Ο ρατσισμός έχει πολλά πρόσωπα
Οι φυλετικές διακρίσεις υπήρχαν από πάντα. Σε διάφορες μορφές και σε πολλούς χώρους. Σε μια χώρα όπως οι ΗΠΑ ο ρατσισμός έχει βαθιές ρίζες. Και πολλά πρόσωπα.
Tο πρόβλημα μπορεί να καλύφθηκε με την εκλογή του Μπαράκ Ομπάμα στην Προεδρία και την politically correct συμπεριφορά των πολιτικών αλλά το μακιγιάζ ξεθώριασε γρήγορα και φάνηκε το αποκρουστικό πρόσωπο του ρατσισμού.
Την προηγούμενη εβδομάδα οι δολοφονίες δύο νεαρών μαύρων από αστυνομικούς ξεχείλισαν το ποτήρι. Ως αντίδραση (!) ένας μαύρος πρώην στρατιώτης θέρισε στο Ντάλας 5 αστυνομικούς. Οικογένειες θρηνούν για τις αδικοχαμένες ζωές ένθεν κακείθεν αλλά οι πληγές δεν πρόκειται να κλείσουν εύκολα –ούτε γρήγορα.
Η ένταση είναι μεγάλη, οι μεν κοιτάνε τους δε με μισό μάτι και οι αλληλοκατηγορίες (δίκαιες ή όχι) εκτοξεύονται με την ίδια ευκολία που τα όπλα πυροβολούν.
Ο πολύς κόσμος προσπαθεί να καταλάβει τι συμβαίνει και να βρει μια δίκαιη και σωστή λύση αλλά οι φωνές των φανατικών ακούγονταν ανέκαθεν περισσότερο από αυτές των λογικών.
Τα social media δεν βοηθάνε καθόλου στην κατάσβεση της φωτιάς αλλά φροντίζουν να τη συντηρούν και να ρίχνουν σε αυτή λάδι.
Το hashtag #Blacklivesmatter προωθεί τις εν πολλοίς δίκαιες διαμαρτυρίες των μαύρων Αμερικανών που υφίστανται συχνά αδικαιολόγητη αστυνομική βία. Μέσα από τους κόλπους του όμως ξεπηδούν και οι ηλίθιοι φανατικοί που επιλέγουν τη βία ως λύση.

Τις τελευταίες μέρες έχουν αναπτυχθεί ανάλογα κινήματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από την πλευρά των λευκών. Το hashtag #WhiteInventions έχει χρησιμοποιηθεί περισσότερες από 50.000 φορές στο Twitter και η φυλετική διαμάχη έχει μεταφερθεί σε τόπους διαδικτυακούς.
Και σε άλλα θέματα, όπως ποια φυλή έχει κάνει τις περισσότερες σημαντικές ανακαλύψεις στην ιστορία και άλλα.
Οι άνθρωποι, ως συνήθως, κατηγορούν ο ένας τον άλλο και προβάλλουν τις «δικές» τους επιτυχίες ως πιο σοβαρές από των «άλλων» αντί να κάτσουν να μιλήσουν και να προσπαθήσουν να βρουν λύση στο πρόβλημα.