Το σημάδι | Το υπέροχο τραγούδι αγάπης που μελοποίησε ο αξέχαστος Λαυρέντης Μαχαιρίτσας στον τελευταίο του δίσκο

Γράφει η Μανταλένα-Μαρία Διαμαντή

” Να κινδυνεύσω να πνιγώ απ`το δικό σου χάδι… Κι αν καταφέρω να σωθώ να το`χω το σημάδι.”

Τον γνωστό αθλητικογράφο – αρχισυντάκτη στην Cosmote TV και υπεύθυνο για το τέννις- κ. Γιάννη Κυφωνίδη, τον γνώρισα όταν ήμουν ακόμα φοιτήτρια, στο Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Δίδασκε τότε εκεί, αθλητικό ρεπορτάζ. Αν και οι δικές μου αναζητήσεις και ενδιαφέροντα έκλιναν περισσότερο σε κοινωνικά, πολιτιστικά θέματα, αλλά και στη μουσική παραγωγή, το μάθημά του το έβρισκα αρκετά ενδιαφέρον. Ωστόσο, η δική μου φύση και ιδιοσυγκρασία με οδηγούσαν όπου κυριαρχούσε η τέχνη. Αν κάποιος τότε, μου έλεγε ότι ο καθηγητής μου που έδειχνε τόσο αφοσιωμένος στα αθλητικά δρώμενα, όχι μόνο αγαπούσε τη μουσική αλλά έγραφε και στίχους, θα ήταν έκπληξη για εμένα. Ευχάριστη! Όπως όταν ο ίδιος μου είπε ότι ο μεγάλος Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, μελοποίησε λίγο πριν φύγει από τη ζωή τους στίχους του τραγουδιού του: “Το σημάδι”.

 Πότε και με ποια αφορμή ξεκίνησε να γράφει στίχους; Ποια ήταν η πηγή έμπνευσής του για το συγκεκριμένο του τραγούδι; Πώς γνωρίστηκε με τον αξέχαστο μουσικοσυνθέτη κι εκείνος αποφάσισε να αναδείξει τους στίχους του; 

Αξίζει να διαβάσετε όλα όσα μου είπε…

Κ. Κυφωνίδη, υπογράφετε τους στίχους τους στίχους του τραγουδιού «Το Σημάδι», το οποίο περιλαμβάνεται στον τελευταίο δίσκο του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα με τίτλο «Ψέμα στο Ψέμα», κάνοντας έτσι το ντεμπούτο σας στη δισκογραφία. Πώς προέκυψε αυτή η συνεργσία και πώς γεννήθηκε για εσάς αυτή η ιδιαίτερη κλίση;

Mπορεί για εμάς να θεωρούν ότι όλα είναι γήπεδο, μπάλα κλπ. Ωστόσο, υπάρχει πολλή ευαισθησία στο αθλητικό ρεπορτάζ. Δυστυχώς ο κόσμος έχει διαφορετική εικόνα. 

Νιώθω πραγματικά ευλογημένος, τυχερός, είναι τιμή μου που συνεργάστηκα με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα.Το τραγούδι αυτό προέκυψε από  εσωτερική ανάγκη. Είναι κάτι που το κάνω χρόνια τώρα. Να γράφω στίχους. Είχα όμως μια συστολή στο να τους επικοινωνήσω. Παρόλο που ήταν πάντα στο μυαλό μου. Από μικρός ακούω μουσική και για να είμαι ειλικρινής, με ενδιέφερε να εμπλακώ σε ένα κομμάτι της μουσικής και ιδιαίτερα με τους στίχους, Πάντα μου άρεσε να μαθαίνω ποιοι γράφουν τους στίχους. Δεν ασχολήθηκα με κάποιο όργανο, από φωνή λίγα πράγματα, οπότε αυτός ήταν ο δρόμος ο δικός μου στο τραγούδι. Στη ζωή μου κυριαρχούσε ο αθλητισμός και η μουσική. Παρακολουθούσα τα αθλητικά και τα μουσικά δρώμενα από μικρό παιδί.

Μεγαλώνοντας, καθένας μας  αρχίζει και τα βρίσκει με τον εαυτό του και δεν φοβάται ούτε να εκθέσει το συναίσθημά του αλλά ούτε και να ψάξει να βρει το δρόμο να επικοινωνήσει αυτό που θέλει. Στην πορεία μου έφυγε λίγο η συστολή, είχα γνωρίσει ανθρώπους της μουσικής κυρίως από τη διαδρομή μου στη δημοσιογραφία. Δηλαδή άλλους τους είχαμε καλεσμένους σε εκπομπές σε κανάλια που ήμουν εγώ, όπως με τον Μίλτο Πασχαλίδη, τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, τον Μπάμπη Στόκα. Με άλλους ήμουν μαζί στο protagon όπως με τον Πάνο Μουζουράκη και τον Οδυσσέα Ιωάννου. Παρακολουθούσα συστηματικά και τις μουσικές σκηνές της Αθήνας, γιατί εγώ τελείωσα το λύκειο στη Θεσσαλονίκη και ήρθα για σπουδές στην Αθήνα όπου και παρέμεινα. Σήμερα  στα 48 μου χρόνια, πήρα την απόφαση να το εκθέσω και να το επικοινωνήσω με έναν άνθρωπο που ξέρει. Έστειλα στίχους στον Οδυσσέα Ιωάννου τον οποίο θεωρώ έναν από τους κορυφαίους σύγχρονους στιχουργούς και εκείνος μου είπε ότι του άρεσαν πολύ και να το ψάξω. Κι αυτό το έκανα μόνος μου δίχως να ζητήσω βοήθεια, παρόλο που θα ήταν διατεθειμένος να το κάνει.

Τον Λαυρέντη τον είχα γνωρίσει μέσω του τένις που το αγαπούσε πολύ. Έβλεπε πάρα πολύ τένις, τον είχαμε καλέσει και σε μια εκπομπή και έτσι  διατηρήσαμε αυτή την επαφή. Του έστειλα κάποιους στίχους και ένα από αυτά τα έκανε τραγούδι. Μου είπε ότι επειδή του βγήκε λίγο «κρητικό» θα το έλεγε με τον Μίλτο Πασχαλίδη τον οποίο ήξερα επίσης από πριν αρκετά καλά μέσω της ενασχόλησης με τον αθλητισμό. Ο Μίλτος είναι ΑΕΚ, τον είχαμε καλέσει σε εκπομπές, ντέρμπι, τον γνώριζα μέσω του ρεπορτάζ κλπ.  Η ηχογράφηση στις 25 Μαΐου με σκοπό να κυκλοφορούσε το άλμπουμ του Λαυρέντη τον Οκτώβριο. Δυστυχώς όμως, μας πρόλαβαν οι εξελίξεις… Νιώθω ευλογημένος και πολύ τυχερός γιατί στιχουργικά το πρώτο πράγμα που βλέπει το φως της ημέρας είναι σύνθεση του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και το τραγουδάει ο ίδιος με τον Μίλτο Πασχαλίδη. 

Αναρωτιέμαι αν οι στίχοι σας είναι βιωματικοί. Κι ακούγοντάς τους έχω την εντύπωση ότι είναι…

Ναι είναι βιωματικοί. Συνήθως έγραφα πράγματα που έχω ζήσει και που αισθάνθηκα εγώ ο ίδιος. Τώρα έχω αρχίσω να γράφω και λίγο βιωματικά μεν αλλά εξ αντανακλάσεως. Όπως από το βίωμα ενός φίλου μου, από μια ταινία που είδα, από ένα βιβλίο που διάβασα, από μια φράση που είδα και μου άρεσε. Το «Σημάδι» όμως ναι  ήταν βιωματικό. Το είχα γράψει πριν δυο-τρία χρόνια και έφτασε στα χέρια του Λαυρέντη πριν από κανένα χρόνο. 

Από τις φωτογραφίες που μου στείλατε βλέπω ότι ήσασταν κι εσείς στην ηχογράφηση. Θα ήθελα να μας μιλήσετε για εκείνη τη μέρα.

Ήμουν κι εγώ εκεί. Ήταν όπως είπα και πριν στις 25 Μαΐου. Μου είχε πει ο Λαυρέντης ότι θα το γράψουν με τον Μίλτο ένα Σάββατο στις 12:15. Όπως καταλαβαίνεις δεν θα μπορούσα να μην θυμάμαι λεπτομέρειες γιατί είναι πραγματικά μαγικό για εμένα. Μου είχε πει «έλα κατά τις 12:15», είχε ένα δικό του στούντιο. Εγώ πήγα στις 12 και μου λέει «νωρίς ήρθες». «Με τέτοιο άγχος που είχα κανονικά θα έπρεπε να έρθω κάτω από το σπίτι σου και να χτυπάω τις πόρτες», του απάντησα. Η διαδικασία ήταν μαγική και εξαιρετικά συγκινητική.  

Θα ήθελα να μας μιλήσετε για τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα…

Δεν είχε περάσει ούτε μια εβδομάδα πριν φύγει που να είχαμε μιλήσει… Σοκ για μένα…

Ο Λαυρέντης ήταν ένας πολύ δοτικός, ανιδιοτελής, δίχως ανασφάλειες. Εμπιστευόταν και νέους ανθρώπους, δεν φοβόταν ότι θα βγει ένας καινούριος, θα μας πάρει τη δουλειά κλπ.  Δεν ήταν ιδιοτελής, ήταν ασφαλής με το έργο του. Λίγο βλοσυρός στη σκηνή αλλά είχε πολύ χιούμορ. 

Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας δεν θεωρείται τυχαία ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες τραγουδοποιούς. Μπορεί να έφυγε από τη ζωή  ξαφνικά στις 9 Σεπτεμβρίου του 2019, θα μείνει όμως “πάντα εδώ” για εμάς που ακούμε τα τραγούδια του…