Μαρία Παναγοπούλου | Ο άνθρωπος ξεχνάει. Αυτό είναι το μεγαλύτερο προτέρημά αλλά και το μεγαλύτερο κουσούρι του.
H χαρισματική συγγραφεάς- δημοσιογράφος, μιλά στη στήλη #βγαίνουμε_από_το_σπίτι του klik, για την εποχή μετά την καραντίνα εξαιτίας του κορωνοιού.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Covid-19. Ένας ιός που έχει στην κυριολεξία φέρει τα πάνω κάτω στις ζωές των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Μπορεί η ελληνική κυβέρνηση και οι Έλληνες επιστήμονες να διαχειρίστηκαν την πανδημία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, τα κρούσματα και οι θάνατοι στη χώρα μας να μειώθηκαν σημαντικά, όμως τίποτα δεν έχει ακόμα τελειώσει. Αυτό το επιβεβαιώνουν οι υγειονομικές βόμβες που εμφανίστηκαν πρόσφατα.
Ωστόσο, οι οικονομικές πιέσεις οδηγούν στην σταδιακή και με προφυλάξεις άρση των μέτρων. Κι έτσι κάποια στιγμή, θα βγούμε όλοι μας έξω. Σε προσωπικό επίπεδο, η φοβία είναι εκείνη που θα πρέπει να διαχειριστούμε, γιατί δυστυχώς τίποτα και κανείς ακόμα δεν μπορεί να τη βγάλει από το μυαλό και την ψυχή μας…
Από την επόμενη Δευτέρα 4 Μαΐου, αρχίζει η σταδιακή και προσεκτική επάνοδος μας στην κάποια καινούργια “κανονικότητα”, καθώς πρέπει να διαφυλάξουμε αυτά που κερδίσαμε στις μέρες της καραντίνας, αποφεύγοντας τις τραγικές σκηνές που παρακολουθήσαμε στις μεγάλες χώρες της Δύσης.
Η στήλη #μένουμε_σπίτι του klik, αγαπήθηκε από τους αναγνώστες. Λίγο πριν την αυγή της νέας ζωής μετά την καραντίνα, ετοιμάσαμε μια νέα στήλη, #βγαίνουμε_από_το_σπίτι και φιλοξενούμε αξιόλογες προσωπικότητες από διαφορετικούς επαγγελματικούς χώρους, να μας απαντήσουν σε τέσσερις ερωτήσεις.
Ας δούμε τί μας είπε η κα Μαρία Παναγοπούλου.
Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα θέλατε να κάνετε όταν τελειώσει η καραντίνα;
Θα ήθελα να επιστρέψω στην προ καραντίνας ζωή μου. Γίνεται; Με τα όμορφα και τα άσχημά της, τις χαρές και τις δυσκολίες της, αλλά με την ελευθερία να αγκαλιάζω τους ανθρώπους, να καλημερίζω το γείτονα χωρίς το φόβο ότι θα με κολλήσει, να πηγαίνω στη δουλειά μου χωρίς μάσκα και αντισηπτικό, να κάνω διακοπές με την κυριολεκτική έννοια του όρου.
Τι θα σας λείψει από τις μέρες της καραντίνας;
Ο χρόνος. Το περιθώριο να αναβάλω για την επόμενη μέρα υποχρεώσεις που με κουράζουν. Οι αμέτρητες ταινίες που είδαμε με τον σύζυγό μου. Η πρωινή γυμναστική που μπήκε ξανά στη ζωή μου μετά από χρόνια. Τα τηλεφωνήματα με τον γιο μου χωρίς κανένας από τους δυο να είναι αναγκασμένος να κλείσει βιαστικά.
Στη στήλη #μένουμε_σπίτι, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που είπαν ότι ο εγκλεισμός ήταν μια ευκαιρία για εσωτερική ενδοσκόπηση, για να δούμε επιθυμίες και αλήθειες που ίσως πριν είχαμε βάλει στην άκρη. Εσάς, αυτή η περίοδος, σε τι σας ωφέλησε και σε τι σας ζημίωσε ;
Με βοήθησε να συνειδητοποιήσω ότι πριν από την καραντίνα δεν είχα βάλει στην άκρη καμία επιθυμία και καμία αλήθεια, ότι δεν περίμενα τον κορωνοϊό για εσωτερική ενδοσκόπηση αλλά την έκανα με όποιο κόστος. Είπα επιτέλους ένα μπράβο στον εαυτό μου για όλα αυτά, γιατί ένιωσα πως του το χρωστούσα και υποσχέθηκα να σταματήσω να τον πιέζω ζητώντας του συνεχώς «κι άλλα». Οι ζημιές της καραντίνας είναι ανυπολόγιστες και αφορούν όλους μας. Αυτή είναι και η μεγάλη πρόκληση στις μέρες που έρχονται. Να προσαρμοστούμε στις αλλαγές. Να βρούμε τρόπο να μετριάσουμε τις απώλειες.
Ποια πράγματα θα θέλατε να αλλάξουμε στην καινούργια “κανονικότητα” σε σχέση με το παρελθόν;
Δεν ανήκω σε εκείνους που αισιοδοξούν ότι η καινούργια «κανονικότητα» θα αλλάξει τα κακώς κείμενα της προηγούμενης. Ό,τι στραβό είχε η ανθρωπότητα πριν από την πανδημία, θα συνεχίσει να το κουβαλάει και μετά από αυτήν. Ο άνθρωπος ξεχνάει. Αυτό είναι το μεγαλύτερο προτέρημά αλλά και το μεγαλύτερο κουσούρι του.
——————————————————————————————
Μπορείτε να δείτε τα πρόσωπα που φιλοξενήθηκαν στις δύο στήλες του klik :
