Ο Μπέκετ γελάει με το Flat Hunters
Είδαμε το ριάλιτι του Ant1 και αναρωτιόμαστε σε ποιο παράλληλο σύμπαν οι Έλληνες βρίσκουν σπίτι ανάμεσα σε τρεις επιλογές.
Τι μας έλειπε από την εγχώρια μικρή οθόνη; Μια εκπομπή που να μας πετάει στα μούτρα τον πόνο μας. Έναν από τους πολλούς, δηλαδή. Αυτός βέβαια είναι πόνος βαθύς και βάσανο μεγάλο και συμπυκνώνεται σε δύο λέξεις που όταν τις ακούς θες επιτόπου να βάλεις τα κλάματα: εύρεση κατοικίας.
Ήρθε λοιπόν το Flat Hunters στον ANT1 να μας δείξει πώς βρίσκουμε σπίτι στην Ελλάδα. Δηλαδή, όχι ακριβώς, κάτι πάει να πει αλλά το γυαλίζει και το θολώνει ενώ θα μπορούσε να σου το δώσει ωμό όπως το ζεις και να σε κάνει να ταυτιστείς τόσο που να κλαις και να γελάς ταυτόχρονα. Γιατί όταν ο πόνος σου γίνεται θέαμα βλέπεις και το αστείο μέσα του και είναι λυτρωτικό.
Το Σάββατο που μας πέρασε ήταν η πρεμιέρα της εκπομπής και είδαμε τρεις μεσίτες, την Εκατερίνα Μαντζάκου, τον Βασίλη Αστεριάδη και τον Νίκο Κατσιαντώνη, να ανταγωνίζονται μεταξύ τους για να βρουν το κατάλληλο ακίνητο για κάθε ενδιαφερόμενο. Το πρώτο επεισόδιο επικεντρώθηκε στη Μάιρα και τον Ανδρέα, ένα ζευγάρι που έχει αποκτήσει πρόσφατα παιδί και αναζητά την επόμενη κατοικία του στα Νότια Προάστια. Στόχος τους, η αγορά ενός ευρύχωρου σπιτιού που θα καλύπτει τις ανάγκες της νέας τους οικογένειας.
Οι μεσίτες δείχνουν, το ζευγάρι αποφασίζει, το επεισόδιο τελειώνει. «Το ζευγάρι κάνει τι;» λέμε εμείς από την πλευρά μας. Από ποιο παράλληλο σύμπαν βγήκε αυτό το ζευγάρι, που ψάχνει σπίτι, του έφεραν τρεις επιλογές και βρήκε στη μία τη λύση του; Τόση ευκολία πια; Γελάνε ο Μπέκετ και ο Ιονέσκο, ο σουρεαλισμός εδώ τους ξεπερνά. Γιατί στην πράξη, η ελληνική αγορά ακινήτων δεν είναι ποτέ λύση ανάμεσα σε τρεις επιλογές. Καλούμαστε να βρούμε λύση σε εξίσωση που δεν λύνεται. Δηλαδή δεν βρίσκουμε καμία λύση κατά πάσα πιθανότητα και καταλήγουμε με ηρεμιστικά.
Θα μπορούσαμε να περάσουμε πολύ ωραία βλέποντας ένα τηλεοπτικό ριάλιτι για την εύρεση κατοικίας στην Ελλάδα, αρκεί να άγγιζε τον πυρήνα της παράνοιας που τη διαπερνά. Το να βρεις σπίτι έχει μετατραπεί σε δοκιμασία αντοχής και νεύρων. Ζούμε ένα «Περιμένοντας τον Γκοντό» όπου τον περιμένουμε μάταια να έρθει κρατώντας κλειδιά σπιτιού στο χέρι.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Το TikTok έχει γεμίσει βίντεο όπου μεσίτες παρουσιάζουν σπίτια που, όσο κι αν τα παινεύουν, δεν σώζονται: «Φωτεινό και λειτουργικό», λέει ο ένας με την κάμερα του να καταγράφει ένα ημιυπόγειο με παραθυράκι πιο μικρό κι από κόλλα Α4. «Ρετιρέ με θέα», λέει ο άλλος, και η θέα είναι λίγη θάλασσα που αχνοφαίνεται πίσω από τη μπουγάδα του απέναντι, ενώ το ρετιρέ είναι απλώς ένα δώμα σε ταράτσα. Κι από κάτω, φαρδιά πλατιά η τιμή, 500 ευρώ το λιγότερο. Πάρε να έχεις, να γουρλώσεις τα μάτια και απελπιστείς πριν καν ξεκινήσεις το ψάξιμο.
Στα σχόλια φυσικά γίνεται λαϊκό δικαστήριο. Γιατί εδώ έχουμε φτάσει να σε κοροϊδεύουν απροκάλυπτα παρουσιάζοντας σου το παμπάλαιο για νέο, το ημιυπόγειο για ευκαιρία και το πλυσταριό για ρετιρέ με θέα. Σε λίγο θα μας πούνε ότι ένα σπίτι του πενήντα που δεν το έχουν ανακαινίσει από τότε που το έφτιαξαν είναι vintage aesthetic και δώσε ένα χιλιάρικο ενοίκιο γιατί σπανίζει να το βρεις αλλού σε αυτή την αυθεντική κατάσταση. Δεν θα το έλεγε έτσι ένας μεσίτης στο Tik Tok; Έτσι θα το έλεγε, σας το υπογράφω εγώ που η ένοχη απόλαυση μου είναι να χαζεύω τα βίντεο τους και μετά τα σχόλια των χρηστών από κάτω.
Και έρχεται τώρα το Flat Hunters να παρουσιάσει την αναζήτηση σπιτιού ως μια λογική διαδικασία επιλογής ανάμεσα σε εναλλακτικές. Τρεις τον αριθμό. Και μία απ’ αυτές θα σου κάνει… Μας δουλεύετε; Για τους περισσότερους, δεν υπάρχει τρίλημμα, αλλά αν ούτε ένα που και να σου κάνει και να μπορείς να το αντέξεις οικονομικά.
Να μου πεις, πώς θα μπορούσε να μεταφραστεί αυτό στην τηλεοπτική γλώσσα; Και να είναι και entertainment; Τίποτα άλλο δεν θα χρειαζόταν παρά μόνο να αποτυπώσει όσα ήδη γίνονται. Όπως η τέχνη αντιγράφει τη ζωή, έτσι θα μπορούσε να την αντιγράψει και το ριάλιτι. Να μην παρουσιάζει απλώς ακίνητα και μια μάχη μεσιτών. Η μάχη εδώ δεν είναι των μεσιτών, αλλά των ανθρώπων που έχουν απέναντι τους. Και σίγουρα, είναι ο παραλογισμός που ζούνε ψάχνοντας μια στέγη για να βάλουν από κάτω το κεφάλι τους, ένα ατελείωτο πηγαινέλα από τη Σκύλλα – ισόγειο με αυλή στον ακάλυπτο – και Χάρυβδη – δώμα στην ταράτσα. Κάπου ανάμεσα βρίσκουν και το σπίτι των ονείρων τους, μόνο που κοστίζει τα διπλά απ’ αυτά που θα μπορούσαν να διαθέσουν.
Θες καλό, αληθινό, σκληρό ριάλιτι; Αφήνεις το Flat Hunters και το γυρνάς στο ριάλιτι που παίζεται εκτός οθόνης. Σκληρό και σουρεαλιστικό με αυθεντικό τρόπο, με αληθινή αγωνία και Μπεκετικό αίσθημα ματαιότητας. Με social media που γεμίζουν σχόλια ειρωνείας και αγανάκτησης με όσα λένε οι μεσίτες και θεατές σαν κι εμένα να χαζεύουν με ένοχη απόλαυση.
Το κυνήγι του σπιτιού σήμερα είναι δράμα με στοιχεία κωμωδίας, δεν είναι διαγωνισμός μεσιτών για το ποιος θα έχει την καλύτερη λύση. Την καλύτερη χειρότερη λύση, ναι, το ακούμε. Διαγωνισμός μεσιτών για το ποιος θα πει την πιο άκυρη, παραπλανητική περιγραφή ακινήτου; Πάλι το ακούμε. Διαγωνισμός υποψήφιων αγοραστών και ενοικιαστών για το ποιος θα συγκρατήσει το θυμικό του, να μην καταρρεύσει, όσο ψάχνει σπίτι, αυτό κι αν το ακούμε.
Τα άλλα δεν τα ακούμε. Και όπως φάνηκε και από την τηλεθέαση του πρώτου επεισοδίου του ριάλιτι του Αντ1, δεν θα βλέπουμε κιόλας.
Μπέκετ, βοήθα τους.
