Είμαι ο μόνος υπαίτιος για το άθλιο τουριστικό προϊόν που πρόσφερε φέτος η Ελλάδα ;
Η Ελλάδα βρίσκεται σε βαθιά παρακμή. Το τουριστικό προϊόν της είναι σάπιο. Παντού ισχύει ο νόμος του βολέματος, της θεσμικής αδιαφορίας, της επιχειρηματικής αλητείας και της αρπαχτής. Επειδή λοιπόν μια χαζοχαρούμενη παράσταση στην Επίδαυρο και ένα προσωπικό situationist event στη Νίσυρο δεν σώζουν την παρτίδα, μάλλον ήρθε η ώρα να αντιδράσετε…Όχι; Κρίμα…
Μετά από σύντομη περιήγηση σε 4 νησιά των Δωδεκανήσων αισθάνομαι ότι είμαι ο μόνος υπαίτιος για το άθλιο τουριστικό προϊόν που πρόσφερε φέτος η Ελλάδα στους επισκέπτες της. Προφανώς και δεν φταίνε ο ΣΕΤΕ, οι αρμόδιοι υπουργοί διαδοχικών κυβερνήσεων, οι επιχειρηματίες, οι πράκτορες, οι υπεύθυνοι επικοινωνίας. Είναι φανερό ότι φταίω προσωπικά που κανείς δεν έκοβε απόδειξη, κανείς δεν δεχόταν κάρτα, χρέωναν τρίδιπλα και πρόσφεραν κάκιστες υπηρεσίες (ανέκδοτο το wifi και συνήθης τακτική οι παραποιημένες φωτογραφίες εσωτερικών χώρων). Φταίω που οι ταλαίπωροι τουρίστες στη Λίνδο και την παλιά πόλη της Ρόδου έτρεχαν αλλόφρονες, κινηγημένοι από κακάσχημα κοράκια (φάτσες της νύχτας) που προσπαθούσαν να τους χώρουν έναν καφέ και μια μπύρα στο στόμα. Φταίω που η εικόνα των δύο αυτών περιοχών παρέπεμπε στην Ελλάδα του ’60, χωρίς την αγνότητα και την αθωότητα εκείνων των χρόνων.

Ένα τεράστιο, πανάθλιο Μοναστηράκι της αδίστακτης αρπαχτής. Gyros, μουσακάς και πολύχρωμα τσαρούχια παντού! Προφανώς φταίω που η συνιστώμενη από το Rough Guides ταβέρνα στα Στεγνά πρόσφερε μισοψημένα φαγητά (για να προλάβει προφανώς να εξυπηρετήσει όλα τα τραπέζια), σαργό με πλαστική πέτσα και τα χόρτα για επιδόρπιο. Φταίω που οι ταξιτζήδες της Ρόδου είναι η χειρότερη μαφία επαγγελματιών που έχω γνωρίσει. Χυδαίοι, αγενείς, τσαμπουκάδες με άποψη για το που θα φας (“δηλαδή όσοι τρώνε στην παλιά πόλη είναι ηλίθιοι και μόνο εσύ είσαι έξυπνος που πας να φας αλλού;”) ή για το πόση ώρα θα σου διαθέσουν για να κατεβάσεις τις βαλίτσες σου.

Φταίω που η Σύμη είναι ένα τεράστιο πλατώ Τούρκικου σήριαλ γεμάτο κότερα με γλίτσες που συνοδεύονται από πληθωρικά μανεκέν. Φταίω που ο Συμιακός επιχειρηματίας φτύνει στον δρόμο βλέποντας τον Έλληνα τουρίστα. Φυσικά προτιμάει τον Τούρκο που θα πληρώσει χαλαρά τον παραφουσκωμένο λογαριασμό και θα ξεπλύνει άφθονο χρήμα στις ντόπιες γκαλερί. Φταίω που φημισμένη ταβέρνα του νησιού, σερβίρει κατεψυγμένα θαλασσινά ισχυριζόμενος ότι “τα δικά του είναι καλύτερα από τα φρέσκα” (εκείνος ο έρμος ο αστερίσκος που ακριβώς ήταν κρυμμένος στον κατάλογο;) και έχει “φρέσκα” ψάρια εισαγωγής (στο γνωστό “κουτί”, αν είσαι τυχερός βέβαια). Φταίω που έκλεισα τραπέζι μπροστά στο μώλο, 4 ημέρες πριν και όταν πήγα ο μάγκας της νύχτας μου είπε “μια χαρά είναι το τραπέζι που σου δίνω, άμα σου αρέσει” και έχει και τον μπράβο έτοιμο “να σε πετάξει στη θάλασσα” αν αποφασίσεις να καλέσεις την αστυνομία. Πάντως σίγουρα δεν φταίω για τις κατσαρίδες μεγέθους ιστιοπλοϊκού που έκαναν ανεμπόδιστες τη βόλτα τους στον Γιαλό.

Φταίω που η Νίσυρος είναι τόσο ερασιτεχνικά παρεϊστικη ώστε για να φας στον Τριαντάφυλλο πρέπει είναι να είσαι ή παρέα από τσαχπίνικα γκομενάκια ή φιλαράκι του (οι beatiful people μετράνε διπλά). Άσε που και εδώ τα χόρτα και οι σαλάτες έρχονται αντί γλυκού. Φταίω που οι ντόπιοι ουδόλως ενοχλούνται που τα Εξαρχειώτικα πλήθη βολεύονται με ένα ντάκο και μια μπύρα για όλη την ημέρα στο ίδιο τραπέζι. Και μάλλον δεν είναι τυχαίο ότι το καλύτερο φαγητό το έκανα σε ανεπιτήδευτα εστιατόρια ξένων, σχεδόν παντού (χωρίς να αδικώ την “Αργώ” στο Χαράκι, τον “Captain” στους Πάλους και τον “Μαυρίκο” με την εξαίρεση των άθλιων σερβιτόρων – άλλο παράγγελνες, άλλο έτρωγες και συνήθως χωριστά από το ταίρι σου). Και το μόνο που πραγματικά με χαροποίησε ήταν οι ανεξάντλητες φυσικές ομορφίες. Δυστυχώς οι τόποι που γνώρισα ήταν χωρίς ανθρώπινες ψυχές.

Η Ελλάδα βρίσκεται σε βαθιά παρακμή. Το τουριστικό προϊόν της είναι σάπιο. Παντού ισχύει ο νόμος του βολέματος, της θεσμικής αδιαφορίας, της επιχειρηματικής αλητείας και της αρπαχτής. Επειδή λοιπόν μια χαζοχαρούμενη παράσταση στην Επίδαυρο και ένα προσωπικό situationist event στη Νίσυρο δεν σώζουν την παρτίδα, μάλλον ήρθε η ώρα να αντιδράσετε…Όχι; Κρίμα…
Υ.Γ.
1. Παρακαλώ μη ξανακούσω το παραμικρό για τις εξαθλιωμένες εσχατιές της Ελλάδας, τις ειδικές νησιωτικές πολιτικές, μειώσεις φόρων κλπ. Αρκετά κορόιδο νοιώθω…
2. Παρέλειψα την Κω. Περιορίζομαι στο `70ies look.
3. To ότι όσα Ισλαμικά μνημεία συνάντησα ήταν σε άθλια κατάσταση το θεωρώ σύμπτωση. Όπως και αρκετά σημαντικά (Ιταλικά) αρχιτεκτονήματα στην Κω και στη Ρόδο.
4. Το 3G της Cosmote το κράτησα ως το ακροτελεύτιο ανέκδοτο του post…