Μια κοινωνία χωρίς πυξίδα
Από την στιγμή που ο Λαϊκισμός έγινε η κύρίρχη πολιτική και κοινωνική ιδεολογία, το παιχνίδι στην Ελλάδα είχε κριθεί, Όπως και η νομοτελειακή πτώση.
Στην Φύση αλλά και στην Ζωή υπάρχει ένα μέγεθος κυρίαρχο. Ένα μέγεθος που καθορίζει το μέλλον, ανάλογα με αυτό που συνέβη στο παρελθόν, ή συμβαίνει στο παρόν. Είναι αυτό που σε γενικές γραμμές κρύβεται πίσω από την Θεωρία του Χάους. Το πιο γνωστό και εκλαϊκευμένο σλόγκαν της Θεωρίας του Χάους, είναι εκείνο που λέει ότι ” το φτερούγισμα μιας πεταλούδας στην Κίνα, μπορεί να προκαλέσει τυφώνα στο Σαν Φρανσίσκο”.
Το Σύμπαν ολόκληρο υπακούει σ` αυτόν τον νόμο εκφρασμένο αλλιώτικα, μ` έναν από τους πιο γνωστούς νόμους της Φυσικής, που λέει ότι κάθε Δράση, προκαλεί και μια ανάλογη Αντίδραση. Είναι και η γνωστή σχέση μεταξύ του Αιτίου και του Αιτιατού, δηλαδή της σχέση που έχει η κάθε Αιτία με το Αποτέλεσμά της.
Και η αιτία που τα συνδέει όλα αυτά δεν είναι άλλη από την Νομοτέλεια
Τα φαινόμενα που παρακολουθούμε σήμερα στην Ελλάδα, και που είναι ενδεικτικά μιας πορείας χωρίς πυξίδα, δεν είναι η Αιτία, αλλά το Αποτέλεσμα, Και όπως γίνεται συνήθως το τελικό Αποτέλεσμα έρχεται συχνά με κάτι που μοιάζει με έκρηξη. Πρόκειται για το Χρονικό Ενός Προαναγγελθέντος Θανάτου.
Σε όλη την διάρκεια της κρίσης και με πολύ μεγαλύτερη συχνότητα, ιδίως από την στιγμή που ο Σύριζα έγινε η ανερχόμενη πολιτική δύναμη έγραφα κάτι επαναλαμβανόμενα. Ότι δηλαδή ” Η Κρίση δεν είναι ούτε Πολιτική, ούτε Οικονομική. Είναι Διανοητική”. Και είναι το αποτέλεσμα του Λαϊκισμού που έχει γίνει η κυρίαρχη ιδεολογία και πολιτικά και κοινωνικά.
Ο Λαϊκισμός δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Υπάρχει παντού και πάντα. Το πράγμα αλλάζει, όταν ο Λαϊκισμός γίνει το κυρίαρχο μέγεθος τόσο πολιτικά όσο και κοινωνικά. Για να επικρατήσει ο Λαϊκισμός χρειάζεται κάποιες κρίσιμες μάζες. Η μία τέτοια κρίσιμη μάζα είναι στο επίπεδο της κοινωνίας. Εκεί η κρίσιμη μάζα συντίθεται από άλλες επί μέρους “ποιότητες”. Προϋποθέτει κοινωνικό μίσος μεταξύ των κοινωνικών ομάδων, με αιτία ή χωρίς αιτία,. Προϋποθέτει πολύ χαμηλό κριτήριο Ηθικής. Προϋποθέτει άγνοια για βασικά μεγέθη. Και κυρίως προϋποθέτει αυξημένα επίπεδα ηλιθιότητας. Η ηλιθιότητα όσο κι αν κάποιοι νομίζουν διαφορετικά, είναι πάλι βασικό μέγεθος τόσο πολιτικά όσο και κοινωνικά. Και δυστυχώς δεν είναι από εκείνα που επιδέχονται εύκολη βελτίωση. Όλες αυτές οι προϋποθέσεις γίνονται κατάσταση ή καθεστώς όταν αυτές οι κρίσιμες κοινωνικές μάζες, είναι αρκετές, για να δίνουν πολιτικές πλειοψηφίες.
Ο Λαϊκισμός όμως προϋποθέτει και μια άλλη κρίσιμη μάζα στο επίπεδο του πολιτικού συστήματος. Προϋποθέτει μια κρίσιμη μάζα, αδίστακτων πολιτικών απατεώνων, που δεν έχουν κανέναν ηθικό ενδοιασμό στο να “δώσουν”- μόνο στα λόγια εννοείται- στην μάζα των κοινωνικών λαϊκιστών αυτά που ζητάει, προκειμένου να φτάσουν στο “λάφυρο”. Στην Εξουσία. Και φυσικά ο σκοπός δεν είναι μόνο αυτή καθ` εαυτή η Εξουσία, αλλά κυρίως το χρήμα που εφάπτεται με την Εξουσία.
Ο Λαϊκισμός έγινε το κυρίαρχο πολιτικό και κοινωνικό μέγεθος στην Ελλάδα, από τις αρχές της δεκαετίας του ογδόντα, όταν επικράτησε η “νοοτροπία Πασόκ”. Η επικράτηση του Λαϊκισμού πολιτικά έχει σαν αποτέλεσμα την νομοτελειακή διάχυση του Λαϊκισμού , σε όλα τα κοινωνικά επίπεδα. Γίνεται και η κοινωνία “κατ` εικόνα και ομοίωση” των Λαϊκιστών που εξουσιάζουν.
Το βασικό στοιχείο του Λαϊκισμού είναι ο αμοραλισμός. Μια κοινωνία με αμοραλιστές ηγέτες γίνεται και η ίδια ανήθικη. Οδηγεί στο φαινόμενο των μικρών ή μεγαλύτερων ομάδων συμφερόντων, που θεωρούν ότι το ατομικό συμφέρον ή το συμφέρον της κάθε επιμέρους ομάδας, είναι σημαντικότερο από το συμφέρον από του συνόλου της κοινωνίας, γιατί απλώς μιμούνται το παράδειγμα των ηγετών τους.. Όταν τα μικρά ή μεγαλύτερα συμφέροντα θεωρούν ότι το δικό τους συμφέρον, είναι σημαντικότερο από το συμφέρον του συνόλου, τότε μετατρέπονται σε μικρούς ή μεγαλύτερους κοινωνικούς καρκίνους, που αρχίζουν να πολεμάνε μεταξύ τους. Αυτό οδηγεί με την σειρά του σε κοινωνική σχιζοφρένεια. Και όπως όλοι οι σχιζοφρενείς δεν μπορεί πια να ξεχωρίσει την λεπτή κόκκινη γραμμή που χωρίζει το Καλό από το Κακό.
ΟΙ κοινωνίες είναι ένας οργανισμός. Που έχει και κάποιες αναλογίες με τον ανθρώπινο οργανισμό. Ένας ανθρώπινος οργανισμός που πάσχει από σχιζοφρένεια και από πολλαπλούς καρκίνους, πολύ δύσκολα θα μπορέσει να επιβιώσει.
Μετά από τόσα χρόνια Λαϊκισμού, το φαινόμενο έφτασε στην κορύφωσή του, στην πιο κρίσιμη συγκυρία. Η ελληνική κοινωνία είναι μια κοινωνία χωρίς πυξίδα, σε θάλασσα φουρτουνιασμένη και γεμάτη βράχια.
Το κόστος του Λαϊκισμού είναι πάντα μεγάλο.
Αλλά και νομοτελειακό.
