Ο πλανήτης μπροστά σε μαζική εξαφάνιση ειδών

Κάποτε στη γη ζούσαν υπερμεγέθη πλάσματα, πολύ μακριά από τα δικά μας δεδομένα. Δεινόσαυρους τους έχουμε βαφτίσει. Έχουν περάσει 60 και κάτι  εκατομμύρια χρόνια από την τελευταία τους βόλτα στα βουνά και στις κοιλάδες, αφού ήταν τα θύματα της τελευταίας μαζικής εξαφάνισης που γνώρισε η γη. Η αιτία ήταν μια πτώση αστεροειδούς, η τρομακτική επαφή του οποίου με την επιφάνεια του πλανήτη δημιούργησε συνθήκες που δεν επέτρεπαν πλέον την επιβίωσή τους.

Σύμφωνα με μια νέα μελέτη, στις μέρες μας βρισκόμαστε στα πρόθυρα της επόμενης μαζικής εξαφάνισης ειδών, με μια ιδιαιτερότητα όμως. Τώρα δε θα μπορούμε να κατηγορήσουμε αστέρια που πέφτουν, σεισμούς, κατακλυσμούς και τις 10 πληγές της Παλαιάς Διαθήκης αλλά αποκλειστικά και μόνο το είδος μας, τον άνθρωπο.

Ο Gerardo Caballos από το Αυτόνομο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Μεξικό μαζί με ερευνητές των πανεπιστημίων Stanford, Princeton και Berkeley, εξέτασαν την επίδραση του ανθρώπινου παράγοντα στη ζωή των περίπου 8.7 εκατομμυρίων ειδών που ζουν αυτή τη στιγμή γύρω μας, με αποτελέσματα άκρως ανησυχητικά. Η έρευνα εδώ.

Κάθε μεγάλη μεταβολή στις συνθήκες και στις συνήθειες ζωής πάνω στη γη, χρειάστηκε μια περίοδο χιλιάδων ή ακόμη και εκατομμυρίων ετών για την ολοκλήρωσή της. Έτσι και για κάθε μαζική εξαφάνιση είδους, απαιτήθηκε το αντίστοιχο διάστημα. Για αυτό το δεύτερο, τα δεδομένα πλέον φαίνεται να αλλάζουν δραστικά. Με τους σημερινούς ρυθμούς, εκατοντάδες είδη εξαφανίζονται μέσα σε 100 μόλις χρόνια, φέρνοντας ένα μεγάλο ποσοστό της παγκόσμιας πανίδας σε οριακό σημείο.

Σημαντική σημείωση. Η μελέτη έλαβε υπ’ όψιν της μόνο τις επιπτώσεις των ενεργειών του ανθρώπου όπως η καταστροφή των δασών, οι επεμβάσεις στους υδάτινους πόρους, η υπεραλίευση και όχι την υπερθέρμανση του πλανήτη και την οξίνιση των ωκεανών. Επίσης, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μόνο τις πιο συντηρητικές προβλέψεις και αναλύσεις για να καταλήξουν στα δικά τους συμπεράσματα.

Ακόμη λοιπόν και με αυτή τη συντηρητική αντιμετώπιση υπολογίστηκε πως ενώ με τους ρυθμούς που λειτουργούσε ο πλανήτης, μέσα στον 20ο αιώνα θα περίμενε κανείς την εξαφάνιση 9 ειδών, ο ανθρώπινος αφαίρεσε από 468 το δικαίωμα της ύπαρξης. Τόσο απλά.

Ένας μεγάλος αριθμός από τα 8.7 εκατομμύρια είδη, δεν μας είναι γνωστός, βρίσκεται κάπου κρυμμένος, λειτουργώντας με τον τρόπο που η φύση όρισε. Φυσιολογικό μεν, ανήθικο δε να αδιαφορούμε για την ύπαρξη και το δικαίωμά τους στη ζωή. Και αν αυτό δε φτάνει για να ευαισθητοποιήσει και να αλλάξει τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε αυτά που μας χαρίστηκαν, το γεγονός ότι είδη απαραίτητα για την ίδια την ύπαρξή μας, όπως οι μέλισσες, βρίσκονται σε τρομερό κίνδυνο, άρα και εμείς οι ίδιοι, ίσως είναι το «χαστούκι» που είναι μάλλον απαραίτητο για να δραστηριοποιηθούμε. Όσο υπάρχει ακόμα χρόνος.