σε αυτά βάζω και τη σκηνική του γενναιοδωρία να σπρώχνει μπροστά τον νεαρό ηθοποιό, όπως θα έκανε με τον γιο του.

Τελικά μια παράσταση αντάξια της ιστορίας του Θεάτρου Τέχνης.

  Ηλίας Μαλανδρής

O Στράτος Τζώρτζογλου παίζει πέντε διαφορετικούς ρόλους, διαφορετικής κοινωνικής και ηλικιακής βάσης, και δείχνει ιδιαίτερα βαθιά δοσμένος σε κάθε έναν από αυτούς. Ωστόσο ξεχωρίζει η σκηνή του ηλικιωμένου που κάθεται στη στάση, ζαλισμένος και κουρασμένος. Εδώ έχουμε το παράδειγμα του πώς ένας κατεξοχήν ζεν πρεμιέ του θεάτρου έχει την ικανότητα να αποδυθεί το μανδύα του γοητευτικού και λαμπερού σταρ, και να ζαρώσει, να γεράσει, να καταρρακωθεί από το χρόνο και τη μοναξιά. Έξοχη ερμηνεία.

 NGRadio

Η ερμηνεία του Στράτου Τζώρτζογλου στους σπονδυλωτούς ρόλους που καλείται να υπηρετήσει συνιστά μια ηχηρή έκρηξη της ανεξάντλητα πολυσχιδούς υποκριτικής του δεινότητας.

 Γιώργος Παπαγιαννάκης