Τι δουλειά έχει ένα λουκάνικο, μια μορταδέλα και ένα πάντα στο Guggenheim;
Το αναρχικό χιούμορ του διάσημου ελβετικού διδύμου Fischli – Weiss αποκαλύπτεται σε όλο του το μεγαλείο μέσα από την αναδρομική έκθεση «How to Work Better», που φιλοξενεί το περίφημο μουσείο της Νέας Υόρκης. Της Χριστίνας Φαραζή
Χαρτόκουτα φλέγονται. Ένα πάντα και ένας αρουραίος κοιμούνται στο πάτωμα. Μια γάτα πίνει γάλα. Λουκάνικα παίρνουν ανθρώπινη μορφή και σαλάμια, ζαμπόν και μορταδέλες μας καλούν να αντισταθούμε και να μην τα καταβροχθίσουμε… Στα επιδέξια χέρια των ανατρεπτικών Peter Fischli και David Weiss τα πάντα μπορούν να αποκτήσουν ποιητική διάσταση: από τα αλλαντικά και τα λουλούδια, μέχρι τα ζώα και τα αντικείμενα καθημερινής χρήσης, όπως καρέκλες, κουβάδες και μπουκάλια κρασιού.
Το αναρχικό χιούμορ του διάσημου ελβετικού διδύμου αποκαλύπτεται σε όλο του το μεγαλείο μέσα από την αναδρομική έκθεση «Peter Fischli David Weiss: How to Work Better», που φιλοξενείται αυτή την περίοδο στο περίφημο μουσείο της Νέας Υόρκης, Guggenheim και θα διαρκέσει μέχρι τις 27 Απριλίου.
Η έκθεση αποτελεί την πρώτη σημαντική έρευνα που έχει πραγματοποιηθεί μέχρι στιγμής πάνω στο 33χρονο εικαστικό έργο των Fischli και Weiss. Σε αυτή παρουσιάζονται περισσότερα από τριακόσια γλυπτά, φωτογραφίες, βίντεο και εγκαταστάσεις, που αποτυπώνουν το πηγαίο χιούμορ και τη συνεχή περιέργεια και όρεξή των δύο καλλιτεχνών να ανακαλύψουν την ιδιαιτερότητα των καθημερινών στιγμών και των αντικειμένων, να μιλήσουν για τη φύση των πραγμάτων και τον σύγχρονο πολιτισμό μας, με το δικό τους φυσικά ανατρεπτικό τρόπο.
Σχεδόν το σύνολο του έργου τους διαπνέει το χιούμορ, το οποίο δεν ήταν πάντα πνευματώδες, αλλά πολλές φορές… βλακώδες εν γνώσει τους. «Δεν φοβηθήκαμε ποτέ το ηλίθιο αστείο, το αστείο που είναι τόσο κακό που γίνεται ντροπιαστικό», υπογραμμίζει σήμερα ο 64χρονος Peter Fischli.
Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ύστερα από το θάνατο του David Weiss τον Απρίλιο του 2012, ζει και εργάζεται μόνος πλέον στη Ζυρίχη, συνεχίζοντας την κληρονομιά που του άφησε ο συνεργάτης και συνοδοιπόρος του στην από κοινού περιπλάνησή τους στον κόσμο της τέχνης.
Η συνεργασία τους ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του ’70, όταν το 1979 πραγματοποίησαν την έκθεση που τους έφερε στο προσκήνιο με τίτλο «Sausage Series». Μία σειρά φωτογραφιών με λουκάνικα που έπαιρναν ανθρώπινη μορφή και η οποία έμελλε να «στιγματίσει» την καριέρα τους και να σηματοδοτήσει την αρχή της μεταμόρφωσης καθημερινών πραγμάτων σε εικαστικά έργα μέσα από τη φωτογραφία, τη γλυπτική, τις εγκαταστάσεις και τις περφόρμανς.
Για να πάρετε μια ενδεικτική γεύση της φιλοσοφίας του έργου τους, αξίζει να παρακολουθήσετε το ακόλουθο διάσημο art film τους, με τίτλο «The Way Things Go», το οποίο μάλιστα παρουσιάστηκε τον περασμένο Απρίλιο στο Μουσείο Μπενάκη.
Πρόκειται για ένα βίντεο που ακολουθεί την επισφαλή ζωή των αντικειμένων σε μια αλληλουχία συναρπαστικών, δραματικών και διασκεδαστικών γεγονότων ενορχηστρωμένων από τους δύο καλλιτέχνες στο στούντιο τους.