Δήμητρα Κατσαφάδου: «Έφτασα στην άκρη του γκρεμού. Ήμουν πολύ μόνη»
Μια εξομολογητική συνέντευξη έδωσε η γνωστή επιχειρηματίας στην εκπομπή Πρωταγωνιστές με τον Σταύρο Θεοδωράκη, αποκαλύπτοντας άγνωστες πτυχές της ζωής της.
Περιεχόμενα
Η Δήμητρα Κατσαφάδου δεν δίστασε να μιλήσει για τις πιέσεις που βίωσε από μικρή ηλικία, αλλά και για το bullying που δέχτηκε στο σχολείο, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Στο σχολείο διάβαζα πολύ κι έφαγα πολύ bullying για αυτό ότι ήμουν φυτό». Όπως εξήγησε, η οικογένειά της, και κυρίως η μητέρα της, είχε πολύ υψηλές απαιτήσεις, κάτι που τη διαμόρφωσε, αλλά δεν την έκανε να μετανιώσει: «Δεν θα άλλαζα με τίποτα την διαπαιδαγώγηση της μητέρας μου».
Αν και αρχικά ήθελε να ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο, τελικά στράφηκε στη χημεία, εξηγώντας πως αυτή η επιλογή ήταν καθοριστική για όσα ακολούθησαν. «Ήθελα να κάνω μια δική μου χημεία. Δεν θέλω να εμπορευματοποιήσω το προϊόν μου γιατί είναι το παιδί μου. Δεν θέλω να ανοιχτώ έξω», είπε, δείχνοντας τη φιλοσοφία με την οποία αντιμετωπίζει την επιχειρηματικότητα.
Η αρχή, ωστόσο, ήταν κάθε άλλο παρά εύκολη. «Στο Μενίδι ξεκίνησαν όλα. Έφτασα στην άκρη του γκρεμού. Ήμουν πολύ μόνη», εξομολογήθηκε, περιγράφοντας πώς ξεκίνησε να φτιάχνει καλλυντικά και να τα πουλά από στόμα σε στόμα, πηγαίνοντάς τα η ίδια στα σπίτια των πελατών της. Παρά τις δυσκολίες, κατάφερε σταδιακά να χτίσει τη δική της πορεία, επιμένοντας ότι το κίνητρό της δεν ήταν το χρήμα:
«Εγώ πάω για την υστεροφημία, όχι για τα λεφτά».
Η επιτυχία, όμως, είχε και το τίμημά της. «Στην επιτυχία έμειναν λίγοι άνθρωποι. Οι φίλοι παρέμειναν ελάχιστοι», παραδέχτηκε, τονίζοντας πως πολλές φορές ένιωσε υποτίμηση και απόσταση από ανθρώπους του περιβάλλοντός της.
Ιδιαίτερα συγκλονιστική ήταν η αναφορά της στις ψυχικές δυσκολίες που αντιμετώπισε: «Έχω περάσει καταθλιπτικές περιόδους, κρίσεις άγχους. Το μηχάνημα ρέταρε γιατί ήμουν one woman show». Μάλιστα, μίλησε ανοιχτά για την εμπειρία της με την κατάθλιψη, λέγοντας: «Η κατάθλιψη δεν φεύγει ποτέ, ειδικά σε καλλιτέχνες», ενώ αποκάλυψε ότι έχει ακολουθήσει και φαρμακευτική αγωγή στο παρελθόν.
Παρά τις δυσκολίες, η ίδια δηλώνει γεμάτη από την αγάπη που λαμβάνει: «Αυτή η αγάπη που βιώνω δεν έχει σύνορα. Και να φύγω αύριο, θα είμαι χορτάτη».
Το ογκολογικό νοσοκομείο
Το μεγαλύτερο, όμως, όραμά της ξεπερνά την επιχειρηματική επιτυχία. Μιλώντας για το ογκολογικό νοσοκομείο που δημιουργεί, δεν έκρυψε τη συγκίνησή της: «Λάμπω όταν αναφέρομαι σε αυτά τα πράγματα. Θέλω να δω την ταμπέλα να γράφει Δήμητρα Κατσαφάδου και ας πεθάνω». Ένας στόχος ζωής με βαθιά ανθρώπινο χαρακτήρα, όπως τον περιέγραψε και η ίδια, θέλοντας να προσφέρει ουσιαστική βοήθεια απαλύνοντας τον πόνο των ασθενών και να τους εξασφαλίσει καλύτερες συνθήκες θεραπείας.
