O Ξυδάκης ανοίγει συζήτηση για την δραχμή και μας γυρίζει στο 2015

Όταν το 2015, στους πρώτους εκείνους μήνες της δήθεν διαπραγμάτευσης, ο Γιάνης Βαρουφάκης είχε πει εκείνο το περίφημο περί “δημιουργικής ασάφειας”, κανείς δεν ήξερε τι ακριβώς εννοούσε. Το καταλάβαμε όλοι στο τέλος. Γιατί το ζητούμενο εκείνης της περιόδου ήταν μόνο ένα: Τα Capital Controls.

Ο κύριος λόγος για την άνοδο του Τσίπρα και του Σύριζα στην εξουσία ήταν να επιβληθούν οι περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων.

Τώρα που έχει περάσει κάποιος καιρός ο τρόπος που λειτουργεί αυτή η Κυβέρνηση είναι πια γνωστός. Για να μπορέσει να επιβάλει αυτό που θέλει αφήνει τα πράγματα να φτάσουν στα άκρα, ώστε όταν καταλήξει στα μέτρα που ήθελε από την αρχή να πάρει, οι υπογραφές που βάζει να φαίνονται σαν λύτρωση.

Αυτή τη φορά το σύστημα Συριζανέλ έχει βάλει στο μάτι τις καταθέσεις στις ελληνικές Τράπεζες.

Για να βρει τρόπο να το δικαιολογήσει αυτό πρέπει όμως πρώτα να δημιουργήσει τις συνθήκες μιας ασφυκτικής κρίσης.

Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο καθυστερεί με κάθε τρόπο την δεύτερη αξιολόγηση.

Στο διάστημα που θα μεσολαβήσει και ώσπου να πάρει τα μέτρα που θέλει, τα στελέχη της έχουν πάει την οδηγία να δημιουργούν σύγχυση με κάθε τρόπο. Για να γίνει αυτό πρέπει καθημερινά να κατακλυζόμαστε με αντιφατικές δηλώσεις. Έτσι επιτυγχάνεται η “δημιουργική ασάφεια”. 

Είναι το γνωστό σύστημα “μαστίγιο-καρότο” αυτή η τόσο προσφιλής μέθοδος σε πολλά καθεστώτα και σε αστυνομικούς που εμπλέκονται σε ανακρίσεις.

Το καινούργιο παιχνίδι άρχισε ήδη από το Σάββατο, όταν ο Αλέκος Φλαμπουράρης, σε μια επίδειξη εκτός πραγματικότητας λογικής , διακήρυξε ότι από τα μέσα του 2017 και ολόκληρο το 2018 θα έχουμε τόσο μεγάλη ανάπτυξη που θα μας κάνει να τρίβουμε τα μάτια μας.

Ακολουθεί το επόμενο στάδιο που ανέλαβε να το επικοινωνήσει, ο κατά τ` άλλα συμπαθής Νίκος Ξυδάκης, επαναφέροντας την συζήτηση για την δραχμή και πιστός στην γραμμή Σόιμπλε. Θα ακολουθήσουν κι άλλα. Ο ένας θα λέει άσπρο, ο άλλος θα λέει μαύρο.

Το θέμα είναι να φτάσουμε σε τέτοιο σημείο, που ακόμη και τα χειρότερα μέτρα, να μοιάζουν με λύτρωση από την πλήρη καταστροφή.

Στόχος αυτή τη φορά είναι οι καταθέσεις.

Ας δούμε όμως τι λέει η σημερινή ειδησεογραφία

Σε μια θέση που είχε αναπτύξει για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 2015 ότι η Ελλάδα μεγαλούργησε επί δραχμής επανήλθε την Τρίτη ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Ξυδάκης.

Αναπτύσσοντας το σκεπτικό του, με αφορμή τις απαιτήσεις των δανειστών για νέα μέτρα που περιλαμβάνουν μείωση του αφορολογήτου και νέες περικοπές στις συντάξεις, είπε ότι «έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που δεν υπάρχουν άλλες φυσικές αντοχές ενός πληθυσμού. Εγώ νομίζω ότι θα πρέπει να γίνει μια συζήτηση επί της ουσίας πολιτική και εθνική που δεν έχει γίνει τα τελευταία 7 χρόνια. Και φυσικά πρέπει να ξεκινήσει η συζήτηση από τη Βουλή. Τα περασμένα χρόνια δαιμονοποιήθηκε μια κουβέντα, εγώ είχα πει ότι και επί δραχμής η Ελλάδα μεγαλούργησε». 

«Το 1910, το 1912, 1930, το 1960 κάτι έκανε μια χώρα, κάπως ζούσαμε, ζούσαμε και σε άλλες περιόδους. Εγώ τη βάζω ιστορικά τη συζήτηση αυτή» είπε ο κ. Ξυδάκης μιλώντας στο ΣΚΑΪ.

«Δεν υπάρχουν ταμπού όταν κουβεντιάζουμε για τη μοίρα του λαού. Πρέπει να φτιάχνουμε σενάρια, να βλέπουμε την ιστορική εμπειρία» συμπλήρωσε.

Παρόλα αυτά επιχείρησε να ρίξει την ευθύνη για τη συζήτηση που ανοίγει σε άλλους λέγοντας ότι «άμα στην ανοίξουν οι άλλοι, εσύ τι θα πεις εγώ δεν κουβεντιάζω; Όταν το λέει ο κ. Σόιμπλε».

Ο κ. Ξυδάκης επέκρινε το ΔΝΤ για τις θέσεις του λέγοντας ότι «αυτά για εσωτερική υποτίμηση που προτείνει το ΔΝΤ είναι για ηλιθίους. Ο χειρισμός της κρίσης στην Ελλάδα ήταν εξόχως πολιτικός. Βούλιαξαν την Ελλάδα για να σώσουν έξι τράπεζες».

Για την προσωπική του στάση απέναντι στο Μνημόνιο είπε ότι «ψήφισα Μνημόνιο όχι γιατί μου αρέσει γιατί υπήρχαν άλλα χειρότερα για τους εκβιασμούς. Με βάρος φέρω αυτή την πολιτική αλλά μεγαλύτερο βάρος είναι να δημιουργήσουμε μια άλλη κατεύθυνση για το λαό».

Κατέληξε, δε, αφήνοντας κάθε ενδεχόμενο ανοιχτό λέγοντας ότι «μερικές φορές παίρνεις κάποιο πολιτικό κόστος γιατί έχεις πληροφορίες που δεν έχουν άλλοι. Αυτή τη στιγμή με τον κυνισμό των δανειστών πρέπει κάπως να σταματήσει και να καταλάβει ο κόσμος ότι έχουμε όρια Αν οι πολιτικοί γίνουν κλοτσοσκούφι κινδυνεύει η δημοκρατία γι` αυτό πρέπει να συζητούμε πράγματα».