Στη σειρά «Spider-Noir» ο Νίκολας Κέιτζ είναι όλα τα λεφτά
Η στιλάτη υπερηρωική σειρά είναι φτιαγμένη για να δώσει ρεσιτάλ ο ηθοποιός – πολυεργαλείο.
Περιεχόμενα
Δεν αποτελεί είδηση πως οι υπερηρωικές αφηγήσεις σε μικρή και μεγάλη οθόνη περνούν μια παρατεταμένη περίοδο κορεσμού, η οποία επαληθεύεται και από τη χλιαρή υποδοχή του κοινού που συνοδεύει σχεδόν κάθε νέα σχετική παραγωγή. Μεταξύ των ελάχιστων εξαιρέσεων τα τελευταία χρόνια, αποτέλεσε το έξοχο και βραβευμένο με Όσκαρ animation «Spider-Man: Into the Spider-Verse» (2018) των Στιβ Λάιτφουτ και Όρεν Ούζιελ, το οποίο αναζωογόνησε χαρακτηριστικά ένα εξουθενωμένο genre. Έτσι, δεν είναι τυχαίο πως ο Ούζιελ είναι το πρόσωπο – κλειδί για ένα ακόμα ευρηματικό και επιτυχημένο super αφήγημα, το οποίο αυτήν τη φορά κάνει την εμφάνισή του μέσω streaming.
Η αράχνη της Μάλτας
Με βάση το ομώνυμο κόμιξ εναλλακτικής πραγματικότητας, η σειρά «Spider-Noir» συνιστά μια τελείως διαφορετική εκδοχή του Spider-Man, στην οποία ο χαρακτήρας είναι ένας ξεπεσμένος ιδιωτικός ντετέκτιβ στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ‘30 εν ονόματι Μπεν Ρέιλι. Μάλιστα, αρχικά τουλάχιστον, δεν εκτελεί καν τα υπερηρωικά καθήκοντά του με αποτέλεσμα η πόλη να έχει γίνει άντρο του οργανωμένου εγκλήματος αλά Γκόθαμ Σίτι. Ένα ανεπούλωτο προσωπικό τραύμα τον κρατά πίσω, ωστόσο, όταν ένας κακοποιός τον μπλέκει σε μια δολοφονική πλεκτάνη, την ίδια στιγμή που κάνουν την εμφάνισή τους μυστηριώδεις άντρες με παράξενες υπερδυνάμεις, η ώρα για την επανεμφάνισή του πλησιάζει.
Και τα οκτώ επεισόδια του «Spider-Noir» κυκλοφόρησαν στην πλατφόρμα του Amazon Prime στις 27/5, έτσι όσο γράφονται αυτές οι γραμμές, ένα εικοσιτετράωρο αργότερα, μας έχει μείνει λίγο ακόμα για την ολοκλήρωση του κύκλου. Όμως, η σειρά είναι ακαριαία υποβλητική και δεξιοτεχνικά στημένη, με τη δουλειά που έχει γίνει σε επίπεδο αισθητικής να είναι εντυπωσιακή. Όπως προδίδει ο τίτλος, υφολογικά η παραγωγή αποτίνει φόρο τιμής στα κλασικά φιλμ νουάρ της δεκαετίας του ‘40 («Το Γεράκι της Μάλτας», «Ο Μεγάλος Ύπνος»), ακολουθώντας πιστά τους κανόνες του είδους. Εκτός του ότι ο Ρέιλι παραπέμπει ευθέως στους εμβληματικούς ντετέκτιβ που ενσάρκωσε ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ (Σαμ Σπέιντ, Φίλιπ Μάρλοου), στο συντακτικό του «Spider-Noir» συνυπάρχουν, ακόμη, οι μοιραίες γυναίκες (φαμ φατάλ), η αστική παρακμή και η συναισθηματική απαισιοδοξία, άλλα δοσμένα με απαράμιλλο στιλ και «χάρτινο» μεράκι που θυμίζει το «Sin City» (2005). Βέβαια, να σημειώσουμε εδώ ότι το Prime δίνει τη δυνατότητα παρακολούθησης των επεισοδίων και σε έγχρωμη εκδοχή, αλλά αν μας ρωτάτε χάνεται έτσι όλη η μαγεία της ασπρόμαυρης φωτογραφίας…
Από Super σε Spider-man
Φυσικά, δεν έχουμε αναφερθεί ακόμα στον άνθρωπο που κάνει τα πάντα στο «Spider-Noir» να απογειώνονται, τον πρωταγωνιστή Νίκολας Κέιτζ. Ο ηθοποιός που στο παρελθόν βρέθηκε πολύ κοντά στο να ενσαρκώσει τον Superman, κόβει και ράβει στο ρόλο του πιο δημοφιλούς σήμερα υπερήρωα, δίνοντας vintage αέρα και επιβλητική ενέργεια στην ερμηνεία του. Όχι πως εκπλήσσει το γεγονός ότι ο οσκαρικός Αμερικανός κλέβει την παράσταση, απλά βρίσκεται ένα βήμα πιο κοντά στο να έχει τερματίσει την έννοια «ηθοποιός» στην καριέρα του.
Παρόλα αυτά, δεν είναι ο μόνος που παίζει δείχνοντας να το απολαμβάνει στο έπακρο. Η τηλεοπτική γραμματέας του Κάρεν Ροντρίγκεζ σερβίρει διαδοχικές κωμικές ατάκες, η Λι Τζουν Λι διαπρέπει σε έναν ακόμα βοηθητικό ρόλο σε πλαίσιο εποχής («Βαβυλώνα», «Αμαρτωλοί»), ο Λαμόρν Μόρις αποδεικνύεται τέλεια επιλογή για άτυπο sidekick του Ρέιλι και ο Μπρένταν Γκλίσον είναι αυθεντικά βλοσυρός ενσαρκώνοντας τον κακό της υπόθεσης. Όλοι τους φροντίζουν να κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον σε μια ιστορία που, για την ώρα, μοιάζει προσηλωμένη στη ψυχαγωγία και όχι στην επανάληψη δοκιμασμένων συνταγών. Το πεδίο είναι ορθάνοιχτο όσον αφορά το πού θα φτάσει η πλοκή, αρκεί να αναφέρουμε ότι στα κόμιξ ο Spider-Noir μάχεται ενάντια στους ναζί, αλλά προς στιγμήν μας έχει ψήσει φουλ.
Διαβάστε περισσότερες κριτικές σειρών εδώ.
Διαβάστε επίσης
